Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ανθρώπων-αντικειμένων. Άνθρωποι γλάστρες, άνθρωποι αμπαζούρ, άνθρωποι πλυντήρια. Ο ηθοποιός Σπύρος Παπαδόπουλος αποφάσισε να γίνει ο άνθρωπος πλυντήριο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Την ώρα που υπάρχει ολική επιδρομή και πρωτοφανής προσπάθεια κατεδάφισης του μεταπολιτευτικού δημοκρατικού σκηνικού, από την «σοβαρή» Χρυσή Αυγή που μας κυβερνά, ο Σπύρος Παπαδόπουλος βάζει στο πλυντήριο το ιδανικό πρόγραμμα για μια αστραφτερή μπουγάδα. Για το τέλειο ξέπλυμα. Τα κάνει όλα αόρατα.

Έδωσε συνέντευξη στο«ΒΗΜΑgazino»:

«Καθόμουν με τους φίλους μου και είδαμε ένα βίντεο στο Facebook με ένα νεαρό φοιτητή στο αεροδρόμιο που έλεγε ότι καμία 80άρια αν θυμάμαι καλά Έλληνες φοιτητές είχαν εγκλωβιστεί στο Λονδίνο.

Μου λένε οι φίλοι μου “δεν παίρνεις το Μητσοτάκη;”

Ήταν 10 το βράδυ, τηλεφωνώ στο γραφείο του και πράγματι το σηκώνει μία κοπέλα.

Μου λέει “Δεν είναι εδώ θα τον ειδοποιήσω όμως ότι πήρατε για να σας καλέσει”.

Και πράγματι σε 5 λεπτά χτυπάει το τηλέφωνο και είναι εκείνος.

Του εξηγώ την κατάσταση και απαντά: “Σε ευχαριστώ που με κάλεσες για κάτι που δεν σε αφορά. Είμαι απόλυτα ενημερωμένος. Έχω ειδοποιήσει τον Χαρδαλιά. Αυτό είναι το κινητό μου. Κράτα το”. Νομίζω αυτή η στάση δείχνει κάτι».

Ας μας δώσει και εμάς ο Σπύρος Παπαδόπουλος το τηλέφωνο του Μητσοτάκη να τον ενημερώσουμε για κάποια προβληματάκια που εντοπίσαμε στο Facebook:

Σύμφωνα με την «Εργάνη» τον Ιούνιο του 2020, 200.000 άτομα έχασαν τη δουλειά τους! Έχουμε ύφεση μετά από 12 συνεχή τρίμηνα ανάπτυξης. Καθίζηση της βιομηχανικής παραγωγής, Όλα αυτά πριν τον κορωνοϊό. Μετά το χάος.

Ερωτώμενος ο Σπύρος Παπαδόπουλος γενικότερα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ανέφερε:

«Να πω την αλήθεια δεν παρακολουθώ στενά την πολιτική. Δεν βλέπω ειδήσεις.

Αλλά έχω μια διαίσθηση που σπάνια πέφτει έξω.

Όταν ήρθε η Νέα Δημοκρατία στα πράγματα μου φάνηκε ότι είχαν σχέδιο, ότι ήταν οργανωμένοι, δουλεμένοι.

Στην πανδημία είναι κοινώς αποδεκτό ότι έκαναν εξαιρετική δουλειά.

Δεν κάλεσαν τους ημετέρους. Ακόμα και εμένα που με φώναξαν για το σποτάκι.

Θα μπορούσαν να πάρουν κάποιον φίλα προσκείμενο. Δεν το έκαναν ενώ ξέρουν ότι δεν ανήκω στον χώρο τους.

Τώρα, δεν θέλω να μπω στον άξονα της πολιτικής τους. Δεν ξέρω αν περνάνε αντεργατικά νομοσχέδια για παράδειγμα.

Μπορεί και να περνάνε. Δεν το γνωρίζω. Εγώ μιλώ για την αίσθηση που έχω».

