Της Τ. Γ
Υπάρχουν άραγε αντίμετρα για την ξεφτίλα, την ξεδιαντροπιά, την προστυχιά, το ρεζιλίκι; Αντίμετρα για όσους ξεπουλούν τη συνείδηση, το φιλότιμο, την όποια αξιοπρέπεια διαθέτουν;
Αντίμετρα για αυτούς που με πάθος υπερασπίζονται αυτά που είχαν φτύσει πριν;
Απορίες που κατεύθυνση έχουν όχι μόνο αυτούς που χρήση κάνουν της πολιτικής αλητείας και τα πάντα ξεπουλούν προκειμένου να κρατήσουν όσο μπορούν “της μοναξιάς τους το ευ ζην”…
Ξεκομμένοι απ’ το λαό, ξεκομμένοι ακόμα κι απ’ τον παλιό τους εαυτό, πάψαν μαζί του να αναμετριούνται, θλιβερές μαριονέτες που άλλοθι ψάχνουν σε ανούσια λόγια, για να σκεπάσουν ανίερες πράξεις….
Απορίες, που κατευθύνονται και σε παλιούς συναγωνιστές, που μαζί πορευτήκαμε χιλιόμετρα σε δρόμους, καταδικάζοντας την υποταγή και το ξεπούλημα της χώρας στα αρπακτικά, αναζητώντας το δίκιο και την αξιοπρέπεια. Πρώην συνοδοιπόρους, που άφησαν πια τους δρόμους, και στους μικρόκοσμους τους περιχαρακωμένοι, τις ίδιες κουβέντες αναμασούν για την έλλειψη εναλλακτικής, για τον κακό Κούλη που θα ‘ρθει…
Αχ και να μπορούσα, για λίγο να ‘μπαινα στη ψυχή τους, την ώρα της ψηφοφορίας του 2ου “αριστερού” μνημονίου…
153 “ναι” θ’ ακουστούν και σήμερα το βράδυ. 153 ντροπιαστικά “ναι” στην υποταγή και την παράδοση της χώρας…
153 εξευτελιστικά “ναι” στην εξαθλίωση του παρόντος, 153 αισχρά “ναι” στο ξεπούλημα του μέλλοντος μας…
Μα κι αν οι δραγουμάνοι κάνουν και πάλι ότι ορίζουν τα φιρμάνια των βεζίρηδων τους, η ιστορία δεν τελειώνει… η ιστορία συνεχίζεται… Γιατί είναι και κείνοι που “βράδυ – πρωί θα λιώνουνε μολυβί, για την τιμή και για τη λεφτεριά”…. Αυτοί που έχουν μάθει να βαδίζουν “στους δρόμους τις φωτιάς”….
0 Comments