Της Τ. Γ.
Σαν σήμερα το 2005 «μετανάστευσε» στον τόπο της ιστορίας και της λογοτεχνίας ο στρατευμένος στο αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης.
Μια επιλογή που την πλήρωσε με φυλακίσεις και καταδίκη σε θάνατο.
Ο Μ. Αναγνωστάκης ήταν από τους σημαντικότερους ποιητές της μεταπολεμικής γενιάς, αν και η πρώτη λογοτεχνική εμφάνισή του έγινε εν μέσω της τριπλής φασιστικής κατοχής και μάλιστα στα 17 του χρόνια.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1925, από γονείς Κρητικούς. Μαθητής, ακόμα, του Γυμνασίου, το 1942, εμφανίστηκε στο περιοδικό «Πειραϊκά Γράμματα», που εξέδιδαν ΕΑ.Μίτες και άλλοι προοδευτικοί λογοτέχνες του Πειραιά, και το 1944 στο ΕΠΟΝίτικο φοιτητικό περιοδικό «Ξεκίνημα», του οποίου ήταν αρχισυντάκτης.
Για τη δράση του συνελήφθη το 1948, βασανίστηκε, καταδικάστηκε για παράνομη δράση από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο και φυλακίστηκε στο Επταπύργιο, έως το 1951.
Με τη διάσπαση του ΚΚΕ, το 1968, εντάχθηκε στο ΚΚΕ «Εσωτερικού».
Εγραψε και δημοσίευσε τις παρακάτω ποιητικές συλλογές: «Εποχές» (1945), «Εποχές 2» (1948), «Εποχές 3» (1951). Ακολούθησαν οι συλλογές «Η συνέχεια» (1954), «Η συνέχεια 2» (1956), «Η συνέχεια 3» (1962), «Το περιθώριο» (1968-1969), «Ο στόχος» (1970), «Κόμμα» (1971). Το 1975 δημοσίευσε τη συλλογή «Τα Ποιήματα (1941-1971)». Το 1983, εκτός εμπορίου, τη συλλογή «Υ.Γ» (επανεκδόθηκε κανονικά το 1992), η οποία περιλαμβάνει ποιήματα μιας ή δυο φράσεων, που μοιάζουν με αυτοβιογραφικά αλλά ετερογραφικά «επιγράμματα».
Το 1987 εκδόθηκαν «Τα συμπληρωματικά», «Παιδική μούσα» (τραγούδια για μικρά παιδιά) και το 1990 η συλλογή – ανθολογία «Η χαμηλή φωνή».
Μιχάλης Γρηγορίου, Η αγάπη είναι ο φόβος, 1980 Διαβάζει ο Μ. Αναγνωστάκης, τραγουδούν σε μουσική του Μιχάλη Γρηγορίου η Μαρία Φαραντούρη και ο Γιάννης Κούτρας.
Ο Μανώλης Αναγνωστάκης διαβάζει Αναγνωστάκη, σειρά Διόνυσος – Ελληνικά Ποιήματα, 1977
”Μανώλης Αναγνωστάκης. Απόλυτος ταξιδευτής της σιωπής και της μοναξιάς. Ρομαντικός και ονειροπόλος, διαποτισμένος από την ποίηση του μεσοπόλεμου. Πένθιμα χρώματα, κίτρινο χιονόνερο, τσιγάρα χωρίς άρωμα.
Κλεισμένα παράθυρα, λησμονημένοι άνθρωποι…
Ο Μανώλης Αναγνωστάκης στα δεκαοχτώ του χρόνια είχε κιόλας διανύσει την απόσταση από την ατέλειωτη νεότητα έως την ολόπικρη γνώση….
Ο νέος άνθρωπος που προσπαθεί να διακρίνει πίσω από τα γεγονότα, να εννοήσει την εποχή του, να συγκρατήσει το πρόσωπο του, να συμπονέσει κατ’ αρχήν την ανθρώπινη μοίρα, να συμβαδίσει…
Οκτώβρη του 1948, φοιτητής ακόμα ιατρικής, και ήδη διαγραμμένος από το ΚΚΕ ως επικίνδυνος για την κομματική τάξη- τροτσκιστή θα τον λένε για χρόνια- θα συλληφθεί μαζί με εξήντα οκτώ άλλους Επονίτες.
