Του Γ.Γ.

Δεν πρέπει να μας εντυπωσιάζει η δημοσκοπκή έκρηξη που παρουσιάζει το ναζιστικό κόμμα του Κασιδιάρη, όπως και η “συμπαράσταση” που βρήκε στο πρόσωπο του πρώην αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου.

Αλλά ας δούμε αναλυτικά όλο αυτό το κατάμαυρο σκηνικό.

Πριν αναφερθούμε στην συγκεκριμένη περίπτωση, καλό είναι να κάνουμε μια ιστορική διαδρομή για να αντιληφθούμε ότι το αστικό σύστημα της Ελλάδας είναι αυτό που έχει βάλει τις βάσεις, έχει βοηθήσει διαχρονικά, με κάθε τρόπο στην δημιουργία και στην συντήρηση ακροδεξιών – ναζιστικών μορφωμάτων για να τα χρησιμοποιήσει όπως τα χρειαζόταν και όποτε του ήταν απαραίτητα.

Και αν τώρα μερίδα του πολιτικού συστήματος επιστρατεύει έναν πρώην ανώτατο “λειτουργό της Θέμιδας” για να ξεπλύνει το ναζιστικό μόρφωμα που έφτιαξε ο πρώην υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής, είναι μια συνέχεια παρόμοιων καταστάσεων που είχε κάνει και στο παρελθόν, τότε με την επίκληση του “κομμουνιστικού κινδύνου”, σήμερα πιθανόν για να αποκτήσει δεκανίκια η δεξιά για να παρατείνει την διακυβέρνηση της αστικής δικτατορίας.

Με αφορμή, λοιπόν, ότι μαριονέτα του Κασιδιάρη παρουσιάζεται ένας πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, να θυμίσουμε ότι ανέκαθεν η εξουσιαστική δικαστική κάστα έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια προς τα ναζιστόμουτρα, άσχετα αν αυτά ήταν προδότες και είχαν μακελέψει τον ελληνικό λαό. Αρκεί ένα και μόνο στοιχείο.

Μεταξύ των ετών 1945-1949 εκτελέστηκαν με απόφαση πολιτικών ή στρατιωτικών δικαστηρίων μόλις 25 δωσίλογοι, ενώ αντιθέτως ήταν πάνω από 3.000 οι εκτελεσθέντες μετά την καταδίκη τους επειδή υπήρξαν μέλη ή οπαδοί του ΕΑΜ και του ΚΚΕ.

Μια εντελώς τηλεγραφική αναφορά για το πώς το Ελληνικό μεταπολεμικό κράτος ενσωμάτωσε στον κρατικό μηχανισμό και στον “εθνικό κορμό”, κάθε φασιστικό στοιχείο που είχε συνεργαστεί και υπηρετήσει με πάθος τις ναζιστικές κατοχικές δυνάμεις τις χώρας μας.

Ηταν επίσης πολύ χαρακτηριστική η συμπεριφορά του αστικού κόσμου, αλλά και της ιεραρχίας της επικρατούσας θρησκείας στις δίκες-παρωδία των δωσίλογων. Ανάμεσα στους μάρτυρες υπεράσπισης ήταν οι πρωτοκλασάτοι αστοί πολιτικοί της εποχής όπως οι Ν. Ζέρβας, Γ. Στράτος, I. Θεοτόκης, Π. Μαυρομιχάλης, Π. Κατσώτας, Στ. Γονατάς, και δεσποτάδες όπως ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Σπυρίδων και ο Κρήτης Βασίλειος.

Και ήταν απροκάλυπτη η “κολυμπήθρα της εθνικοφροσύνης” για να ενσωματωθούν στον κρατικό μηχανισμό και στον “εθνικό κορμό” όλα τα πρωτοκλασάτα καθάρματα που είχαν υπηρετήσει πιστά τις κατοχικές δυνάμεις. Πριν ακόμα από τον Εμφύλιο, ο κεντρώος πολιτικός και άμεσος συνεργάτης του Γεώργιου Παπανδρέου, Θεμιστοκλής Τσάτσος υποστήριζε πως με βάση το «εσωτερικό κριτήριο» της χώρας, δηλαδή το ενδεχόμενο μιας κομμουνιστικής επανάστασης, τα τάγματα πρόσφεραν πατριωτικές υπηρεσίες.

