Πρέπει να ενοχλήθηκε πάρα πολύ ο γραφιάς του Μαρινάκη, Γιώργος Παπαχρήστου, που τώρα και με βούλα της αστικής δικαιοσύνης τους χαρακτηρίζεται “ψεύτης και συκοφάντης”, αφού για δεύτερη μέρα μέσα από την στήλη του στα “ΝΕΑ” προσπαθεί να παρουσιάσει το μαύρο άσπρο.

Αφού, λοιπόν, εν είδη απολογίας μας γράφει ότι “δεν έχω καμία εμμονή με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε, πολύ περισσότερο, προσωπικό πρόβλημα”, συμπληρώνει ότι “η συγκεκριμένη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές” έχει τον “προφανή κίνδυνο να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ”.

Εδώ πια η υποκρισία τερματίζεται. Οταν ο ίδιος παρουσίαζε τον Τσίπρα ψευδώς «ως διαπλεκόμενο και υποκριτή πολιτικό, που. καίτοι αριστερός. αρέσκεται σε μια πολυτελή διαβίωση, οφειλόμενη στις σχέσεις του με τη διαπλοκή και με γνωστούς επιχειρηματίες» κάνοντας ένα δημοσίευμα το οποίο «βασίστηκε σε ψευδή και παραπλανητικά γεγονότα, των οποίων την αναλήθεια γνώριζε», όπως αναφέρει η καταδικαστική απόφαση σε βάρος του, δεν του πέρασε απ’ το μυαλό η πολιτική εκμετάλλευση του δημοσιεύματος από την Ν.Δ;

Και συνεχίζει στο σημερινό του κείμενο ο Γ. Παπαχρήστου: “Οσα έγραψα για τη βίλα του 500άρικου στο Σούνιο, ήταν από έντονο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, και τίποτε περισσότερο. Αν υπήρξαν υπερβολικές εκτιμήσεις αυτό οφειλόταν καθαρά στο κλίμα καχυποψίας και αμφιβολιών που καλλιέργησε το κόμμα του, και ο ίδιος, αρνούμενος επί ημέρες να δώσει καθαρές εξηγήσεις”. Στο ίδιο χαβά, εξακολουθεί να μιλάει ότι η καταδικαστική απόφαση που εισέπραξε συνιστά “βαριά πολιτική ήττα για τον αρχηγό της αντιπολίτευσης”. ενώ χαρακτηρίζει “ηττημένη τη δικηγορική του ομάδα”.

Και από που ορμώμενος ο Παπαχρήστου καταλήγει σ’ αυτά τα συμπεράσματα; Απ’ το ότι η δικαστική ετυμηγορία του επέβαλε να πληρώσει “μόλις 20.000 ευρώ”, ενώ η αγωγή που είχε καταθέσει σε βάρος του όπως και στην Alter Ego media, ο Τσίπρας ζητούσε 2 εκατ. ευρώ.

Δεν μπαίνουμε τώρα στην διαδικασία να ασχοληθούμε με ποιο σκεπτικό οι δικαστές “κοστολόγησαν” με 20.000 ευρώ χρηματική ποινή το ότι ο Γ. Παπαχρήστου ενήργησε με δόλο και επέδειξε «εμμονή στην προσβολή της προσωπικότητας του Α. Τσίπρα διά του ισχυρισμού ψευδών και συκοφαντικών σε βάρος του γεγονότων». Η ουσία είναι ότι το βιογραφικό του δημοσιογράφου του Μαρινάκη συμπληρώθηκε και με τους χαρακτηρισμούς “ψεύτης και συκοφάντης” και μάλιστα με την βούλα της αστικής “δικαιοσύνης”.

