Ηταν ιστορικές οι δημοτικές εκλογές που έγιναν στις 11 Φλεβάρη του 1934.

Κι αυτό για δυο βασικούς λόγους. Οτι για πρώτη φορά απέκτησαν δικαίωμα ψήφου οι γυναίκες, και γιατί παρ’ όλο την τρομοκρατία που είχε εξαπολυθεί σε βάρος του ΚΚΕ (ήταν σε πλήρη εφαρμογή το Βενιζελικό ιδιώνυμο) οι συνδυασμοί που υποστήριξε το ΚΚΕ είχαν πρωτοφανή επιτυχία.

Για πρώτη φορά εκλέχτηκαν δυο “κόκκινοι” δήμαρχοι. Ο Μήτσος Παρτσαλίδης, στην Καβάλα και ο Διονύσης Μενύχτας στις Σέρρες, ενώ κομμουνιστές εκλέχτηκαν σε πάνω από 60 δημοτικά και κοινοτικά συμβούλια.

Στο αντικομμουνιστικό κλίμα που επικρατούσε αυτή την εποχή οφείλονται και οι διώξεις που ακολούθησαν των κομμουνιστών δημάρχων.

Η δημαρχιακή του θητεία του Μ. Παρτσαλίδη, στην Καβάλα δεν κράτησε όμως παρά λίγους μήνες, αφού στις 17 Μάη 1934 με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της κυβέρνησης του Π. Τσαλδάρη καθαιρείται από δήμαρχος με την κατηγορία ότι «μετέτρεψε το δημαρχείο σε κομμουνιστικό άντρο» και βάση του Ιδιώνυμου νόμου του 1929 εκτοπίζεται στον Αη Στράτη.

Ακριβώς το ίδιο συνέβη και με τον δήμαρχο Σερρών. Σαν σήμερα, 27 Ιούλη του 1934, μιλιούνια χωροφυλάκων περικυκλώνουν και εισβάλουν στο Δημαρχείο ανακοινώνοντας στον κομμουνιστή Δήμαρχο Διονύση Μενύχτα την καθαίρεσή του  ακριβώς με την ίδια αιτιολογία που επικαλέστηκαν για τον Μ. Παρτσαλίδη. Παράλληλα η κυβέρνηση εφαρμόζοντας τον Ιδιώνυμο νόμο του 1929. στέλνει εξορία στον Αη Στράτη τον κομμουνιστή δήμαρχο επειδή «κρίθηκε επωφελές διά την κοινωνικήν ευταξίαν όπως παυθεί και εκτοπισθεί». 

Υ.Γ. Το Ιδιώνυμο ένας νόμος που τέθηκε σε εφαρμογή με την συμφωνία των δυο μεγάλων κομμάτων της εποχής, του Λαϊκού και του Κόμματος των Φιλελευθέρων, ήταν μια έμπνευση της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου. Επιδίωξη του τότε καθεστώτος ήταν η ποινικοποίηση των “ανατρεπτικών” ιδεών, και φυσικά η δίωξη κομμουνιστών, και αναρχικών καθώς και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων.

Βάση αυτού εξαπολύονται μια σειρά διώξεις ενάντια στο ΚΚΕ και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.