Από την πλευρά του ο Θεμιστοκλής Σοφούλης ένας πολιτικός που χρημάτισε πρωθυπουργός στην περίοδο του Εμφυλίου πολέμου, κατέθετε: «Εις τα Τάγματα Ασφαλείας ανετέθη το έργον της αντιστάσεως κατά των ΕΑΜικών οργανώσεων. Ιδρύθησαν διά να παγιώσουν την τάξιν, έναντι του κομμουνιστικού κινδύνου… Ούτε πιθανήν εικασία είναι δυνατόν να κάμη τις, ότι οι κατηγορούμενοι είχον δολίαν πρόθεση προς εξυπηρέτησιν ή διευκόλυνσιν του εχθρού όταν ανέλαβον τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως, ούτε γνωρίζω πράξεις των διευκολυνούσας των εχθρόν. Όλοι τους είναι καλοί πατριώται».

Αλλος πρωθυπουργός κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ο Δημήτριος Μάξιμος δήλωνε: «Τα Τάγματα Ασφαλείας δι’ όλους ημάς υπήρξαν χρησιμώτατα Εις την ύπαιθρον παρέσχον μεγάλην συνδρομήν. Ο λαός ανέπνεε μόλις έβλεπε τα Τάγματα».

Σε όλο αυτό το σκηνικό ήταν αναμενόμενο σχεδόν όλα τα τομάρια που βρέθηκαν κατηγορούμενα για ένοπλο δοσιλογισμό να αθωωθούν, ενώ πρώτο στάδιο για τη διαδικασία της de facto ενσωμάτωσής τους στον εθνικό κορμό της μάζας των ταγματασφαλιτών είναι η συμμετοχή τους στα Δεκεμβριανά, ενάντια φυσικά στον ΕΛΑΣ.

Πάμε τώρα να αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιους από τους αξιωματικούς των Ταγμάτων Ασφάλειας, που ενώ είχαν στις πλάτες τους βαρύτατα και αποτρόπαια εγκλήματα σε βάρος του ελληνικού λαού, αποτέλεσαν στυλοβάτες του καθεστώτος μετά την απελευθέρωση της χώρας μας, από τα ναζιστικά στρατεύματα.

Αυτά τα εγκληματικά υποκείμενα, λοιπόν, επανεντάχθηκαν και προήχθησαν σε ψηλούς βαθμούς της ιεραρχίας του στρατεύματος και ήταν αυτοί που διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στον λεγόμενο “Εθνικό Στρατό”, στην διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου. Ο διοικητής του Τάγματος Ασφάλειας Καλαμάτας, Διονύσιος Παπαδόπουλος, υπηρετούσε το φθινόπωρο του 1945 ως διοικητής τάγματος του ελληνικού στρατού στο Κάτω Νευροκόπι κι αργότερα έφτασε μέχρι τον βαθμό του ταξιάρχου. Ο διοικητής του Τάγματος Ασφαλείας Σπάρτης αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κωστόπουλος προήχθη σε υποστράτηγο και φρούραρχο Αθήνας, ενώ ο διοικητής του Τάγματος Ναυπλίου Παναγιώτης Δεμέστιχας έφτασε στον βαθμό του ταξιάρχου.

Η πιο εντυπωσιακή περίπτωση υπήρξε ωστόσο αυτή του υποδιοικητή των ταγματασφαλιτών της Χαλκίδας συνταγματάρχη Χρήστου Γερακίνη, που λίγο μετά τη Βάρκιζα διορίστηκε υποδιοικητής της Σχολής Ευελπίδων. Αντιλαμβάνεσθε με τι ιδέες γαλουχούσε τους νέους αξιωματικούς. Ο δε διοικητής του A’ Ευζωνικού Τάγματος Γ. Σγούρος, τοποθετήθηκε το 1948 διοικητής του A’ Τάγματος στο κολαστήριο της Μακρονήσου.

Και το αστικό τους κοινοβούλιο φυσικά δεν στερήθηκε την παρουσία της αντικομουνιστική εθνικοφροσύνης. Συνεπέστεροι εκφραστές της αποκατάστασης των ταγματασφαλιτών αναδείχθηκαν οι βουλευτές Αρκαδίας Θεόδωρος Τουρκοβασίλης, Αθηνών Ευστράτιος Κουλουμβάκης και Λακωνίας Νικόλαος Καράμπελας. Επίσης ο Χρήστος Γερακίνης, που εκλέχτηκε βουλευτής Χαλκίδας με τον Ελληνικό Συναγερμό και το 1954 διορίστηκε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Παπάγου.