Πάμε παρακάτω: “Η κριτική μου είναι πολιτική και μόνο. Κρίνω, ελέγχω, αξιολογώ”, μας γράφει ο Παπαχρήστου. Σοβαρά τώρα; Από πότε τα ψέματα και οι συκοφαντίες ονομάστηκαν πολιτική κριτική; Και αυτό δεν το λέμε εμείς αλλά το σκεπτικό της καταδικαστικής απόφασης σε βάρος του Παπαχρήστου: “… Δεν ενήργησε σύμφωνα με τις αρχές της αντικειμενικής πληροφόρησης και της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, που επιβάλλουν τον σεβασμό προς την αλήθεια και την υποχρέωση κάθε δημοσιογράφου , να εξακριβώνει πριν από τη δημοσίευση την αλήθεια των γεγονότων που ισχυρίζεται. Δηλαδή ο δεύτερος εναγόμενος δεν προέβη σε ενδελεχή και επισταμένη έρευνα σχετικά με την αλήθεια ή μη των περιστατικών που ισχυρίστηκε, που αποτελεί θεμελιώδες δημοσιογραφικό καθήκον… αντιθέτως παρουσίασε ως πραγματικά γεγονότα περιστατικά που ποτέ δεν συνέβησαν παραλείποντας υπαιτίως να διασταυρώσει οποιεσδήποτε πληροφορίες είχαν περιέλθει σε γνώση του και να ελέγξει τη βασιμότητά τους…“.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, δηλαδή, και η δικαστική έδρα στην συγκεκριμένη περίπτωση συμφωνούν με την εκτίμηση που έκανε σύντροφος στην ιστοσελίδα μας ότι ο Γ. Παπαχρήστου είναι ένας ΜΥΘΟΜΑΝΗΣ και ΠΑΡΑΜΥΘΑΤΖΗΣ, δημοσιογράφος.

Υπάρχει όμως και μια άλλη παράμετρος στα γραφόμενα του Παπαχρήστου, που δεν πρέπει να προσπεράσουμε.

Μας γράφει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ “αποφάσισε να κάνει φέιγ βολάν ό,τι συνέφερε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ από την απόφαση, πρσκειμένου να εφοδιάσει τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει το κόμμα, ώστε να αντλήσουν με τη σειρά τους «υλικό» για να χυδαιολογήσουν σε βάρος μου τα μισθωμένα τρολ του Διαδικτύου”.

Προφανώς εμείς όχι απλώς δεν έχουμε καμιά σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά του ασκούμε και πολεμική, οπότε δεν τον παίρνει τον Παπαχρήστου να μας εντάξει στα “μισθωμένα τρολ του Διαδικτύου” που “χυδαιολογήσουν σε βάρος του”.

Θα είχε όμως ενδιαφέρον να απαντούσε αν το όνομα του περιλαμβάνεται στη «λίστα» Νικολούδη  και ελέγχεται για έμβασμα που έχει βγάλει στο εξωτερικό πάνω από 2 εκατ. ευρώ, κατάγγειλε δημοσίως ο Αλέξης Μητσόπουλος. (Αλήθεια, πώς τα απόκτησε τόσα λεφτά ο Παπαχρήστου; Και γιατί αυτή η ιστορία δεν είχε καμιά κατάληξη;).

Και επειδή ο Γ. Παπαχρήστου “ξύνεται στην γκλίτσα του τσομπάνη”, που θα ‘λεγε και ο Κουστούμπας, να παραθέσουμε τι έγραφε στο μπλοκ μας ένας συνάδελφος του. (Εναν δημοσιογράφο αξιωθήκαμε και εμείς να έχουμε στον ιστότοπό μας, αλλά τον αποπέμψαμε όταν έβαλε δάχτυλο στο “μέλι” που προσφέρει αυτό το επάγγελμα. Πονεμένη ιστορία αυτή …).

Δημοσιογραφικό επίπεδο προς μίμηση …

Του Σ. Λ

Η δική μου δημοσιογραφική σχολή με έχει διδάξει να θεωρώ ελάσσονος σημασίας ζητήματα αν χρησιμοποιήθηκα τρία στρατιωτικά ελικόπτερα για το δείπνο του Μητσοτάκη με τον Τομ Χανκς στην Αντίπαρο, θέμα στο οποίο επικεντρώνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ τα αντιπολιτευτικά του βέλη.
Θεωρώ όμως πάρα πολύ σημαντικό ένας δημοσιολόγος που χαρακτηρίζει τα κείμενα του αξιόπιστα  και δεν δέχεται “μαθήματα δημοσιογραφίας”, όπως μας γράφει ο Γ. Παπαχρήστου, να προαναγγέλλει  “τσουνάμι. αποκαλύψεων που θα σαρώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, τον ηγέτη του Αλέξη Τσίπρα, τον ιπποκόμο του Νίκο Παππά, και το δημοσιογραφικό τους όργανο” (εννοεί την εφημερίδα Documento) και μετά την παρέλευση αρκετών ημερών να μην δίνει καμιά συνέχεια.

