Γράφει ο Βελισσάριος Κοσσυβάκης

Οι σινεφιλ της Αθηνας θα έχουν τη μοναδική ευκαιρία να τη δουν συνολικά για πρώτη φορά σε εμπορική διανομή στην έκδοση των 317 min, αλλά και σε δύο μέρη σε συνεχόμενες ημέρες (Part 1 – 162 min, Part 2 – 154 min) όπως το είχε προετοιμάσει ο ίδιος ο Μπερτολουτσι.

Αναζητήστε το αναλυτικό πρόγραμμα στο επίσημο site μας και στο τηλέφωνο: 210-8640054

“Το όραμα ενός ρομαντικού θεατή του κινηματογράφου για την ταξική πάλη – ένα ποίημα αγάπης για τον κινηματογράφο καθώς και για τη ζωή όσων ζουν κοινοτικά στη γη”. – Pauline Kael

«Το πολυεθνικό έργο του Μπερτολούτσι είναι, από πολλές απόψεις, η κορυφή της ιδιότυπης τέχνης του, γεμάτη από κοινωνικοπολιτική διορατικότητα, καλλιτεχνική άνθηση και ξεκάθαρη συγγραφική εμπιστοσύνη. Αυτή η κυκλοφορία του 1976 είναι ο ορισμός της φιλόδοξης δημιουργίας ταινιών». – Jeremy Carr, MUBI

Ένα μοναδικό έπος με εκπληκτικά πρωτότυπες εικόνες των οποίων τα νοήματα ξεπερνούν την περιγραφή.” – Caryn James, New York Times.

Η ιστορία μιας ολόκληρης χώρας και μιας παιδικής φιλίας, στην ιστορική αυτή τοιχογραφία του βραβευμένου με δύο Όσκαρ Μπ. Μπερτολούτσι με δύο ξεχωριστούς πρωταγωνιστές (Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ζεράρ Ντεπαρντιέ), να δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας.

Καθώς τα άκρα της ταξικής σύγκρουσης γίνονται μεγαλύτερα στον 21ο αιώνα, το «1900» είναι μια απτή αφηγηματική σύνθεση που καταπιάνεται με τα σκιερά κίνητρα και τις πράξεις που διαιωνίζουν το αφιλόξενο σύστημα που μαστίζει τις γενιές μας

1900 – NOVECENTO

Σκηνοθεσία: Μπερνάρντο Μπερτολούτσι / Bernardo Bertolluchi
Σενάριο: Franco Arcalli, Giuseppe Bertolucci, Bernardo Bertolucci
Ηθοποιοί: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Στεφανία Σαντρέλι, Μπαρτ Λάνκαστερ, Ντόναλντ Σάδερλαντ, Ντομινίκ Σαντά, Αλίντα Βάλι
Μουσική: Ένιο Μορικόνε
Χώρα Παραγωγής: Ιταλία, Γαλλία, Δυτική Γερμανία
Έτος Παραγωγής: 1976
Διάρκεια: 317 λεπτά (Part 1 – 162 min, Part 2 – 154 min)

Συνοψη

Η παράλληλη ιστορία δύο νέων που γεννήθηκαν την πρωτοχρονιά του 1900, σε γειτονικά σπίτια: ο γιός ενός τσιφλικά και ο γιος ενός κολίγα. Τα παιδιά συνδέονται με στενή φιλία, μεγαλώνουν μαζί, ανακαλύπτουν την φύση και τον έρωτα, μοιράζονται τις γυναίκες, αλλά όσο περνούν τα χρόνια, η ταξική διαφορά που στα νεανικά τους χρόνια είχε μικρή σημασία, αυξάνει όλο και περισσότερο, για να καταλήξει να αποτελεί ανάμεσά τους, ένα χάσμα.

Πρόκειται για ένα έντονα πολιτικοποιημένο έργο, το οποίο είχε ως στόχο να αφηγηθεί την γέννηση των σοσιαλιστικών ιδεών και της επαναστατικής ουτοπίας, από τις αρχές του αιώνα μέχρι και την πτώση του φασισμού.

Ο Μπερτολούτσι είπε ότι έκανε το «1900» ως «ένα είδος διαλόγου» με τον πρώην μέντορά του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Περιορίζοντας τη φυσική εμβέλεια της ιστορίας, ο Μπερτολούτσι προσεγγίζει τους χαρακτήρες του μέσω μιας περιφερειακής επίγνωσης της κοινοτικής σημασίας τους καθώς μειώνεται έναντι της αναπτυσσόμενης βιομηχανικής κοινωνίας γύρω τους. Είναι μια ιστορία φτιαγμένη από κομμάτια ανέκδοτης εμπειρίας ανθρώπων που ζουν στην Πάρμα. Ο Μπερτολούτσι δημιούργησε ένα κινηματογραφικό ύφος που περιέχει και γεμίζει με εμπειρία δεκαετιών ένα τηλεσκόπιο μέσα από τις εικόνες που τραβήχτηκαν από την παρατηρητική κάμερα του Vittorio Storaro. Ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε ντόπιους αγρότες ως πρόσθετους στην ταινία και η παρουσία τους προσθέτει άλλο ένα στρώμα ιστορικής γνώσης στην αυθεντικά μετριασμένη αφήγηση. Όπως ο Όρσον Γουέλς δημιούργησε μια νέα κλίμακα με τον «Πολίτη Κέιν», έτσι και ο Μπερτολούτσι όρισε τι μπορεί να περιέχει η επική κινηματογραφική φόρμα.

Ο παραπάνω πίνακας έγινε σύμβολο κοινωνικών αγώνων. Ο δημιουργός του είναι ο Ιταλός μεταϊμπρεσιονιστής ζωγράφος Giuseppe Pellizza da Volpedo (1868-1907), o οποίος γεννήθηκε και πέθανε στο Volpedo της Βορείου Ιταλίας, στην περιοχή του Πιεντεμόντιου. Το επικό έργο, που απεικονίζει μία μαζική διαδήλωση και φέρει τον τίτλο «H τέταρτη τάξη», αποτελεί αντανάκλαση των αγροτικών εξεγέρσεων εναντίον των άλλοτε ισχυρών γαιοκτημόνων που είχαν ξεσπάσει στην Ιταλία στις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα στεγάζεται στο μουσείο Museo del Novecento στο Μιλάνο και μια παλαιότερη έκδοση βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα. Ο Pellizza αυτοκτόνησε το 1907, μετά τον θάνατο της γυναίκας του και του γιου του.

O πίνακας του Pellizza de Volpedo χρησιμοποιήθηκε ως φόντο για τους τίτλους της ταινίας του Ιταλού σκηνοθέτη Μπερνάρντο Μπερτολούτσι με τον τίτλο 1900 (ένα κινηματογραφικό αριστούργημα που προβλήθηκε το 1976), η ιστορία της οποίας αναφέρεται στην κοινωνική σύγκρουση και μεταβολή που συνέβη στην Ιταλία στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η ιστορία μιας ολόκληρης χώρας και μιας παιδικής φιλίας, στην υπέροχη αυτή ταινία του βραβευμένου με δύο Όσκαρ Μπερτολούτσι με δύο ξεχωριστούς πρωταγωνιστές (Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ζεράρ Ντεπαρντιέ), να δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας.