Γράφει ο mitsos175

Πάλι θα πληρώσουμε χρυσό το φως μερικών λαμπάδων που τις ανάβουν με τον «άγιο» αναπτήρα.
Κάθε χρόνο γράφουμε για το δήθεν άγιο φως, το σόου που ξεκίνησαν οι καθολικοί σταυροφόροι και συνέχισαν οι ορθόδοξοι ρασοφόροι.
Κάθε χρόνο έρχεται «με τιμές αρχηγού κράτους» μια φωτίτσα! Ποιου κράτους; Του κράτους εν κράτει του παπαδαριού. Αντί να τα δώσουμε να ταΐσουμε κάμποσους πεινασμένους, τα δίνουμε για παραμύθια.

Πάντως τα βγάζει τα λεφτά του. Γιατί χιλιάδες μέλη του ποιμνίου συνωστίζονται να πάρουν το «άγιο φως» και προσέχουν κιόλας μη τους σβήσει! Όπου υπάρχουν «πρόβατα», υπάρχει «μαλλί», λεφτά. Όπως και άρμεγμα.

Στο θεό οι τιμές των αμνοεριφίων. Θα σουβλίσω κοτόπουλο, που κι αυτό ακριβό είναι.
Σούβλισμα! Άλλο ένα «ωραίο» έθιμο. Δε μας φτάνει που τα σκοτώνουμε και τα τρώμε, τα παλουκώνουμε κιόλας. Τουλάχιστο από το μεταθανάτιο βασανιστήριο των ζώων τρώμε κάτι, από το φως; Τρώνε οι παπάδες.

Πάσχα λοιπόν αλλά πάλι για τους λίγους. Οι πολλοί κολλήσαμε στη Μεγάλη Παρασκευή.
Θαύμα ανάστασης, θαύμα αγίου φωτός… Πήξαμε στα θαύματα, τα πράγματα όμως πάνε συνέχεια κατά διαόλου, από το κακό στο χειρότερο.
Αυτό που δίνουμε για άχρηστα πράγματα και δε δίνουμε μια δεκάρα για όσα χρειάζονται και σώζουν ζωές, είναι ένα «θαύμα». Το θαύμα της άπειρης βλακείας.
Αφού δεν έχεις, γιατί δεν διεκδικείς, δεν αγωνίζεσαι;

Χριστιανοί! Πάνε με τα καλά τους στο ναό να προσευχηθούν.
Για πείτε μου κάτι ρε «πιστοί». Δώσατε τα μισά σας υπάρχοντα στους φτωχούς, όπως είπε ο Ιησούς; Όχι βέβαια, αλλιώς δε θα υπήρχαν φτωχοί.

Βλέπετε «χριστιανός» δε σημαίνει οπαδός του Ιησού του Ναζωραίου, κάθε άλλο. Κατάντησε να σημαίνει υποκριτής, αφελής, ένα φοβισμένο ανθρωπάκι, που υπακούει σε κανόνες που έκαναν οι ιερείς. Σκορπάν τρόμο και μετά πουλάνε πανάκριβα την ελπίδα.

Γιατί φοβάστε ρε να πεθάνετε; Δε λέει η πίστη σας πως θα πάτε στον Παράδεισο; Ή μήπως μέσα σας ξέρετε πως δεν υπάρχει άλλη ζωή; Η στάση των περισσοτέρων αυτό δείχνει. Μη δουν αδύναμο, να ορμήσουν σαν τους καρχαρίες! Οι «αγαπάμε τον πλησίον»! Δεν μπορώ να γράψω τα γέλια που κάνω.
Θες άγιο φως; Βοήθησε το συνάνθρωπο. Η αλληλεγγύη είναι το φως που δε σβήνει ποτέ, που είναι θαυματουργό, ιερό.

«Αναστήθηκε και ανελήφθη στους ουρανούς». Σε μετάφραση «σηκώθηκε κι έφυγε!» Θεός που τα κατάφερε, αφού πολλοί θέλουμε ν’ αλλάξουμε πλανήτη…