Η ιστορία μάς έχει διδάξει πως η συστημική σήψη και η εκμετάλλευση των πιο ευάλωτων βρίσκουν συχνά το ιδανικότερο καταφύγιο πίσω από τα σύμβολα της εξουσίας, τα άμφια και τους θρησκευτικούς τίτλους. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που, με αφορμή τη σύλληψη του 66χρονου ραβίνου Πέτερ Σακτμάν σε επιχείρηση-παγίδα της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, έφεραν ξανά στο μυαλό τους σκοτεινά σκάνδαλα του παρελθόντος — όπως τις σοκαριστικές καταγγελίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας μέσω της ισραηλινής Κνέσετ για δίκτυα τελετουργικής κακοποίησης και trafficking, υποθέσεις που τελικά βυθίστηκαν στα γρανάζια της συγκάλυψης και του θεσμικού τελμάτωσης.
Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ματιά στα χαρακτηριστικά της τρέχουσας υπόθεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες αποκαλύπτει ότι βρισκόμαστε σε εντελώς διαφορετικό έδαφος. Εκεί που οι παλαιότερες υποθέσεις σκόνταφταν σε ετεροχρονισμένες μαρτυρίες, έλλειψη άμεσων αποδεικτικών στοιχείων και κλειστά συστήματα προστασίας των «ημετέρων», η σύλληψη του Σακτμάν συνιστά μια κλασική περίπτωση αυτοφώρου.
Ο ραβίνος δεν βρέθηκε στο στόχαστρο κατόπιν αόριστων φημών, αλλά πιάστηκε «επί αυτοφώρω» από τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και την Πολιτειακή Αστυνομία, έχοντας προσέλθει σε προκαθορισμένο σημείο με σκοπό την κακοποίηση ανηλίκου. Τα ψηφιακά πειστήρια, οι συνομιλίες και η ίδια η φυσική του παρουσία συνθέτουν ένα αδιάσειστο υλικό δικογραφίας που δεν αφήνει περιθώρια για υπεκφυγές, κωλυσιεργίες ή πολιτικές παρεμβάσεις θεσμικού αποπροσανατολισμού.
Την ίδια στιγμή, η άμεση αποστασιοποίηση της θρησκευτικής κοινότητας Temple Emanu-El, η οποία έθεσε τον κατηγορούμενο σε διαθεσιμότητα και απέκοψε κάθε δεσμό μαζί του, καταδεικνύει ότι το βάρος των αποδείξεων καθιστά αδύνατη την όποια προσπάθεια συγκάλυψης. Η ποινική δικαιοσύνη στις ΗΠΑ κινείται με ταχείς ρυθμούς προς το σώμα ενόρκων, αποδεικνύοντας ότι όταν η τεχνολογία και το δίχτυ των διωκτικών αρχών ενεργοποιούνται χωρίς προκαταρκτικά αδιέξοδα, η ατιμωρησία συναντά σοβαρά εμπόδια.
Το γεγονός αυτό δεν αναιρεί φυσικά το βαθύτατα συστημικό πρόβλημα και τις σκοτεινές πτυχές που συχνά καλύπτονται πίσω από το πέπλο της θρησκευτικής και κοινωνικής καταξίωσης. Υπενθυμίζει όμως πως η έκβαση κάθε υπόθεσης κρίνεται στα συγκεκριμένα υλικά δεδομένα, στα αποδεικτικά μέσα και στην απουσία εκείνων των θεσμικών φραγμών που σε άλλες περιπτώσεις είχαν οδηγήσει σε πλήρη στασιμότητα.
0 Comments