Παρά τις εντατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας για περισσότερο από δύο χρόνια, η Χαμάς παραμένει όχι μόνο ενεργή αλλά και υπολογίσιμη δύναμη, αποδεικνύοντας την ανθεκτικότητά της απέναντι σε μια από τις ισχυρότερες στρατιωτικές μηχανές του κόσμου.

Το σημερινό άρθρο του SLpress.gr – Το υπογράφει ο κ. Ευθύμιος Τσιλιόπουλος- αναλύει τις αιτίες αυτής της αποτυχίας, ενώ παράλληλα φωτίζει τη στρατηγική ευφυΐα και την οργανωτική ικανότητα της παλαιστινιακής οργάνωσης.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, αλλά και επιπλέον πληροφορίες, εξετάζουμε πώς η Χαμάς κατάφερε να επιβιώσει και να συνεχίσει τον αγώνα της υπό συνθήκες ακραίας πολιορκίας.

Η Δύναμη των Σηράγγων και η Στρατηγική Αντοχή

Ένα από τα κύρια μαθήματα του πολέμου στη Γάζα είναι η αποτελεσματικότητα του υπόγειου πολέμου. Το εκτεταμένο δίκτυο σηράγγων της Χαμάς, που παραμένει κατά 75% ανέπαφο παρά τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, επέτρεψε στην οργάνωση να μετακινεί μαχητές, να αποθηκεύει όπλα και να αντέχει στις αεροπορικές επιθέσεις.

Αυτές οι σήραγγες, που σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέουν τη Γάζα με την Αίγυπτο, αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της επιβίωσης της Χαμάς, δίνοντάς της τη δυνατότητα να διατηρεί τις επιχειρησιακές της ικανότητες ακόμα και υπό συνθήκες πλήρους αποκλεισμού. Όπως σημειώνεται στο SLpress.gr, «ο πόλεμος σε σήραγγες επιφέρει πλεονεκτήματα στον αμυνόμενο», κάτι που η Χαμάς εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο, αναγκάζοντας τον ισραηλινό στρατό να επαναλαμβάνει εκκαθαρίσεις στις ίδιες περιοχές χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Η ανθεκτικότητα αυτή δεν περιορίζεται μόνο στις σήραγγες. Η Χαμάς, παρά τις μεγάλες απώλειες (15.000 μαχητές, σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις), κατάφερε να διατηρήσει έναν στρατό 40.000 μαχητών, αριθμό μεγαλύτερο από αυτόν πριν την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023. Η ικανότητά της να στρατολογεί νέους μαχητές, ακόμα και εν μέσω πολέμου, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην οργή που προκαλεί η ισραηλινή βία στους κατοίκους της Γάζας. Η καταστροφή της πολιτικής υποδομής και οι χιλιάδες νεκροί άμαχοι τροφοδοτούν την αντίσταση, μετατρέποντας κάθε απώλεια σε κίνητρο για νέες στρατολογήσεις.

Το Κόστος για το Ισραήλ

Η αποτυχία του Ισραήλ να εξουδετερώσει τη Χαμάς έχει επιφέρει σημαντικό κόστος, όχι μόνο στρατιωτικό αλλά και κοινωνικό και οικονομικό. Μέχρι τον Ιούλιο του 2025, ο ισραηλινός στρατός είχε καταγράψει 898 νεκρούς και 6.134 τραυματίες, ενώ οι 50 αυτοκτονίες στρατιωτών αποκαλύπτουν το ψυχολογικό βάρος του παρατεταμένου πολέμου. Επιπλέον, η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να τερματίσει την εξαίρεση στράτευσης για τους υπερορθόδοξους Εβραίους σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στο κοινωνικό συμβόλαιο του Ισραήλ, αποδεικνύοντας την πίεση που ασκεί η Χαμάς μέσω της στρατηγικής της.