Τον Ιανουάριο του ’49 ένας εισαγγελέας. ονόματι Σπυρόπουλος προτείνει για τον Αναγνωστάκη και δώδεκα συγκρατουμένους του την ποινή του θανάτου.
Καταδικάζεται λοιπό σε θάνατο ο Αναγνωστάκης, με ψήφους τρεις έναντι δυο. Θα μείνει έγκλειστος στο Επταπύργιο έως το ’51….
Η δική του περιπέτεια, οι προσωπικές του στιγμές δεν θα τον απομακρύνουν από τον έξω κόσμο που σπαράσσεται…
Θα αντισταθεί στην ευκολία, στις ωραιοποιήσεις, στα σχήματα. Αμετακίνητος, θα υποσκάψει όσο λίγοι, το ύψωμα απ’ όπου ατένισε τη ζωή του.
Ούτε θρηνεί, ούτε εθελοτυφλεί,…
Τρυφερός αλλά και παιδικά αδέκαστος, ανυπεράσπιστος αλλά ποτέ μοιραίος.
Η διαγραφή του από το ΚΚΕ θα παραμείνει κλειστή, απόλυτα δική του. . .
Δεν θα την προτάξει ούτε για να μετριάσει την καταδίκη του από τους στρατοδίκες, ούτε για να κομπάσει επιδεικνύοντας διορατικότητα.
Η φωνή του δεν θα βραχνιάσει από μεμψιμοιρίες, όπως δεν βράχνιασε ποτέ από θούριους.
Ο βηματισμός του θα παραμείνει σταθερός, δεν θα παρελάσει με σκοπούς εμβατηρίων, ούτε θα λικνιστεί με μουσικές ξεφαντωμάτων…
Μανώλης Αναγνωστάκης. Είναι αυτός που ταύτισε το ήθος και την ηθική με την συνειδητή και επίμονη άρνηση της λησμονιάς…
Ο αμήχανος, ο λιτός ο απροσχημάτιστος. Αυτός που αναμετρήθηκε με την ποίηση και που συνειδητά αποποιήθηκε την παρηγοριά της…
Ο αδιάφθορος και ο μετρημένος, σ’ ένα κόσμο που δεκαετίες τώρα ανεμίζει την παρατονία και την αμετροέπεια του…
Μάρω Δουκα: ”Τιποτα δεν χαριζεται”: “Μανώλης Αναγνωστάκης. Σημάδεψε τη νιότη μας, χάραξε την μετέπειτα πορεία μας… Και μας έμαθε να μην παραδεχόμαστε την ήττα, ακόμη κι αν θέλει πολύ φως να ξημερώσει”…
Λέοντας Αυδής: Συνδυάζοντας την πραότητα και το χαμόγελο με την δυναμικότητα και αποφασιστικότητα ενός πραγματικού κομμουνιστή. (Εφυγε σαν σήμερα το 2000)
Σαν σήμερα το 2000 αφήνει την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 63 χρονών, ένας κομμουνιστής, υπόδειγμα ήθους και αγωνιστικότητας. Ο δικηγόρος Λέοντας Αυδής. Ο Λέον δεν ήταν απλώς ένας νομικός. Σε όλη του την ζωή υπήρξε ένας μαχητής παλεύοντας με ανιδιοτέλεια για τα...
Επειδή δεν ξεχνάμε τους δικούς μας “αγίους”, παραθέτουμε ένα δημοσίευμα του Ριζοσπάστη που υπήρξε σαν σήμερα το 1946
Του Γ.Γ Και πάλι στην “αναμόχλευση των πολιτικών παθών”. Οταν το μεταδεκεμβριανό δεξιό καθεστώς στην χώρα μας, στελέχωνε τις καίριες δομές του κρατικού μηχανισμού με όλα τα κοινωνικά αποβράσματα που έδρασαν σαν ταγματασφαλίτες ή σαν οικονομικοί δοσίλογοι, τα έκτακτα...
Μικρές ιστορίες μεγάλων Ανθρώπων
Λάβαμε και δημοσιεύουμε: Κάποτε ένας μεσήλικας κύριος την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του άκουσε θόρυβο. Κατάλαβε πως ήταν ληστής μέσα. Αμέσως είδε να έχει κάνει φτερά το ολοκαίνουργιο πανάκριβο στερεοφωνικό του. Βγήκε στο μπαλκόνι κι αντίκρισε τον ληστή, έναν νεαρό...
