
Πηγή: Νίκος Παπαδογιάννης – newsletter, Documento
Ακόμα και εκείνοι που καμώνονται τους ξένοιαστους και τους άτρωτους θα πρέπει να ανησύχησαν σφόδρα με την ξεκούδουνη επανεμφάνιση του ξεχασμένου Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος καθόταν ωραία ωραία στη γωνία του δύο χρόνια τώρα με το φανελάκι και περίμενε να περάσει ο καιρός μέχρι να αναζητηθεί ο επόμενος «υπερκομματικός» Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
«Πες κι εσύ Σωτήρη», τον πρόσταξε ο αγλαός Άδωνης, στρογγυλοκαθισμένος ξανά στην καρέκλα του υπουργού Novartis και ξεκαρδισμένος από μέσα του, που υπάρχουν ακόμη γίδια και τον ψηφίζουν. Ο Τσιόδρας ψέλλισε κάτι γενικόλογους χρησμούς μόλις του έριξαν κέρμα και καπάκι ζήτησε ρεπό για το Σαββατοκύριακο, προκειμένου να πάει να ψάλει στις ακολουθίες των Θεοφανείων και του αη-Γιάννη.
Ακόμα και αν δεχθούμε ότι οι επιδημιολόγοι διατήρησαν ψήγματα αξιοπρέπειας και κράτησαν κάποιες αποστάσεις από την κυβέρνηση με τους ματωμένους κυνόδοντες, που είναι ένα πολύ μεγάλο «αν», μιλάμε για γιατρούς που ασπάστηκαν έμπρακτα το αφήγημα της Εκκλησίας. Ο ένας έτρεχε να γλείψει το μολυσμένο με κορονοϊό κουταλάκι, ο άλλος φιλούσε την εικόνα, ο τρίτος συγχρωτιζόταν με εκατοντάδες πιστών όταν απαγορεύονταν οι συναθροίσεις, όλοι μαζί έγιναν όχημα οπισθοδρόμησης και μεσαιωνισμού, σε μέρες υγειονομικού πολέμου με χιλιάδες θύματα.
Εάν η Ελλάδα του 2024 καθρεφτίζεται στον φουκαρά που έκανε μακροβούτι στο συντριβάνι για να πιάσει τον σταυρό, οι άνθρωποι που εξ επαγγέλματος όφειλαν να αντισταθούν στη θρησκοληψία και στον παγανισμό φέρουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης. Δεν είναι δα τυχαίο, το ακαταδίωκτο που θεσπίστηκε από το γκουβέρνο για όλους τους εμπλεκόμενους. Άλλο πράγμα τα Φώτα, άλλο το σκότος. Τώρα που ο κορονοϊός επιστρέφει απειλητικός, εμείς οι δημοσιογράφοι οφείλουμε να αποδώσουμε -και αναδρομικά- τις ευθύνες εκεί όπου αναλογούν.

0 Comments