Γράφει ο mitsos175

Καλλιόπη;! Καλώς ήρθες, αγάπη μου. Αλλά γιατί επέστρεψες σήμερα από τις διακοπές; Έγινε κάτι;

«Προξενιό! Είχες δίκιο Μήτσο μου, όταν έλεγες κάποιο λάκκο έχει η φάβα».

Αφού τόσα χρόνια δε σε έπαιρναν ένα τηλέφωνο στη γιορτή σου και φέτος ξαφνικά είπαν να σε φιλοξενήσουν; Για πες…

«Είχαν ένα γερό – κάγκουρα, με τα δυο πόδια στον τάφο – το χούφταλο, κι ήθελαν να τον παντρέψουν με μένα!»

Ε μπορεί να είχε κρυφά προσόντα.

«Μη γελάς Μήτσο, θα την πληρώσεις εσύ. Λοιπόν έχει φράγκα «από το πλιάτσικο του δημοσίου χρήματος», όπως λες κι εσύ. Να σου πω Μήτσο την αμαρτία μου, είμαι σε τέτοια φτώχεια, που για μια στιγμή μου πέρασε από το μυαλό να πάρω τη σκατόφατσα μόνο και μόνο για να γίνω πλούσια χήρα. Πόσο θα ζει ακόμα ο κωλόγερος;»

Αμαρτία εξομολογούμενη… Δε μπορώ να σε κατηγορήσω γι αυτή σκέψη, καρδιά μου.

«Όμως όταν άρχισε να μιλάει… Δεν έφτανε που είναι σαν ανάποδο γαμώτο, είχε κάτι απόψεις για τις γυναίκες. Δούλα ήθελε! Νοσοκόμα, υπηρέτρια, πουτάνα!».

Σεξεργάτρια λέμε.

«Μήτσο, σκάσε! «Κορόιδο» είναι το σωστό. Πέρα από τις απόψεις «η γυναίκα στην κουζίνα, να είναι υπάκουη» κλπ, ήθελε και παιδιά! Σ’ αυτή την ηλικία! «Να κάνουν παιδιά οι γυναίκες υποχρεωτικά!» Ακούς;!»

Ναι, το είδα και κάπου αλλού αυτό. Μήπως ήθελε και την αναβίωση παλαιών εθίμων;

«Ναι το χούφταλο! Ήθελε προίκα! Εκεί άρχισα το δούλεμα. «Προίκα μου είναι η τιμή μου», του είπα. Μήτσο, σου είπα μη γελάς, είμαι πολύ θυμωμένη, όχι μόνο με το μαλάκα, αλλά και τους δικούς μου».

Δίκιο έχεις Καλλιόπη. Αφού δεν θέλουν εμένα, είπαν να φορτωθείς το φασιστομαλάκα. Αυτοί τι κέρδιζαν;

«Ισχυρότερο μέσον. Το χουντοζόμπι είναι κολλητός του Κυριάκου».

Κατάλαβα. Έχουν δίκιο όταν λένε πως θα τους πάρουμε τις γυναίκες. Αλλά δε φταίμε εμείς. Τουλάχιστο αντιμετωπίζουμε τις συντρόφισσες ως ανθρώπους, όχι ως κρέας προς πώληση. Πάλι καλά που δεν τον έπνιξες. Όχι τίποτα άλλο, θα είχες τραβήγματα.

«Το σκέφτηκα. Πάω να κάνω μπάνιο».

Να έρθω κι εγώ; Είσαι πολύ σέξι όταν τα παίρνεις με τους φασίστες.

«Έλα. Σήμερα θα κάνεις τον πορνόγερο, το δεξιό, το μούχλα, τον οπισθοδρομικό, κι εγώ τη φεμινίστρια!»

Ό,τι πεις αφέντρα της καρδιάς μου!