Ούτε από την μεταπολίτευση και μετά έλειψαν οι ακροδεξιοί και οι ναζί από τον “ναό της δημοκρατίας” τους. Απ’ τα πρώρα χρόνια της μεταπολίτευσης ιδρύεται από τον πρώην υπουργό της Ενωσης Κέντρου και μετέπειτα πρωθυπουργό μιας απ’ της κυβερνήσεις της αποστασίας, Στέφανο Στεφανιπουλο, η Εθνική Παράταξις, Συμμετείχε μόνο στις βουλευτικές εκλογές του 1977 συγκεντρώνοντας 6, 82% και καταλαμβάνοντας πέντε έδρες στην βουλή, (Το βασικό τους σύνθημα ήταν: «Ο Φλωράκης στο Γουδή, δίπλα στον Καραμανλή»).

Τρία χρόνια μετά και αφού υπήρξαν τα παρασκηνιακά παζάρια με τον τότε αρχηγό της Ν.Δ. Γ. Ράλλη, οι χουντικοί διαλύουν το κόμμα τους, με δεκάδες στελέχη τους να ενσωματώνονται στον κρατικό μηχανισμό και με τον Σπ. Θεοτόκη να εκλέγεται βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. 

Η Εθνική Πολιτική Ενωσις (ΕΠΕΝ) που ίδρυσε το 1984 ο φυλακισμένος δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος, δεν τα πήγε καθόλου καλά εκλογικά. Το μοναδικό που κατόρθωσε ήταν να αναδείξει, ευρωβουλευτή το ’84 τον τυπικό αρχηγό της Χρύσανθος Δημητριάδης και να φέρει στο προσκήνιο τους επικεφαλής της νεολαίας της. Τον “τσεκουράτο”, σημερινό υπουργό Εσωτερικών Μάκη Βορίδη, και τον φυλακισμένο αρχηγό της εγκληματικής συμμορίας Νίκο Μιχαλολιάκο.

Η ξεκάθαρα και απροκάλυπτα ναζιστική Χρυσή Αυγή που ίδρυσε το 1980 εκμεταλλευόμενος συγκυρίες και υπόγεια υποστήριξη από το πολιτικό σύστημα, o Ν. Μιχαλολιάκος, κατόρθωσε να κάνει αισθητή την παρουσία της στην πολιτική μας ζωή. Δημαγωγώντας ασύστολα και λαϊκίζοντας πάνω σε υπαρκτά ζητήματα (Μεταναστευτικό, οικονομική κρίση, ανασφάλεια), από μια περιθωριακή ναζιστική γκρούπα, βρέθηκε να λαμβάνει στις εθνικές εκλογές του 2012 ποσοστό 7,02%, ενώ διατήρησε ουσιαστικά το ποσοστό της και στις εκλογές του 2015 (6,28% τον Γενάρη και 6,99 τον Σεπτέμβρη, παρά το ότι είχε διαπράξει την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα).

Πέρα απ’ τα ακατάληπτα ουρλιαχτά των στελεχών της, η κοινοβουλευτική της ήταν ένα ενεργούμενο της Ν.Δ.

Οι τίτλοι τέλους του ναζιστικού μορφώματος, έπεσαν στις 7 Οκτώβρη του 2020 -είχαν προηγηθεί η βουλευτικές εκλογές του ’19 όπου η Χ.Α δεν κατόρθωσε να αποκτήσει κοινοβουλευτική παρουσία- όταν υπήρξε η ιστορική καταδικαστική απόφαση που την χαρακτήρισε εγκληματική οργάνωση καταδικάζοντας όλα τα κορυφαία στελέχη της ανάμεσα σ αυτά και τον Ν. Μιχαλολιάκο και Ηλία Κασιδιάρη. Και εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ήταν μια δικαστική ετυμηγορία που λήφθηκε κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα. Ηταν δεκάδες χιλιάδες οι συγκεντρωμένοι έξω από τα δικαστήρια όπου ανάμεσα στους υπόλοιπους δικαζόταν και ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα και οποιαδήποτε άλλη δικαστική απόφαση η οποία θα προσέγγιζε την ανεκδιήγητη αγόρευση της εισαγγελέας της έδρας Αδαμαντίας Οικονόμου θα δημιουργούσε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. «Ανάγκα και οι Θεοί πείθονται», που λέει το ρητό.

