Του Γ. Γ.

Εδώ και χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κόμμα εξουσίας έχει εξελιχθεί σε ένα αρχηγικό και προσωποκεντρικό πολιτικό μόρφωμα. Τα πάντα κινούνται γύρω από τον Τσίπρα και ένα στενό κονκλάβιο που έχει δημιουργήσει ο Μιχάλης Καλογήρου διευθυντής του πολιτικού γραφείου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευση και προσωπικός φίλος του Τσίπρα.

Ολη αυτή η κατάσταση έχει δημιουργήσει τριβές μέσα στην Κουμουνδούρου, με τα στελέχη της “Ομπρέλας” της θεωρούμενης αριστερής – ο Λένιν να την κάνει- τάσης να βρίσκονται στα κάγκελα. Προεκλογική γαρ η περίοδος όμως και όλες οι διαφωνίες κρύβονται κάτω απ’ το χαλί. Αν τυχόν όμως δεν πάνε οι εξελίξεις όπως της εκτιμάει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και να το θυμηθείτε.

Και εδώ θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω μια εικόνα απόρροια της συζήτησης που είχα με στέλεχος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώντας απόλυτα αξιόπιστη την έρευνα για τις εκλογικές τάσεις Απριλίου, που έκανε το Ιδρυμα «Νίκος Πουλαντζάς» και η οποία παρουσιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ να υπολείπετε κατά 2,3% της Ν.Δ. θέτουν μετά επιτάσεως το ερώτημα: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνετε ελκυστικός στο εκλογικό σώμα έχοντας πολιτικό αντίπαλο που βαρύνετε με πτώση βιοτικού επιπέδου των πολιτών, υποκλοπές, «Πάτσηδες», Τέµπη, ένταση της κρατικής καταστολής; Η απάντηση που παίρνουν ότι αυτό οφείλεται στην απόλυτη επικοινωνιακή υπεροπλία που διαθέτει στο µιντιακό σύστηµα το κυβερνητικό κόμμα δεν πείθει.

Το ότι δεν εμφανίζει καμιά δυναμική ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και οι καταστάσεις τον ευνοούν απόλυτα -ακρίβεια, πλειστηριασμοί, σκάνδαλα νεοδημοκρατικών στελεχών- το αποδίδουν σε λανθασμένες πολιτικές επιλογές και στις πολιτικές συνεργασίες που επιλέγει ο Τσίπρας προσωπικά, παραμερίζοντας όλα τα κομματικά όργανα. Φέρνουν σαν παράδειγμα την υπόθεση Κασιδιάρη, που σύμφωνα με την εσωκομματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, έπρεπε να πουν ότι το κόμμα τους φέρει μερίδιο ευθύνης που στην περίοδο της διακυβέρνησής του δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό για να ολοκληρωθεί η δίκη της Χρυσής Αυγής, και να υπάρξει μια τελεσίδικη απόφαση για να είχε αποφευχθεί το κομφούζιο που υπάρχει σήμερα. Παράλληλα να κάνουν κριτική στην Ν.Δ που επέτρεψε στον φυλακισμένο ναζί να κάνει προεκλογική προπαγάνδα, αν και έγκλιστος.

Το πιο ουσιαστικό, πάντα για τους ίδιους, είναι το θέμα των συνεργασιών που επιλέγει αποκλειστικά ο Τσίπρας και η παρέα του, παραμερίζοντας τα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και αυτό τους στερεί την μοναδική δυνατότητα να κερδίσουν τις εκλογές. Και εννοούν ότι με τις συνεργασίες που κάνει η ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου, αποστρέφει πολύ μεγάλη μερίδα από τους 430.000 νέους ψηφοφόρους να επιλέξουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα πάντα με τους ίδιους, αν η παρουσία του Μιθριδάτη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ -του ανθρώπου που απαξίωνε τον Τσίπρα και τον χαρακτήριζε “Τσιπρουλέτο” όταν σαν πρωθυπουργός συναντούσε την τότε καγκελάριο της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ– οδηγήσει κάποιους νεολαίους να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, θεωρούν δεδομένο ότι η υποψηφιότητα του Βαγγέλη Αντώναρου, όχι µόνο δεν φέρνει ψήφους στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα αποτρέψει νεολαίους καθώς και μεγαλύτερους αριστερούς και κεντροαριστερούς ψηφοφόρους που τώρα είναι αναποφάσιστοι να επιλέξουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν μπορεί να θεωρηθεί “διεύρυνση” παρά μόνο “συρρίκνωση”, υπογραμμίζουν το να δίνουμε πολιτική στέγη σε ένα πρόσωπο το οποίο έχει ταυτιστεί με την εποχή της διακυβέρνησης Καραμανλή, η οποία οδήγησε στην χρεoκοπία της χώρας και την υπαγωγή της στα µνημόνια.

Δεν κάνω ποτέ προεκλογικές προβλέψεις αλλά έχω την αίσθηση ότι ο Τσίπρας έδωσε πνοή κοινοβουλευτικής ζωής στο κόμμα του Βαρουφάκη. Τώρα αν οι συνεργασίες του καταλήξουν σε “ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα”, μένει να το δούμε.