Η Χαμάς κατάφερε να επιφέρει σημαντικό οικονομικό πλήγμα, καθώς η συνεχιζόμενη σύγκρουση έχει αποδυναμώσει την ισραηλινή οικονομία, ενώ η διεθνής κατακραυγή για τις επιθέσεις κατά αμάχων έχει απομονώσει περαιτέρω το Τελ Αβίβ.

Η ικανότητα της Χαμάς να διατηρεί την παραγωγή όπλων και τον ανεφοδιασμό της, ακόμα και υπό πολιορκία, αποτελεί ένα «απίστευτο εγχείρημα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το SLpress υπογραμμίζοντας την οργανωτική της υπεροχή.

Εσωτερικές Δυναμικές και Εξωτερική Υποστήριξη

Η πρόσφατη εκεχειρία, που υπογράφηκε την Παρασκευή (10/10/2025), δεν σήμανε το τέλος των συγκρούσεων στη Γάζα. Αντιθέτως, η Χαμάς, βγαίνοντας από τις κρυψώνες και τα τούνελ της, επιχείρησε να επαναβεβαιώσει την εξουσία της, εξοντώνοντας αντίπαλες φατρίες και φερόμενους συνεργάτες του Ισραήλ. Οι φατρίες Αμπού Σαμπάμπ, Νταγκμούς και Αλ-Ματζάιντα, που πρωτοστατούν στις εσωτερικές συγκρούσεις, περιγράφονται ως συμμορίες εγκληματιών και τζιχαντιστών, με το Ισραήλ να παραδέχεται ότι εξοπλίζει την Αμπού Σαμπάμπ για να αποδυναμώσει τη Χαμάς. Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες δεν απέδωσαν, καθώς η Χαμάς διατηρεί τον έλεγχο και συνεχίζει να επιβάλλεται.

Επιπλέον, η στήριξη από εξωτερικούς παράγοντες, όπως η ανοχή των ΗΠΑ σε ορισμένες ενέργειες της Χαμάς (όπως δηλώνεται από τον Τραμπ για την εξόντωση «επικίνδυνων συμμοριών»), δείχνει ότι η οργάνωση έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί διεθνείς δυναμικές για να ενισχύσει τη θέση της. Παράλληλα, η αδυναμία του Ισραήλ να εξαλείψει το δίκτυο υποστήριξης της Χαμάς, που περιλαμβάνει ανεφοδιασμό μέσω σηράγγων από την Αίγυπτο, ενισχύει την επιχειρησιακή της ικανότητα.

Συμπεράσματα: Ένα Στρατηγικό Αδιέξοδο για το Ισραήλ

Η αποτυχία του Ισραήλ να εξοντώσει τη Χαμάς δεν οφείλεται μόνο στην ανθεκτικότητα της οργάνωσης αλλά και στα στρατηγικά του λάθη. Η εστίαση σε καταστροφικούς βομβαρδισμούς, που πλήττουν κυρίως τον άμαχο πληθυσμό, αντί για στοχευμένες επιχειρήσεις κατά του στρατιωτικού μηχανισμού της Χαμάς, έχει ενισχύσει την αντίσταση αντί να την αποδυναμώσει.

Η Χαμάς, με τη χρήση των σηράγγων, τη συνεχή στρατολόγηση και την εκμετάλλευση των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών, έχει αποδείξει ότι ο στρατηγικός αιφνιδιασμός και η προσαρμοστικότητα παραμένουν κρίσιμα πλεονεκτήματα στη Μέση Ανατολή.

Για το Ισραήλ, το κόστος αυτής της σύγκρουσης είναι τεράστιο, όχι μόνο σε ανθρώπινες απώλειες αλλά και σε κοινωνική συνοχή και διεθνή κύρος. Αντιθέτως, η Χαμάς, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζει να αποτελεί σύμβολο αντίστασης για τον παλαιστινιακό λαό, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη πυρός από μόνη της δεν μπορεί να καταστείλει έναν αποφασισμένο αντίπαλο.

Ο πόλεμος στη Γάζα δεν είναι μόνο μια στρατιωτική σύγκρουση αλλά και ένα παράδειγμα της ικανότητας της ανθρώπινης θέλησης να αντέχει ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.