Λαϊκή Δράση – Ομάδα Κομμουνιστών/Αγωνιστών

Η 25η Μάρτη, χρησιμοποιείται από την ντόπια εξαρτημένη ολιγαρχία μέσα από την εκάστοτε κρατική φιέστα που διοργανώνει και διαμέσου του πολιτικού της προσωπικού, ως πεδίο άσκησης ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας απέναντι στις υποτελείς τάξεις, τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, συνολικά απέναντι στον λαό.

Η επίκληση στον αγώνα για ανεξαρτησία είναι κάλπικη, αποτελεί στάχτη στα μάτια του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας.

Για ποια ανεξαρτησία μιλούν, αυτοί οι οποίοι έχουν παραδώσει βορά τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, τις συγκοινωνίες, τα εδάφη, την εργατική τάξη και τον λαό να ξεζουμίζονται από τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό;

Για ποια ανεξαρτησία, όταν η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νατοϊκό στρατόπεδο, στέκεται απέναντι στους λαούς που αγωνίζονται για πραγματική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη από τον αμερικανονατοϊκό άξονα, στηρίζει με όλα τα μέσα το Ναζι-Φασιστικό Καθεστώς του Κιέβου;

Για ποια ανεξαρτησία, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, η ντόπια εξαρτημένη άρχουσα τάξη, οι κυβερνήσεις και τα κόμματα εξουσίας του αστικού πολιτικού συστήματος έχουν βαμμένα τα χέρια τους με τις καπιταλιστικές-κρατικές δολοφονίες των Τεμπών, αποτέλεσμα της οικονομικής, πολιτικής, διπλωματικής και στρατιωτικής εξάρτησης από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ;

Οι οργανικοί διανοούμενοι και το προσωπικό των ιστορικών της ντόπιας εξαρτημένης ολιγαρχίας, με συντεταγμένο τρόπο, αποκρύπτουν και συσκοτίζουν τον εθνικό-κοινωνικό-ταξικό χαρακτήρα της επανάστασης του 1821. Αποκρύπτουν τις δομές λαϊκής εκπροσώπησης και έκφρασης που προέκυψαν από τις κατώτερες και υποτελείς τάξεις, τις ταξικές αντιθέσεις της επανάστασης, όπως και τον ανολοκλήρωτο χαρακτήρα της παρά την ηγεμονία της αστοτσιφλικάδικης τάξης. Σε αυτό ιδεολογικός αρωγός στέκεται και ο ρεβιζιονισμός, ανακαλύπτοντας μετά από χρόνια τον ολοκληρωμένο αστικοδημοκρατικό χαρακτήρα της επανάστασης του 1821 – κόντρα σε κάθε οικονομική πολιτική επιστημονική ανάλυση του επαναστατικού ΚΚΕ.

Ανολοκλήρωτη καθώς η ηγεμονία της αστοτσιφλικάδικης τάξης είχε σαν αποτέλεσμα την συγκρότηση ενός αστικού κράτους από μια τάξη που ως μόνο μοχλό επιβίωσης και στερέωσης της κυριαρχίας της είδε τους τεμενάδες στην μια και στην άλλη ξένη υπερδύναμη.

Η επανάσταση του 1821, συγκρότησε στο συλλογικό λαϊκό συνειδητό και ιστορικό συνεχές την εικόνα των ένοπλων λαϊκών αγωνιστών που αντιστάθηκαν με όλα τα μέσα για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση, αποτέλεσε προοδευτική τομή για την εξέλιξη της ιστορίας της πάλης των τάξεων, σμίλεψε σαν φάρος τις ΕΛΑΣίτικες ανταρτοομάδες και συνολικότερα την ένοπλη-λαϊκή-αντιφασιστική εποποιία απέναντι στον τριπλό φασισμό και τον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σήμερα, ο αγώνας για Λευτεριά – Ανεξαρτησία – Λαοκρατία – Κοινωνική δικαιοσύνη είναι αγώνας επιβίωσης.

Το αίμα του λαού μας πλημμυρίζει τους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές. Τα Τέμπη αποτελούν «θυσία» στο βωμό της σύγχρονης υποτέλειας, της εξάρτησης και της ληστρικής βίας της ντόπιας ξενόδουλης ολιγαρχίας και των ευρωατλαντικών αφεντικών της.

Σήμερα, έχουμε κάθε συμφέρον να συγκροτήσουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις, για ένα μαχητικό αντιφασιστικό-αντι ιμπεριαλιστικό κίνημα που θα αμφισβητήσει επαναστατικά την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, την καπιταλιστική εκμετάλλευση, την κρατική και παρακρατική τρομοκρατία με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές και το ανασυγκροτημένο σε επαναστατική βάση Κομμουνιστικό Κόμμα της εποχής μας.

Για το ξέσπασμα ενός νέου λαϊκού επαναστατικού στρατού και μετώπου, ενός σύγχρονου λαϊκού αντάρτικου που θα φέρει την εργατική τάξη και τον λαό στην εξουσία, ολοκληρώνοντας τον ανολοκλήρωτο χαρακτήρα της επανάστασης του 1821 και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΔΣΕ, για την Λευτεριά, την Ανεξαρτησία και τον Σοσιαλισμό.