Ο Σπύρος Παπαδόπουλος δεν ξέρει αν περνάνε αντεργατικά νομοσχέδια. Προφανώς δεν ξέρει και για τον νέο νόμο για τις διαδηλώσεις. Μάλλον δεν θα ξέρει, αν και καλλιτέχνης, για την υποβάθμιση των καλλιτεχνικών και των κοινωνικών και ανθρωπιστικών μαθημάτων στα σχολεία. Με την αντίστοιχη ενίσχυση των θρησκευτικών.
Δεν θα ξέρει και για την συνεχή επιθετικότητα των ΜΑΤ και των υπόλοιπων σωμάτων του Χρυσοχοΐδη, που κάνουν μαύρο στο ξύλο τον κόσμο, που σπάνε κεφάλια, που συμπεριφέρθηκαν σαν τραμπούκοι αλήτες στα νησιά, που μπούκαραν στο σπίτι του κυρίου Ινδαρέ και τον κακοποίησαν.

Δεν θα ξέρει για κάποιον ακροδεξιό Μηταράκη, προσφυγοφάγο-ανθρωποφάγο, οπαδό των μυστικών και ανεξέλεγκτων κονδυλίων του υπουργείου του, που τα κατορθώματα του οδήγησαν την χώρα μας να απολογείται για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Δεν θα ξέρει για την εξαγορά και τις έμμεσες δωροδοκίες των ΜΜΕ, για την προσπάθεια ισοπέδωσης και ελέγχου της ενημέρωσης. Δεν θα ξέρει για το σκοιλ ελικικου, ούτε για το μετζη του νεουκτη.

Ερχόμενος λοιπόν από το υπερπέραν ο Σπύρος Παπαδόπουλος και μη γνωρίζοντας τα διάφορα τεκταινόμενα, επιστρατεύοντας και την διαίσθηση του που σπάνια πέφτει έξω, έχει απόλυτο δίκιο να βλέπει ότι στη ΝΔ είχαν σχέδιο, ότι ήταν οργανωμένοι, δουλεμένοι. Δεν κάλεσαν τους ημέτερους. Δεν πήραν κάποιους φίλα προσκείμενους. Ήταν large με όλους.

Ειδικά στην καμπάνια για το «Μένουμε σπίτι» από τα είκοσι εκατομμύρια ευρώ που κόστισε, το 99% κατευθύνθηκαν στα μέσα που υμνούν την ΝΔ και το 1%, στα αντιπολιτευόμενα μέσα. Επειδή είναι γαλαντόμοι, δίκαιοι, χωρίς να κάνουν διαχωρισμούς.

Πάντα οι άνθρωποι πλυντήρια, για να στηρίξουν τα λεγόμενα τους, ισχυρίζονται ότι δεν είναι δεξιοί, ότι δεν είναι δικοί τους, δεν είναι ημέτεροι. Είναι κάποιοι από εμάς.

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει. Όμως είναι αποκρουστικό την σημερινή ακραία, χυδαία, επιθετική δεξιά να την νομιμοποιούν και να την γλύφουν άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι ανήκουν αλλού. Που αλλού άραγε; Επιτέλους ας παραδεχτούν ότι άλλαξαν και να μην ντρέπονται για αυτό. Το ότι οι γονείς σου ήταν αριστεροί, ή εκείνοι κάποτε ανήκαν στην αριστερά, δεν τους νομιμοποιεί να το επικαλούνται εφ’ όρου ζωής. Δεν είναι τίμιο. Ειδικά όταν το χρησιμοποιούν σαν δούρειο ίππο.

Όλους αυτούς τους celebrities που τρέχουν τα σάλια τους όταν αναφέρονται στον Μητσοτάκη, τους έχει ανάγκη και τους χρησιμοποιεί. Για να στέκονται δίπλα του, να τον υμνολογούν και να προσπαθεί να φωτίσει με λίγη από την θαμπή φωτεινότητα τους, την σκοτεινή του διακυβέρνηση. Είναι διατεθειμένοι να παίξουν τον ρόλο της γλάστρας, του αμπαζούρ και του πλυντηρίου. Αρκεί ο ηγεμόνας να τους τηλεφωνήσει στις 10 η ώρα το βράδυ και να τους χτυπήσει φιλικά στην πλάτη.

Δακρυσμένοι, θα έχουν να διηγούνται με καμάρι στα παιδιά και τα εγγόνια τους τις μαγικές στιγμές που έζησαν!

Πηγή: Ορέστης Μεταξάς – “Κουτί της Πανδώρας”