Να ρθούμε τώρα στα τωρινά και σε ότι έχει σχέση με το ναζιστικό μόρφωμα του Κασιδιάρη. Εμείς δεν θα σταθούμε στα συνωμοσιολογικά σενάρια που προβάλλει το συγκρότημα του Φιλιππάκη. (Εφημερίδες “Εστία”, “Δημοκρατία” και ιστότοπος newsbreak). Εκεί διαβάζουμε ότι “είναι τέτοιες οι υπόγειες διαδρομές με το Μέγαρο Μαξίμου, που αρχίζουν να διατυπώνονται ερωτήματα αν πράγματι η κυβέρνηση θέλει εντέλει τον αποκλεισμό του Κασιδιάρη από τις εκλογές ή αν επικρατούν δεύτερες σκέψεις όσο η αυτοδυναμία της Ν.Δ. καθίσταται ανέφικτη”

“Σύμφωνα με τους υπόγειους σχεδιασμούς, μετά την απομόνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τα εκ των δεξιών του κόμματα, η ενίσχυση του κόμματος Κασιδιάρη μπορεί να λειτουργήσει ως δίχτυ, προκειμένου να μαζέψει τις διαρροές του Μητσοτάκη και έπειτα να τους επαναφέρει στο «μαντρί» μέσω κοινοβουλευτικής συνεργασίας”, είναι η εκτίμηση, πληροφορία (;) της εφημερίδας “Δημοκρατία”.

Μάλιστα σε παρόμοια δημοσιεύματα τονίζεται ότι το μόρφωμα του Κασιδιάρη έχει την στήριξη “ολιγάρχη”, φωτογραφίζοντας τον Μαρινάκη. Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείτε και το χθεσινό πρωτοσέλιδο θέμα της ίδιας εφημερίδας, το οποίο μας πληροφορεί ότι από τις φυλακές όπου βρίσκεται, ο Νίκος Μιχαλολιάκος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον επίσης φυλακισμένο Ηλία Κασιδιάρη, καταλογίζοντάς του πως είχε προνομιακές σχέσεις με ισχυρούς πολιτικοοικονομικούς παίκτες, παίζοντας βρόμικα παιχνίδια πίσω από την πλάτη του.

Ολα τα παραπάνω όμως για να υλοποιηθούν -σε περίπτωση που ισχύουν- απαιτούν μια προϋπόθεση. Οτι το ναζιστικό μόρφωμα του Κασιδιάρη, θα λάβει μέρος στις προσεχείς εκλογές. Κι αυτό είναι το αναπάντητο μεγάλο ερώτημα.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε κάποια “διαδικαστικά” θέματα που αφορούν το νεοναζιστικό συνονθύλευμα που δημιούργησε και κατευθύνει μέσα απ’ την φυλακή ο Ηλίας Κασιδιάρης μέσα από τη φυλακή όπου εκτίει την ποινή του ως καταδικασμένο μέλος του διευθυντηρίου της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.

Πριν λίγο καιρό πέρασε από την βουλή μια φωτογραφική τροπολογία, θεσμική ασφαλιστική δικλίδα για να μην ξαναμπούν εγκληματικές οργανώσεις μέσα στο Κοινοβούλιο με τον μανδύα πολιτικού κόμματος. Ετσι τα κόμματα που θέλουν να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία της 21ης Μάη πρέπει να έχουν καταθέσει ηλεκτρονικά την αίτησή τους μέχρι τις 2 Μάη, ενώ τρεις μέρες αργότερα το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου θα εξετάσει τις αιτήσεις τους για να διαπιστώσει αν διαθέτουν τις νόμιμες προδιαγραφές για να συμμετάσχουν στις εκλογές. Με βάση την ψηφισμένη απ’ την βουλή τροπολογία, με μια πρώτη ανάγνωση, το μόρφωμα Κασιδιάρη δεν μπορεί να διεκδικήσει την ψήφο του εκλογικού σώματος.

