* νομοθετεί το κράτος χάριν ιδίων συμφερόντων, αλλά και συμφερόντων των υποστηρικτών του, και μέσω διατάξεων- τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια, παραβιάζοντας έτσι νόμους και σύνταγμα;
Ναι!
* αυτή την τακτική την έχει ανάγει σε κύριο και βασικό τρόπο νομοθέτησης και εξυπηρέτησης η κυβέρνηση της ΝΔ;
Ναι!
* παρείσφρησε διάταξη οικογενειακού δικαίου σε νόμο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ!!!, η οποία φέρεται να είναι φωτογραφική υπέρ της Υπουργού Όλγας Κεφαλογιάννη;
Ναι, εκ του αποτελέσματος!
Η κ. Κεφαλογιάννη ΚΑΙ επισπεύδουσα εισηγήτρια ήταν (συνεπώς ήξερε απ έξω και ανακατωτά την εμβόλιμη διάταξη), αλλά ΚΑΙ έκανε χρήση αυτής της διάταξης σε χρόνο αστρικού ρεκόρ προς ίδιον όφελος, την ώρα, που ούτε δικαστές και δικηγόροι δεν ήξεραν καν την ύπαρξή της.
* υπάρχει Υποχρεωτική Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα βάσει του Αστικού Κώδικα;
Όχι!
Και αυτό οφείλεται σε ένα μαχητικό και αποφασιστικό κίνημα ενάντια στα λόμπι και στο τότε νομοσχέδιο Τσιαρα, το οποίο κίνημα είναι λάθος να το ακυρώνουμε, αναφέροντας συνεχώς περί “Υποχρεωτικής Συνεπιμέλειας”.
Οφείλουμε να συνεχίσουμε ενάντια στα υπαρκτά αδιέξοδα και τις στρεβλώσεις του νόμου 4.800/2021
* η επίμαχη διάταξη είναι απλά κάτι σαν το ανασταλτικό της έφεσης, όπως αβάσιμα ισχυρίστηκε ο Φλωρίδης, ή κάτι σαν αναστολή της ποινής;
ΟΧΙ!!! Μην πέσουμε σε τέτοια παγίδα!
Πρόκειται περί νέας αγωγής σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο, επί της οποίας θα εκδοθεί νέα απόφαση επί της ουσίας!
* Και εδώ, να άλλη μία, τεράστια παγίδα.
Καθώς δεν προβλέπεται χρονικό, αλλά ούτε και ποσοτικό όριο, θα δικαιούται κάθε γονιός να προσφεύγει και μια, και δύο και τρεις και όσες φορές θέλει και μπορεί, κατά απόφασης περί της επιμέλειας και επικοινωνίας, που δεν του είναι αρεστή.
Θα εκδίδονται για την ίδια υπόθεση νέες πρωτόδικες αποφάσεις επί των οποίων θα ασκεί έφεση ο άλλος γονιός,
πχ 3 αγωγές, 3 αποφάσεις, 3 εφέσεις και ούτω καθεξής…
Έχει αντιληφθεί κανείς το κόστος αυτής της διαδικασίας;
Κόστος υλικό, χρηματικό, κόστος ψυχολογικό, κόστος αβάσταχτο συναισθηματικό;
Κόστος, που μόνον το ισχυρό μέρος μιας τέτοιας διαδικασίας μπορεί να αντέξει και έτσι να εξοντώσει τελικά το άλλο μέρος, που βρίσκεται σε κατάσταση δομικής ανισότητας;
Και ξέρουμε πολύ καλά, ποιές βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση.
Στη συντριπτική τους πλειονότητα οι γυναίκες (προφανώς θα υπάρχουν κ γυναίκες τύπου Κεφαλογιαννη, αλλά δεν αποτελούν το μέτρο).
* κατά την ταπεινή νομική μου άποψη αυτή η διάταξη είναι ένα ανεκδιήγητο νομικοτεχνικό κατασκεύασμα, που θα οδηγήσει σε ακόμα χειρότερα αποτελέσματα από τον ν. 4.800/21 και
* κατά την επίσης ταπεινή πολιτική μου άποψη (πέρα από θέματα αρχών και δικονομικών παρεκτροπών) είναι μια διάταξη με αμιγές ταξικό πρόσημο, που, μέσω μιας ατέρμονης διαδικασιας αλλεπάλληλων δικαστικών μαχών, θα εξοντώσει τις περισσότερες γυναίκες διαδίκους, αλλά και τα παιδιά, το συμφέρον των οποίων, υποτίθεται ότι αποτελεί το ασφαλέστερο κριτήριο.
Συγνώμη, αλλά δεν μπορώ να υπερασπιστώ μια τέτοια διάταξη.
Αντίθετα μπορώ και θα συνεχίσω το δρόμο, ενάντια στο ν.4.800/21, για θεσμοθέτηση εξειδικευμένων οικογενειακών δικαστηρίων, με εξατομικευμένη κρίση, με την αρωγή κοινωνικών υπηρεσιών, για ένα παιδοκεντρικό σύστημα ρύθμισης των οικογενειακών διαφορών, με τρόπο που να διασφαλίζεται το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
0 Comments