Της Τ.Γ

Η χτεσινή δήλωσή της Καρυστιανού για το έγκλημα στη Χίο, άλλη μια ακροδεξιά κατρακύλα, υποκριτικά παρφουμαρισμένη με εσάνς ανθρωπισμού…

Πόση ντροπή για κάποια που έχει βιώσει την πιο οδυνηρή απώλεια να χαρακτηρίζει “παράνομους εισβολείς” ανθρώπους κατατρεγμένους, θύματα πολέμων, βίας, ακραίας φτώχειας…

Πόσο θλιβερό κάποια που στο θέμα των αμβλώσεων νοιώθει την ανάγκη να εκφράσει τα δικαιώματα των αγέννητων παιδιών, σαν πρόκειται για έμβρυα που κυοφορούνται από κυνηγημένες μετανάστριες, η ευαισθησία της να απουσιάζει…

Και κρίμα για κάποια που επικαλείται την ιδιότητα της παιδιάτρου οπότε κρίνει πως την συμφέρει, να μην βρίσκει δύο λόγια να πει για τα δολοφονημένα μεταναστόπουλα…

“Παράνομοι εισβολείς” λοιπόν. Μάλιστα. Γιατί είναι φτωχοί. Γι αυτό και δεν χωράνε στην χώρα μας. Αν ήταν πλούσιοι, αν διέθεταν golden visa, όλα τα σύνορα θα ήταν ανοιχτά και όλο το συνάφι που ανήκει η Καρυστιανού θα έκανε τεμενάδες…

” Τέμπη, Πύλος, Χίος, Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη” είναι ένα σύνθημα των δρόμων. Ένα σύνθημα που δηλώνει πως όλα συνδέονται μεταξύ τους γιατί είναι αποτέλεσμα ιδίων πολιτικών. Και την δικαιοσύνη που ευαγγελίζεται η κ. Καρυστιανού δεν θα την βρει υιοθετώντας ακροδεξιές πολιτικές. Κι αν αυτό δεν το καταλαβαίνει ” δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει “…

Δεν θα πω πως λυπάμαι για τη ολόψυχη στήριξη που της δώσαμε. Εμείς ετσι πορευόμασταν κι έτσι θα συνεχίσουμε. Με σημαία τους στίχους του Λειβαδίτη. “Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, τη λάμπα κρατώ ψηλά , να δούνε της γης οι θλιμμένοι, να ‘ρθουνε να βρουν συντροφιά “… Τι κρίμα για κείνη που δεν κατάλαβε…