Γράφει ο Γιώργος Κ. Καββαδίας

Χαμόγελα και σιωπή στις προσβλητικές δηλώσεις του δήμαρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου για τη στάση ορισμένων Πρυτάνεων απέναντι στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, κατά τον χαιρετισμό του στην αστυνομοκρατούμενη  Σύνοδο Πρυτάνεων, οι εργασίες της οποίας φιλοξενούνται στην Αγριά Βόλου από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Ο Αχ. Μπέος, αφού καλωσόρισε τους Πρυτάνεις των 24 ελληνικών Πανεπιστημίων, ευχήθηκε καλή επιτυχία στις εργασίες της Συνόδου, προσθέτοντας με νόημα: «Εύχομαι από καρδιάς κάθε επιτυχία στις εργασίες της Συνόδου και να ευχηθώ και αύριο καλή επιτυχία σε αυτούς που θα σας περιμένουν έξω», αναφερόμενος στη φοιτητική κινητοποίηση που έχει προγραμματιστεί για αύριο, ημέρα κατά την οποία στη Σύνοδο θα παραστεί η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη.

Η μόνη αντίδραση ορισμένων Πρυτάνεων ήταν να χαμογελάσουν και αυτό προκάλεσε νέα παρέμβαση του δημάρχου Βόλου, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κάποιοι από εσάς μη γελάτε. Χαίρομαι που κάποιοι στηρίζετε και κάποιοι άλλοι κρατάτε ουδέτερη στάση. Δεν είναι τρόποι αυτοί διαμαρτυρίας. Δεν μπορούμε να αποκλείουμε ανθρώπους».

Η σιωπή, ιδίως όταν συνοδεύεται από χαμόγελα σημαίνει ουσιαστικά  απουσία αντίδρασης από τους Πρυτάνεις απέναντι στις αιχμηρές και προσβλητικές δηλώσεις του δημάρχου Βόλου που μοιάζει με έμμεση αποδοχή.

Όταν ένας «αιρετός άρχοντας» επιλέγει, σε ένα «θεσμικό βήμα», να ειρωνευτεί εμμέσως τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και να υποδείξει «ορθούς» τρόπους διαμαρτυρίας, δεν πρόκειται για μια απλή προσωπική άποψη. Είναι μια παρέμβαση που αγγίζει τον πυρήνα της ακαδημαϊκής ελευθερίας στην κατεύθυνση της καταστολής των φοιτητικών κινητοποιήσεων και αγώνων . Σε τέτοιες στιγμές, οι Πρυτάνεις δεν είναι απλοί καλεσμένοι σε μια εκδήλωση φιλοξενίας, θα έπρεπε να είναι υπερασπιστές των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που προκαλούν αλλεργία στον κάθε Μπέο και τους ομοϊδεάτες του.  Γιατί τα πανεπιστήμια δεν είναι χώροι βολικής ουδετερότητας. Είναι χώροι υπεράσπισης των κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Όταν ένας δήμαρχος, από επίσημο βήμα, υπονοεί ότι οι φοιτητικές κινητοποιήσεις αποτελούν ενόχληση ή εκτροπή, η έλλειψη αντίλογου δεν εκλαμβάνεται ως ουδετερότητα — εκλαμβάνεται ως ανοχή.

Ούτε βέβαια οι πρυτάνεις ενοχλήθηκαν από το γεγονός ότι οι εργασίες της Συνόδου Πρυτάνεων διεξάγονται κάτω από ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό.

Η αυριανή κινητοποίηση διοργανώνεται   από Φοιτητικούς Συλλόγους,  στις 12:00, στην Αγριά Βόλου, εν ώρα διεξαγωγής της Συνόδου Πρυτάνεων. Οι φοιτητές διαμαρτύρονται, μεταξύ άλλων, για τις διαγραφές και τα πειθαρχικά μέτρα.

Η διεξαγωγή της Συνόδου Πρυτάνεων υπό ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό είναι μια εικόνα που αποτυπώνει τον αυταρχισμό και την πολιτική της καταστολής των φοιτητικών και γενικότερα των κοινωνικών αγώνων. Όταν ο διάλογος αντικαθίσταται από διμοιρίες και ο πανεπιστημιακός χώρος οριοθετείται με αστυνομικούς φραγμούς, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η εξουσία φοβάται τους φοιτητές, φοβάται όσους αγωνίζονται.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι η παρουσία της αστυνομίας καθαυτή — είναι η σιωπηρή αποδοχή της από τους Πρυτάνεις. Καμία δημόσια ενόχληση, καμία έστω συμβολική διαφοροποίηση. Η ιστορία των πανεπιστημίων, στην Ελλάδα και διεθνώς, δεν γράφτηκε ποτέ σε αποστειρωμένες αίθουσες υπό αστυνομική επιτήρηση.

Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις για διαγραφές και πειθαρχικά μέτρα δεν είναι «εξωτερική απειλή»· είναι εσωτερική κραυγή αγωνίας. Όταν η απάντηση σε αυτή την κραυγή είναι περισσότερη αστυνόμευση, τότε αποδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα δημοκρατίας.