Σαν σήμερα το 1939 πεθαίνει ο Σίγκμουντ Φρόιντ – Ο ανατομέας της αστικής συνείδησης και η ανατρεπτική συνάντηση της Ψυχανάλυσης με τον Μαρξισμό
Στις 23 Σεπτέμβρη 1939, εξόριστος στο Λονδίνο και κυνηγημένος από τον χιτλερισμό, πεθαίνει ο Σίγκμουντ Φρόιντ. Ο άνθρωπος που ξεγύμνωσε την υποκρισία της αστικής ηθικής, αποδεικνύοντας ότι ο άνθρωπος δεν είναι ο απόλυτος, «ορθολογικός» κυρίαρχος του εαυτού του, αλλά...
Πάμπλο Νερούδα. Ποιητής του λαού του και των κολασμένων της γης (Πεθαίνει σαν σήμερα το 1973) – Επιστολή του Γ. Ρίτσου στον Π. Νερούδα (Ηχητικό)
«Ητανε της τύχης μου να υποφέρω όσα υπόφερα και της τύχης μου να αγωνιστώ όπως αγωνίστηκα, να αγαπήσω και να τραγουδήσω όπως τραγούδησα. Γνώρισα σε διάφορα σημεία της Γης το θρίαμβο και την ήττα, έχω ζωντανή στη μνήμη μου τη γεύση του ψωμιού, αλλά και τη γεύση του...
Κασιδιάρης: Παίζει ένα ακραίο τζόγο επειδή δεν έχει άλλη επιλογή
Η πρόσφατη ανακοίνωση του καταδικασμένου ναζί Ηλία Κασιδιάρη για ανοιχτή στήριξη και συμπόρευση με το κόμμα «Συμμαχία Ελλήνων» προκάλεσε άμεση αντίδραση στους νομικούς κύκλους. Η κοινή διαπίστωση είναι σαφής: με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και τα δεδικασμένα του...
Σαν σήμερα, το 1998, μια εγκληματική αντίδραση της Ε.Λ.Α.Σ που στοίχισε την ζωή μιας νεαρής γυναίκας. Της Αμαλίας Γκινάκη
Η υπόθεση Σορίν Ματέι η οποία συνέβη σαν σήμερα το βράδυ της 23ης Σεπτέμβρη του 1998, αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκα της ελληνικής αστυνομίας που δυστυχώς όμως κόστισε την ζωή μιας αθώας γυναίκας, της Αμαλία Γκινάκη. Και γ’ αυτό δεν τιμωρήθηκε κανένας...
Όταν το «εμπόριο ελπίδας» της μακροζωίας εκθέτει Άδωνι και Πατούλη: Η Υγεία στο σφυρί από τους πλασιέ του κεφαλαίου
Οι πλασιέ της υγείας σε δράση Μια καραμπινάτη, ξεδιάντροπη αντίφαση –από αυτές που αποδεικνύουν ανάγλυφα πώς το αστικό πολιτικό προσωπικό μετατρέπεται σε ντελάλη και πλασιέ χοντροκομμένων ιδιωτικών συμφερόντων– έρχεται στο φως μέσα από το δικαστικό ρεπορτάζ. Η υπόθεση...
Σαν σήμερα πεθαίνει ο εγκληματίας πολέμου Βαν Φλιτ. – Από τις βόμβες Ναπάλμ στον εμφύλιο, στην στήριξη της Απριλιανής χούντας
Του Γ. Γ. Υπήρξε μια εποχή που ο τότε Υπουργός των Στρατιωτικών Παναγιώτης Κανελλόπουλος δεν δίσταζε να διακηρύσσει δημόσια, απευθυνόμενος στον αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ, «στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας». Μια εποχή που οι υπουργοί χτυπούσαν προσοχή στον αμερικανό...
Δικαίωση μετά από 13 χρόνια: Ευρωπαϊκή καταδίκη της Ελλάδας για τον εξευτελισμό της φωτορεπόρτερ Πόπης Μέλλιου στη ΓΑΔΑ
Δεκατρία ολόκληρα χρόνια χρειάστηκαν για να σπάσει το τείχος της κρατικής συγκάλυψης και της δικαστικής ασυλίας στην Ελλάδα. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) εξέδωσε μια ομόφωνη καταδικαστική απόφαση-κόλαφο για το ελληνικό κράτος, δικαιώνοντας...
0 Comments