Γράφει ο Βελισσάριος Κοσσυβάκης
ΕΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟΣ ΑΘΛΟΣ. ΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ.
ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑ. ΕΝΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ!
ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Αργυρός Λέοντας & Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου και Διεθνούς Ταινίας – Φεστιβάλ Βενετίας
Το «H θάλασσα μέσα μου» είναι μια ταινία για την αγάπη, αλλά και την ικανότητα να αδιαφορούμε για τα όσα έχουμε την επιθυμία να αποκτήσουμε.
Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου του οποίου η συνείδηση υπήρξε ο μοναδικός θεός και αυτό είναι η ένδειξη του πόσο ελεύθερος και ανθρώπινος ήταν».–
ΧΑΒΙΕ ΜΠΑΡΔΕΜ
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
Mar Adentro
Σκηνοθεσία : Alejandro Amenabar
Σενάριο : Alejandro Amenabar, Mateo Gil
Μουσική : Alejandro Amenabar
Παίζουν : Javier Bardem, Belen Rueda, Lola Duenas
Έτος : 2004
Χώρα : Ισπανία
Γλώσσα : Ισπανικά
Διάρκεια : 125΄
Έγχρωμη
ΣΥΝΟΨΗ
Ο Ραμόν είναι τετραπληγικός, κλινήρης για τριάντα χρόνια. Μόνο του παράθυρο στον κόσμο αυτό του δωματίου του, απ’ όπου φαντάζεται τη θάλασσα όπου ταξίδευε από μικρός, που του έμαθε τον κόσμο, του έδωσε ζωή και του την πήρε, όταν ένα φοβερό ατύχημα του επέτρεψε να ζει χωρίς να κινείται. Μοναδική του επιθυμία, να τερματίσει αξιοπρεπώς τη ζωή του. Δύο γυναίκες θα αλλάξουν τον κόσμο και τις εμπειρίες του: η δικηγόρος Χούλια, που τον στηρίζει στον αγώνα του, και η Ρόζα, μια χωριατοπούλα πεπεισμένη ότι αξίζει τον κόπο να ζεις.
Μία συγκλονιστική ταινία, σε σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή και μουσική του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, η οποία βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Ραμόν Σαμπέδρο. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, καθώς και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ο Χαβιέ Μπαρδέμ μας χαρίζει ίσως την καλύτερη ερμηνεία της σπουδαίας καριέρας του.
«Οποτε καλείσαι να παίξεις ένα υπαρκτό πρόσωπο, εύκολα μπορεί να σε κυριέψει ο φόβος μη τυχόν και δεν σεβαστείς όπως οφείλεις το πρόσωπο αυτό – ή, αν το πρόσωπο έχει πεθάνει, τα όσα άφησε πίσω του. Με το συγγραφικό έργο του ο Ραμόν μάς άφησε μια δυναμική μαρτυρία γύρω από τα πράγματα που μας απασχολούν σε καθημερινή βάση: τον θάνατο, την κυριότητα του σώματός μας, την εγωιστική αγάπη αλλά και την αγάπη απέναντι στον εαυτό μας. Για να υποδυθεί έναν τέτοιον ήρωα ο ηθοποιός πρέπει να κάνει στην άκρη και να τον αφήσει να εισχωρήσει μέσα του. Δεν επιτρέπεται να μεταφέρεις τις προσωπικές συγκρούσεις σου στον ήρωα. Αν π.χ. επέτρεπα στη φυσική φοβία που έχω απέναντι στον θάνατο να με επηρεάσει, δεν θα μπορούσα να χτίσω τον ήρωα. Ενιωσα ότι χρησιμοποιούσα τον πόνο του. Ταυτοχρόνως όμως βλέποντας πόσο υπέφερε ενώ πέθαινε καταλάβαινα ότι το μήνυμα του Ραμόν δεν θα έπεφτε στο κενό. Το «H θάλασσα μέσα μου» είναι μια ταινία για την αγάπη αλλά και την ικανότητα να αδιαφορούμε για τα όσα έχουμε την επιθυμία να αποκτήσουμε. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου του οποίου η συνείδηση υπήρξε ο μοναδικός θεός και αυτό είναι η ένδειξη του πόσο ελεύθερος και ανθρώπινος ήταν».– ΧΑΒΙΕ ΜΠΑΡΔΕΜ
FLICKR με ΑΦΙΣΕΣ/ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/BANNER
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Το θέμα, που αφορά την ευθανασία, είναι παγερό και καταθλιπτικό. H «Θάλασσα» του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, όμως, είναι γαλήνια και ζεστή. H ιστορία που αφηγείται ο Ισπανοχιλιανός σκηνοθέτης στο «H θάλασσα μέσα μου» είναι αληθινή. Στις 2 Ιανουαρίου του 1998 ο σαρανταεννιάχρονος Ραμόν Σαμπέδρο, που αγάπησε τη θάλασσα και τις γυναίκες, πραγματοποίησε την επιθυμία του να πεθάνει κλείνοντας τον κύκλο της πολύχρονης πλήρους ακινησίας του σε ένα κρεβάτι μπροστά από ένα παράθυρο με θέα τα βουνά. Είχαν περάσει είκοσι οκτώ χρόνια και κάτι από το ηλιόλουστο πρωινό που βούτηξε από ψηλά στο νερό χωρίς να προσέξει την άμπωτη. Το μυαλό του ταξίδευε σε μια γυναίκα, και η θάλασσα δεν του συγχώρησε την «απιστία».
Ο Ραμόν Σαμπέδρο έμεινε παράλυτος και επειδή δεν μπορούσε να αυτοκτονήσει χωρίς «συνεργό», ξεκίνησε έναν νομικό αγώνα, που έμεινε ατελέσφορος, προκειμένου να πείσει την ισπανική Δικαιοσύνη ότι το δικαίωμά του να επιλέγει ο ίδιος τη ζωή ή το θάνατό του ήταν αναφαίρετο, και πάνω από κάθε έννοια θεσμοθετημένης ή μη ηθικής. – Του Δημητρη Μπουρα
ΠΗΓΗ: https://www.kathimerini.gr/culture/205598/h-thalassa-mesa-moy/
0 Comments