
Πηγή: “ΕφΣυν”
ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ του Αλσους Βεϊκου στο Γάλάτσι, το τριήμερο που πέρασε, η αλληλεγγύη (σε πρόσφυγες και μετανάστες και σε όλα τα θύματα ίου ρατσισμού) όχι μόνο δεν ναυάγησε, αλλά εκφράστηκε μαζικά, καθώς χιλιάδες κατέκλυσαν τον χώρο για να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις του 24ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ.
Η ΠΑΝΤΑ ζωντανή επικαιρότητα των αντιρατσιστικών ιδεών και της αλληλεγγύης γίνεται πιο εμφατική από το γεγονός ότι με θεσμική, πολιτική και ιδιαίτερα κυβερνητική ευθύνη το ρατσιστικό δηλητήριο διαχέεται στις κοινωνίες και κανονικοποιεί τις ρατσιστικές ιδέες και πρακτικές δίνοντας τη δυνατότητα στην άκρα Δεξιά να μετατοπίζει διαρκώς την ατζέντα στη δική τους κατεύθυνση.
ΜΟΛΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ, η διεθνής προσοχή στράφηκε στη χώρα μας με το πλέον πολύνεκρο ναυάγιο στα ελληνικά ύδατα. Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις, οι μαρτυρίες επιζώντων, οι πρωτοβουλίες και πιέσεις των συγγενών τους οι έρευνες και οι αιτιάσεις ευρωπαϊκών αρχών, η έγερση ζητήματος αποχώρησης της Frontex κλπ.. αποδεικνύουν ότι η ελληνική (αντι)μεταναστευτική πολιτική έχει πάει τόσο μακριά, ώστε κανείς δεν θέλει να μοιραστεί μαζί της την ευθύνη και το πολιτικό κόστος. Κανείς, εκτός από την ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, που βρίσκει στην πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης το πρότυπο «αποτροπής».
ΟΜΩΣ τα θλιβερά γεγονότα είναι πλέον πυκνά. Η δολοφονία με πισώπλατο πυροβολισμό (κινητοποιημένου, στο πλαίσιο αστυνομικού ελέγχου, Σύρου πρόσφυγα επανέφερε τις μνήμες της δολοφονίας του νεαρού Ρομά Νίκου Σαμπάνη. δημιουργώντας πλέον αναλογίες με τα «κατορθώματα* των αμερικανικών διωκτικών αρχών με θύματα μαύρους. Στα καθ’ ημάς, είναι πλέον όχι μόνο εύλογο αλλά και απαραίτητο να πούμε. όπως ίο αμερικανικό κίνημα αλληλεγγύης Refugee Lives Matteιί
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ του πόσο μακριά έχει φτάσει η αυτοπεποίθηση των ελληνικών αρχών στην «υλοποίηση της αποτρεπτικής πολιτικής» είναι τα εμπόδια που τέθηκαν σε ευρωβουλευτή να συναντηθεί στην Αμυγδαλέζα με πρόσφυγες-επιζώντες της τραγωδίας στην Πύλου.
ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ της κυβέρνησης η Ελλάδα μετατρέπεται ταχύτατα σε εκλεκτό μέλος της χορείας καθεστώτων εχθρικών προς τους πρόσφυγες και κάθε «διαφορετικό». Το διακύβευμα δεν είναι μόνο η αλληλεγγύη που οφείλουμε στα θύματα κάθε είδους ρατσισμού, αλλά και το σε ποια χώρα ζούμε.

0 Comments