Σήμερα, 10 Νοέμβρη 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο αμερικανός μεγιστάνας που επέστρεψε στην εξουσία με υποσχέσεις για «ειρήνη» και «σταθερότητα», υποδέχθηκε στον Λευκό Οίκο τον Άχμεντ αλ-Σάραα (γνωστό και ως Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι), τον πρόεδρο της Συρίας. Αυτή η συνάντηση δεν είναι απλώς μια διπλωματική συνάντηση· είναι μια κραυγαλέα απόδειξη της υποκρισίας του ιμπεριαλισμού και της ευκαιριακής πολιτικής των ΗΠΑ, που μετατρέπει χθες τρομοκράτες σε σήμερα «εταίρους» όταν βολεύει τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα.

Ο Αλ-Σάραα δεν είναι κανένας άγνωστος. Πρώην ηγέτης της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), πρώην θυγατρικής της Αλ Κάιντα στη Συρία, είχε επικηρυχθεί από τις ΗΠΑ με 10 εκατομμύρια δολάρια για το κεφάλι του μέχρι πριν λίγους μήνες. Ήταν χαρακτηρισμένος «ειδικά καθορισμένος παγκόσμιος τρομοκράτης» (Specially Designated Global Terrorist), υπεύθυνος για βομβιστικές επιθέσεις, δολοφονίες αμάχων και συνεργασία με τζιχαντιστές που σφαγίαζαν λαούς στο όνομα του ισλαμικού φονταμενταλισμού.

Μόλις τον Δεκέμβρη 2024, η HTS ανατρέπει τον Μπασάρ αλ-Άσαντ, και ξαφνικά ο «τρομοκράτης» γίνεται «πρόεδρος». Οι ΗΠΑ άρουν την επικηρύξιμο, διαγράφουν την τρομοκρατική ετικέτα της HTS τον Ιούλη 2025, και τώρα τον καλούν στον Λευκό Οίκο σαν επίσημο προσκεκλημένο.

Και τι κερδίζει η Συρία από αυτή τη «φιλία»; Παρατεταμένη άρση κυρώσεων για 180 μέρες (όχι μόνιμη, βέβαια – χρειάζεται το Κογκρέσο για πλήρη κατάργηση του Caesar Act), ένταξη στον «παγκόσμιο συνασπισμό κατά του ISIS» και υποσχέσεις για «σταθερότητα».

Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ εξασφαλίζουν βάσεις, έλεγχο ενέργειας και αποτροπή ρωσικής/ιρανικής επιρροής, ενώ ο Αλ-Σάραα παίρνει νομιμοποίηση για το ισλαμιστικό του καθεστώς.Αυτή η χειραψία δεν είναι «πρόοδος» – είναι κλασικός ιμπεριαλισμός. Οι ΗΠΑ χρηματοδοτούσαν και εξόπλιζαν «μετριοπαθείς» αντάρτες στη Συρία για χρόνια, δημιουργώντας χάος που γέννησε το ISIS και την Αλ Κάιντα. Τώρα, που ο Άσαντ έπεσε, ξεπλένουν τον πρώην τζιχαντιστή για να ελέγξουν τη χώρα. Θυμηθείτε: Οι ίδιοι που βομβάρδιζαν τη Συρία στο όνομα της «δημοκρατίας», τώρα αγκαλιάζουν έναν πρώην εχθρό που πολεμούσε αμερικανούς στρατιώτες στο Ιράκ.

Ο λαός της Συρίας πληρώνει το τίμημα: Χιλιάδες νεκροί από τον εμφύλιο που υποκίνησαν οι ιμπεριαλιστές, καταστροφή υποδομών, διωγμοί μειονοτήτων (χριστιανοί, Κούρδοι, Αλεβίτες) υπό το νέο καθεστώς.

Οι κυρώσεις που άρχισαν να άρουν ήταν αυτές που οδηγούσαν στην πείνα τον συριακό λαό, όχι τον Άσαντ. Και τώρα; Ο Αλ-Σάραα παίζει μπάσκετ με αμερικανούς στρατηγούς και χαιρετάει πλήθη έξω από τον Λευκό Οίκο, ενώ ο Τραμπ μιλάει για «μεγάλη ευκαιρία για ειρήνη».

Αυτή είναι η «δημοκρατία» του καπιταλισμού: Τρομοκράτες γίνονται ηγέτες όταν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μονοπωλίων.

Υ.Γ: Και κάτι άλλο. Ο Τραμπ στις 7 Νοέμβρη, υπογράφει προκήρυξη για «Anti-Communism Week»! Μάλιστα, κατηγορεί «νέες φωνές» που ντύνουν τον κομμουνισμό με «κοινωνική δικαιοσύνη» και «δημοκρατικό σοσιαλισμό». Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, το διαφήμισε στο X ως «σοβαρή υπενθύμιση της καταστροφής από την πιο καταστροφική ιδεολογία στην ιστορία».

Υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο! Ο ιμπεριαλισμός αγκαλιάζει ισλαμιστές τρομοκράτες όταν βολεύει – ξεπλένει την HTS, διαγράφει την Αλ Κάιντα από το βιογραφικό του Αλ-Σάραα – για να ελέγξει πετρέλαια, βάσεις και γεωπολιτική στη Μέση Ανατολή. Την ίδια ώρα, κηρύσσει «αντικομμουνισμό» για να χτυπήσει κάθε προοδευτική φωνή εντός ΗΠΑ: Δημοκράτες, σοσιαλιστές, εργατικά συνδικάτα, αγώνες για δικαιώματα. Είναι η ίδια τακτική του Μακάρθι: Κυνήγι μαγισσών για να σιωπήσουν οι αντίπαλοι του καπιταλισμού, ενώ οι πραγματικοί τρομοκράτες γίνονται «σύμμαχοι».