Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ’ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας
«Αγαπάμε το ωραίο με απλότητα και φιλοσοφούμε χωρίς μαλθακότητα»
Αυτή είναι η μετάφραση της περίφημης φράσης που καταγράφει ο Θουκυδίδης στο 40ό κεφάλαιο του «Επιταφίου» του Περικλή. Εκφωνήθηκε το χειμώνα του 431 π.Χ., στο τέλος του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου, με σκοπό να αποδώσει τιμή στους πρώτους πεσόντες και να εξυψώσει το ηθικό των Αθηναίων.
Ο Περικλής απαντά με αυτόν τον τρόπο στην απαξιωτική άποψη που εξέφραζαν οι Σπαρτιάτες για την ενασχόληση των Αθηναίων με τα γράμματα, τις τέχνες και τις επιστήμες υποστηρίζοντας ότι η πνευματική καλλιέργεια τους κάνει μαλθακούς στη μάχη και τους στερεί την ορμή της νίκης.
Παρόμοιες απόψεις για τους καλλιεργημένους ανθρώπους έχουν εκφραστεί χιλιάδες φορές από τότε, δεν ξεχνώ μάλιστα και κάποιον εν ενεργεία υπουργό πολιτισμού που είχε αποκαλέσει τους ποιητές λαπάδες!
Τώρα ήρθε η σειρά του δήμαρχου Βόλου να αποκαλέσει τον Αλκίνοο Ιωαννίδη μαλάκα, χωρίς φυσικά να γνωρίζει την ιστορία και την ετυμολογία της λέξης. Για άλλη μια φορά ένας καλλιεργημένος άνθρωπος της τέχνης λοιδορήθηκε τόσο για τη δράση του σαν ενεργός πολίτης, όσο είμαι σίγουρος και για την καλλιτεχνική του ιδιότητα.
Η διαφορά όμως είναι ότι η καλλιτεχνική ιδιότητα του Αλκίνοου Ιωαννίδη και το, άγνωστο μόνο για τον Δήμαρχο Βόλου έργο του, καθόλου μαλθακό δεν τον έχει καταστήσει, το αντίθετο. Ο αγαπημένος τραγουδοποιός μιλά για να ακουστεί η φωνή αυτών που κανείς δεν ακούει, έτσι όπως πρέπει να κάνει κάθε άνθρωπος του πνεύματος που σέβεται τον εαυτό του και το ρόλο του.
Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει για το χρέος του καλλιτέχνη: «…όταν βασανίζονται συνάνθρωποι ή οφείλεις συμπαράσταση και όλη σου την προσπάθεια να τον γλυτώσεις ή το φυλάς μέσα σου ή αν δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, προσεύχεσαι.».
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης δεν περιορίζεται στις προσευχές, ανήκει στην κατηγορία των δημιουργών που παλεύει, χωρίς μαλθακότητα, στο πλευρό αυτών που πιστεύει ότι έχουν δίκιο.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση στέκεται πλάι στους κατοίκους των Σταγιατών του Πηλίου που αγωνίζονται για την ελεύθερη πρόσβασή τους στο νερό της αρχαίας τους πηγής.
Η Ελλάδα του Μπέου είναι αυτή που θα ήθελα να ξεχάσω.
Η Ελλάδα του Ιωαννίδη είναι η χώρα που ονειρεύομαι να ζήσω.
0 Comments