Κι εδώ έχει στηθεί η μηχανή του «κόμματος Κασιδιάρη» να παρακάμψει το θεσμικό μπλόκο που τέθηκε για κόμματα που περιλαμβάνουν στην πραγματική τους ηγεσία πρόσωπο που έχει καταδικαστεί για κακούργημα. Ετσι εμφανίστηκε ξαφνικά ο αχυράνθρωπος στο πρόσωπο του πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου.

Σε δηλώσεις του, ο πρώην αντεισαγγελέας τόνισε πως δεν έχει γνωρίσει ποτέ τον Κασιδιάρη και πως συμφώνησε «να αναλάβει πρόεδρος για να εφαρμόσει αυτά που διακηρύττει με το κόμμα ΕΑΝ» – τον δικό του πολιτικό οργανισμό, που ιδρύθηκε το 2022. Επιστρατεύοντας τις νομικές του γνώσεις και θέλοντας να ξεπεράσει το εμπόδιο του Αρείου Πάγου, αλλά και επιδιώκοντας να μη θεωρηθεί ο ίδιος «ουρανοκατέβατος» δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει καμιά σημερινή «διοικούσα επιτροπή», και η προεδρεία του προέκυψε από την υπερψήφισή του από συνέδριο του “Εθνικού Κόμματος Ελληνες”, όπως γράφει σήμερα η φυλλάδα του σαλταρισμένου Σ. Χίου..

Ο συγκεκριμένος τρόπος ανάληψης της ηγεσίας, αλλά και η ιδιότητα του Κανελλόπουλου, που θα εκπροσωπήσει τον κόμμα Κασιδιάρη στον Αρειο Πάγο, έχουν σκοπό να δυσκολέψουν τη λήψη της όποιας πιθανής απόφασης απαγόρευσης καθόδου στις επερχόμενες εκλογές.

Αν θα πετύχουν αυτοί οι σχεδιασμοί και οι μεθοδεύσεις των ναζί θα το ξέρουμε στις 5 Μάη με την απόφαση του Αρείου Πάγου. Η εκτίμηση πάντως του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Γ. Σωτηρέλλη, που ακούσαμε στην μεταμεσονύχτιο εκπομπή της Νατάσας Γιάμαλη είναι ότι δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας οι προσπάθειες του πρώην εισαγγελέα να ξεπλύνει το κόμμα του Κασιδιάρη, πόσο μάλιστα όταν ο ίδιος δήλωσε ότι θα περιλαμβάνει στους εκλογικούς του συνδυασμούς και το πρώην πρωτοπαλίκαρο του Μιχαλολιάκου.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε κάποια πράγματα. Ακόμα και αν ο Αρειος Πάγος αποκλείσει το κόμμα Κασιδιάρη, από τις εκλογές, όπως έχει δηλώσει ο πραγματικός αρχηγός του, αυτό θα προσφύγει στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια και πιστεύει ότι θα δικαιωθεί.

Σχετικό είναι και το σημερινό πρωτοσέλιδο των “Νέων” ενώ η ίδια εφημερίδα σε πρόσφατο δημοσίευμα της υπογράμμιζε: “Ενδεχόμενα «παραθυράκια» στον νόμο που ψηφίστηκε έχουν απασχολήσει το τελευταίο διάστημα αρκετούς συνταγματολόγους. Με άρθρα τους στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» (24 Μαρτίου 2023), ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Κώστας Μποτόπουλος και ο Χαράλαμπος Ανθόπουλος έχουν προειδοποιήσει για τα τεχνάσματα καταστρατήγησης του νόμου, αλλά και για την «τρύπα» που αφορά σε μια κάθοδο συνασπισμού ανεξάρτητων”.

Και φυσικά εμείς δεν είμαστε τόσο αισιόδοξοι όσο ο Γ. Σωτηρέλλης για την απόφαση των δικαστών του Αρείου Πάγου γιατί εκτός των άλλων θυμόμαστε και την εξωφρενική απόφαση του, που χαρακτήριζε το πραξικόπημα του 1967 «στιγμιαίο αδίκημα, “ξελασπώνοντας” όλους τους χουντικούς που συμμετείχαν στις δικτατορικές κυβερνήσεις, ακόμα και τους πρώην πρωθυπουργούς Κόλλια, Μαρκεζίνη και Ανδρουτσόπουλο, οδηγώντας σε δίκη μόνο 24 πρωτεργάτες του πραξικοπήματος.