Δημοσιογραφικές εκτιμήσεις φέρουν ικανοποιημένο τον υπουργό Μαρκογιαννάκη –και πρώην εισαγγελέα της χούντας, για να μην ξεχνιόμαστε- για τους αξιωματικούς που τοποθετήθηκαν μετά τις τελευταίες κρίσεις στην ηγεσία της αστυνομίας.

Και μόνο απ’ αυτό καταλαβαίνουμε για το ποιόν των μπάτσων που ανέλαβαν να καθοδηγήσουν τους μηχανισμούς καταστολής.

Αλλωστε όποιος διάβασε την συνέντευξη του Μαρκογιαννάκη το «Πρώτο Θέμα» θα κατάλαβε πώς ονειρεύεται την μπασκηναρία ο υπουργός.

«Το 2004, όμως, υπήρχαν άλλα μέσα, τα διάφορα συστήματα που είχαμε στη διάθεσή μας, το Ζέπελιν, τα ελικόπτερα… Η φημολογία ότι τα πάντα παρακολουθούνται και τα πάντα ακούγονται έφερνε ένα αίσθημα ασφάλειας τελείως διαφορετικό», είχε δηλώσει ανάμεσα στα άλλα.

Δηλαδή, για να «αποκατασταθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών», όπως το εννοεί ο Μαρκογιαννάκης, θα πρέπει η χώρα να ξαναβρεθεί σε κατάσταση «πολιορκίας» -όπου «τα πάντα παρακολουθούνται και τα πάντα ακούγονται»- όπως την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων;
Ωραία πράγματα, νεο δημοκρατικά…

Επειδή, όμως το 2004 δεν ξανάρχεται το μόνο που απομένει στον Μαρκογιαννάκη είναι να αντιγράψει το «μοντέλο Ιταλίας».
Αλλωστε και εδώ δεν έχουμε έλλειψη παρακρατικών καθαρμάτων.
Τους είδαμε στα γεγονότα του Δεκέμβρη στην Πάτρα, στην Αθήνα και σε άλλες επαρχιακές πόλεις.
Τους αντιληφθήκαμε πρόσφατα όταν πέταξαν χειροβομβίδα στο χώρο που στεγάζετε το «Δίκτυο» και το «Στέκι Μεταναστών».

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι για το «μοντέλο Ιταλίας» που σίγουρα ενθουσιάζει τον Μαρκογιαννάκη ας του το περιγράψουμε όπως το αναφέρει η εφημερίδα “Ρεπούμπλικα”:

«Και ιδού οι πρώτες περίπολοι των αγανακτισμένων πολιτών στους δρόμους της Ρώμης, αμέσως μετά την έγκριση της σχετικής κυβερνητικής απόφασης. Με πορτοκαλί γιλέκο, καπελάκι που φέρει το έμβλημα της Δεξιάς και καυστικό σπρέι (μολονότι δεν παύει να είναι απαγορευμένο). Η αποστολή τους; Να ελαφρύνουν λίγο τις δυνάμεις του νόμου και της τάξεως από το βαρύ φορτίο που σηκώνουν στους ώμους τους. Για το καλό των Ρωμαίων»…

«Στη Βόρεια Ιταλία, τέτοια αποσπάσματα που αντλούν το προσωπικό τους από τις αστείρευτες δεξαμενές της ιταλικής Δεξιάς και της Λέγκας του Βορρά έχουν ήδη αναλάβει δράση: κάνουν νυχτερινές περιπολίες, καταγγέλλουν “υπόπτους” και ξυλοφορτώνουν όποιον δεν τους αρέσει (κατά προτίμηση μετανάστες). .. Οπως συνέβαινε και στο φασιστικό καθεστώς».

Να προσθέσουμε ένα σχολιάκι που έχει ο Στάθης στην «Ελευθεροτυπία»:

«Κι άλλον εικοσάχρονο έκαναν μπαούλο στο ξύλο οι πραίτορες ουρμπάνις (της Θεσσαλονίκης) ο οποίος, πάντα κατά τους «αστυνομάκηδες» (όπως με απόλυτη περιφρόνηση αποκαλούσε ο μακαρίτης Γιάννης Φάτσης όσους αστυνομικούς έδερναν – και ήξερε από ξύλο ο Φάτσης) – ο οποίος λοιπόν νεαρός για να εκθέσει τους μπάτσους κοπάναγε μόνος του το κεφάλι του στο καπώ του περιπολικού!

Γιατί; ζαρντινιέρα τις δεν ευρίσκονταν εκεί κοντά;

Το έχουμε ξαναπεί – το ξαναλέμε! Μαζέψτε τους! θα σκοτώσουν άνθρωπο. Μάλιστα, ορισμένοι, δεν πάνε φιρί-φιρί, το έχουν βάλει στόχο».

Και να ολοκληρώσουμε με μια ρήση που είχε πει ο Αμερικανός πολιτικός Βενιαμίν Φραγκλίνος, πριν κάποιους αιώνες:
«Οποιαδήποτε κοινωνία θυσιάσει λίγη από την ελευθερία της για να κερδίσει λίγη ασφάλεια, δεν της αξίζει τίποτα από τα δύο και θα χάσει και τα δύο».