Γράφει ο mitsos175

Μια και λέμε για θρησκεία αυτές τις μέρες, να θυμηθούμε ένα μεγάλο εγκληματία. Τον Ηρώδη το Μέγα. Μέγας γλείφτης κι αυτός όταν επρόκειτο για Ρωμαίους Αυτοκράτορες. Για τους απλούς ανθρώπους ήταν αδίστακτος, κυρίως για τα αδύναμα βρέφη. Ναζί πριν τους ναζί δηλαδή.

Όπως ξέρουμε, ήταν φίλος με το Μάρκο Αντώνιο. Όταν όμως έχασε ο κολλητός του από τον Οκταβιανό, ο Ηρώδης πήγε με δώρα να βρει το νέο Αυτοκράτορα και του είπε πως, όπως ήταν πιστό σκυλί του Μάρκου Αντώνιου, έτσι και θα ήταν και δικό του pet γιατί γούσταρε πολύ τους Ρωμαίους, αφού εκείνη την εποχή έσφαζαν περισσότερο απ’ όλους.

Ο Οκταβιανός σκέφτηκε «που θα βρω χειρότερο κάθαρμα, να κάνει τις βρομοδουλειές της Ρώμης;» Έτσι τον άφησε να βασανίζει το λαό.

Τα παλιοτόμαρα δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να ξεκολλούν τη γλώσσα τους από τα οπίσθια του ενός και να τη βάζουν μέσα στο έντερο του άλλου που έχει πάρει την εξουσία. Μάστορες σ’ αυτό θεωρούνται οι χειρότεροι αλήτες, οι Κιναλήτες («πρασινορουφιάνους» τους έλεγαν οι γαλάζιοι μαφιόζοι), που έβριζαν τη ΝΔ, όσο ήταν ο Σημίτης, αλλά μετά έγιναν οι γαλάζοπράσινοι γενίτσαροι.

Ο Μητσοτάκης πριν ήταν με το Μπάιντεν. Οι πετσωμένοι ΑΡΔ ήταν κι αυτοί με το ζόμπι του Λευκού Οίκου, παρόλο που υπήρχε περίπτωση να πάμε όλοι από χέσιμο, αφού ο τέως πλανητάρχης μπέρδευε το κουμπί των πυρηνικών με το καζανάκι!

Δεν έχει όμως σημασία. Γιατί οι καλοί δούλοι φιλάν τα ποδάρια όλων των αφεντικών. Ο Μητσοτάκης χορεύει τώρα στο ρυθμό του Τραμπάκουλα. Δεν γλείφει προσωπικά τον Τζο ή τον Ντόναλντ, προσκυνά τον πρόεδρο των ΗΠΑ, όπως ο Ηρώδης το Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Το ίδιο και το Ιερόν Emo.
Είναι αναξιοπρεπείς, υποταγμένοι, πουλημένοι, κι όλα τα σχετικά; Ναι, αλλά, όπως με τον Ηρώδη, είναι το μικρότερο ελάττωμα τους! Ο Μητσοτάκης είναι καταστροφή για την Ελλάδα. Ο Ιερώνυμος είναι ό,τι πιο σάπιο πέρασε από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, κι εκεί έχουν καθίσει οι χειρότεροι. Εμείς όμως φυσικά θα κάνουμε πλάκα.

Το ζήτημα είναι να απαλλαγούμε από τα τσουτσέκια που μας κάθισαν στο σβέρκο ελέω Αμερικής, ΕΕ, εφοπλιστών κλπ. Θα το κάνουμε; Αν ο κόσμος το αποφασίσει, ναι. Μην ξεχνάμε ακόμα πως οι σκλάβοι των ξένων και ντόπιων ισχυρών ψηφίζονται από επίσης δουλικά και διεφθαρμένα υποκείμενα, που κάνουν οτιδήποτε φτάνει να βολευτούν.

Γι αυτό εμείς, που είμαστε πλειοψηφία, πρέπει να βρούμε ποιον θα υποστηρίξουμε μαζικά για να μην έχουμε συνεχείς απογοητεύσεις που βολευτούν τις συμμορίες. Γιατί – όπως είπε ένας γαλάζιος – «πρώτο κόμμα είναι η αποχή». Η αποχή όμως δε μετράει, αν δεν εξελιχθεί σε ανοικτή σύγκρουση με τους σάπιους. Αποχή που καταντά ανοχή, καλύτερα να μην υπάρχει. Γελάμε με τα χάλια τους, ταυτόχρονα όμως αγωνιζόμαστε για πραγματική ανεξαρτησία και ελευθερία.