Του Γιώργη Γιαννακέλλη

 «Τι καλό, άραγε, βρίσκουν οι δικοί μας διανοούμενοι στους πολιτικούς που λυμαίνονται τη χώρα; Υπάλληλοι διεθνών τοκογλύφων, γλείφτες των ξένων, τσιράκια των εργολάβων, γιοι και κόρες κομματαρχών, αγράμματοι, εθνικιστές και τραμπούκοι ακροδεξιοί, συνθέτουν την κάστα εξουσίας. Είναι οι ίδιοι που κυβέρνησαν τη χώρα τα τελευταία 40 χρόνια χωρίς κανένας να τους εμποδίσει. Είναι οι καταστροφείς της Ελλάδας.
Και η βρώμα από τη σήψη τους είναι ανυπόφορη. Ανυπόφορη σκατίλα. Φαίνεται, όμως, ότι ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, η Σώτη Τριαντάφυλλου, ο Γιάννης Σμαραγδής, ο Χρήστος Χωμενίδης και οι όμοιοι τους, δεν έχουν πια ούτε όσφρηση».

Τα παραπάνω έγραφε σε ένα καταπληκτικό του άρθρο ο Στέλιος Ελληνιάδης στον «Δρόμο της Αριστεράς». Τα ανακάλεσα στην σκέψη μου όταν διάβασα ένα εμετικό κείμενο που έγραψε στην “Καθημερινή” ο “διανοούμενος”, Τάκης Θεοδωρόπουλος, που έβαλε πλυντήριο να ξεπλύνει τα εγκλήματα της Ισραηλινής κυβέρνησης.

Αυτός ο αρθρογράφος της “Καθημερινής” αποτελεί κλασικό παράδειγμα “διανοούμενου” που “λιβανίζει την μπόχα” που θα ‘γραφε ο Βάρναλης. Δεν είναι χθεσινός. Είναι το ίδιο πρόσωπο που επιχείρησε να δώσει άλλοθι στο παιδοβιαστή Νίκο Γεωργιάδη είναι ο γραφιάς της Καθημερινής που χαρακτηρίζει αναρχοφασίστες τα μέλη του Ρουβίκωνα, είναι το ίδιο πρόσωπο το οποίο το 2012 υποστήριξε με πάθος την μνημονική πολιτική.

Σ’ αυτόν τον “συγγραφέα-δημοσιογράφο” του έχουμε αφιερώσει ένα κείμενο το οποίο τιτλοφορούσαμε: “Τάκης Θεοδωρόπουλος: Από την πολιτική μήτρα απ’ την οποία προήλθαν οι ταγματασφαλίτες, οι δοσίλογοι και οι ξένοι προστάτες τους“.

Ερέθισμα για τα παραπάνω, το σημερινό του πόνημα στην “Καθημερινή”, αυτού του υποκειμένου. Σ’ αυτό χαρακτήρισε “θεαματική επιτυχία του Ισραήλ” το γεγονός ότι “βομβητές και γουόκι τόκι εξερράγησαν στα χέρια των χρηστών τους τραυματίζοντας τους, ακρωτηριάζοντας τους ακόμα και σκοτώνοντας τους”. Κάτι ανάλογο μόνο η Ισραηλινή πρεσβεία στην Αθήνα και τα παπαγαλάκια της θα τολμούσαν να πουν.

Και συνεχίζει ο “διανοούμενος”: «Κι όμως άκουσα -σ.σ αυτή την δολοφονική ενέργεια- να την αποκαλούν “τρομοκρατική επίθεση” του Ισραήλ εναντίον “μαχητών” … Οπου για μια ακόμα φορά άρχισα να αμφιβάλω για την σημασία των λέξεων που χρησιμοποιώ και κατ επέκταση για την σημασία που έχουν οι λέξεις της ελληνικής: “τρομοκρατική επίθεση”». Αυτά καλύτερα να τα πει ο Θεοδωρόπουλος στον ΟΗΕ αφού σύμφωνα με πρωτόκολλο του είναι απαγορευμένη η χρήση εκρηκτικών σε συσκευές που έχουν άλλη χρήση και η παράβαση αυτής της υποχρέωσης θεωρείτε έγκλημα πολέμου που πρέπει να έχει επιπτώσεις.

Και καταλήγει ο γραφιάς: “Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι το Ισραήλ, ως προκεχωρημένο φυλάκιο του δυτικού πολιτισμού απέναντι στην ισλαμική επιθετικότητα, έχει να αντιμετωπίσει και τη νοοτροπία ενός μέρους του ελεύθερου κόσμου και των συμμάχων του. Δεν ξέρω αν είναι το μεγαλύτερο, πάντως είναι το πιο θορυβώδες. Μια σκέψη που έκανα όταν επισκεπτόμενος την Πνύκα είδα σε μια από τις αρχαίες πέτρες ένα γκράφιτι: free Palestine. Κάποια αγαθή συνείδηση πλάνταξε και το έγραψε. Ο ανθρωπισμός έχει καταντήσει η πιο παρεξηγημένη λέξη της Δύσης”.

Σίγουρα δεν διακατέχεται από ανθρωπισμό ο Τάκης Θεοδωρόπουλος. Ποιος είναι ο εσωτερικός κόσμος τους “συγγραφέα-δημοσιογράφου” του οποίου κάθε κείμενο εκπέμπει ανυπόφορη βρώμα και σαπίλα;