Ποιο συγκεκριμένα. Στις 13 Ιούλη γράφει ο Γ. Παπαχρήστου στα “ΝΕΑ”: “Πληθώρα στοιχείων τα οποία έχουν περιέλθει σε  γνώση των αρμόδιων υπηρεσιών, εισαγγελικών και οικονομικών, καταδεικνύουν ένα πολυδαίδαλο σύστημα χρηματοδότησης του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο…) από  εξωχώριες πηγές, οι οποίες συντηρούσαν το νυν κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης Τόσο προ όσο και μετά την άνοδό του στην εξουσία…. 
Βρέθηκε το «Αγιο Δισκοπότηρο, της σχέσης του ΣΥΡΙΖΑ. και του ηγέτη του. με τη Βενεζουέλας και του καθεστώτος Μαδούρο… 
Βασικό κλειδί είναι ο «λογαριασμός» στην Κύπρο, τον οποίο ουσιαστικά υπέδειξε- ο Φουάντ Χούρι της CCC … 
Η χρηματοδότηση του Χρ. Καλογρίτσα για την έκδοση της εφημερίδας «Documento» με 3 εκατ. ευρώ από την πολυεθνικά εταιρεία CCC δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου σχετικά με την υπόθεση αυτή”·

Κι εκεί που μένεις άναυδος μ’ αυτό το αφήγημα, βλέπεις στην συνέχεια να αντιμετωπίζεται απλώς με ένα δεικτικό σχόλιάκι απ’ την “Αυγή”, στο οποίο δεν κατονομάζεται καν ο Παπαχρήστου και ο  δημοσιογράφος των “ΝΕΩΝ” δεν δίνει καμιά συνέχεια.

Η απάντηση της εφημερίδας του Κ. Βαξεβάνη περί των 3 εκατομμυρίων ευρώ του Καλογρίτσα που δόθηκαν στο Documento: “Δεν πήραμε λοιπόν ούτε δάνεια, ούτε μαύρο χρήμα, ούτε άλλες ενισχύσεις από κανέναν. Καταλαβαίνουμε ίσως την καχυποψία του Γιώργου Παπαχρήστου, γιατί η εμπειρία του από τους εκδότες που δούλευε, τον έχουν συνηθίσει σε άλλες συναλλαγές.

Μία όμως που ο Γιώργος Παπαχρήστου ασχολείται με τις αναφορές για έρευνες από την Αρχή, να ψάξει και μια πολύ ενδιαφέρουσα για δημοσιογράφο ο οποίος έχει 2,5 εκατομμύρια ευρώ καταθέσεις στην Ελβετία και άλλο 1,5 εκατομμύριο ευρώ σε ασφαλιστικά προγράμματα για τα παιδιά του. Εκεί να κάνει έρευνα για το πώς έγιναν τα λεφτά”.
(Ενδιαφέρον ότι ο Παπαχρήστου δεν ψελλίζει την παραμικρή απάντηση σ’ αυτές τις κατηγορίες)

Για μισό, όμως, γιατί εδώ θα το ρίξουμε στα απανωτά σφηνάκια  μεσημεριάτικα. 

Εδώ ο ένας γράφει ότι υπάρχουν συγκλονιστικά στοιχεία -χωρίς να παρουσιάζει το παραμικρό- για χρηματοδότηση του ΣΥΡΙΖΑ από το καθεστώς της Βενεζουέλας. 

Ο άλλος ισχυρίζεται ότι ο Παπαχρήστου έχει καταθέσεις -προφανώς “μαύρες”- 2,5 εκατομμυρίων ευρώ στην Ελβετία, χωρίς επίσης να παρουσιάζει καμιά απόδειξη να για τεκμηριώσει τα όσα αναφέρει.

Και αυτό θεωρείται δημοσιογραφία; Για να καταλάβω δηλαδή, μιας και ενδιαφέρομαι να βρεθώ σ’ αυτό το χώρο.