Άλλο ένα «μπουμπούκι» της κρατικής καταστολής και του κυβερνητικού συνδικαλισμού παίρνει τον δρόμο για το κελί, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά τη βαθιά σήψη του αστυνομικού μηχανισμού. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Β’ Κρήτης καταδίκασε τελεσίδικα τον 56χρονο πρώην πρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Χανίων και πρώην διοικητή της Τροχαίας ΒΟΑΚ, Νίκο Ξανθουδάκης σε 8,5 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή, για τα αδικήματα της εκβίασης κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση, της δωροληψίας και της άσκησης βίας.

Η μείωση της πρωτόδικης ποινής (από τα 11 στα 8,5 χρόνια) δεν στάθηκε ικανή να τον γλιτώσει από την επιστροφή πίσω από τα κάγκελα, καθώς το δικαστήριο απέρριψε όλα τα ελαφρυντικά που ζήτησε η υπεράσπιση του ένστολου εκβιαστή.

Η δράση του συγκεκριμένου αξιωματικού, που συνελήφθη τον Αύγουστο του 2023 από τους «Αδιάφθορους» μετά από σωρεία καταγγελιών, αποτελεί το κλασικό παράδειγμα του πώς λειτουργεί το «νόμος και τάξη» στην επαρχία: με το ένα χέρι να κρατά το γκλομπ της καταστολής και με το άλλο να εισπράττει το real estate της προστασίας.

Στο επίκεντρο της δίκης βρέθηκε η σοκαριστική καταγγελία ιδιοκτήτριας καντίνας στους Αγίους Αποστόλους, από την οποία ο αρχιμπάτσος απαιτούσε εκβιαστικά χιλιάδες ευρώ για να την αφήσει να δουλέψει. Όπως αποκαλύφθηκε στη διαδικασία, ο καταδικασμένος πλέον αξιωματικός δεν δίσταζε να πουλάει «νταβατζιλίκι» και προστασία, εργαλειοποιώντας πλήρως τη θέση του, ενώ παράλληλα έστηνε παιχνίδια με δημόσιες δημοπρασίες και χρηματιζόταν ακόμα και για την επιστροφή πινακίδων.

Το πιο εξοργιστικό; Για να κάμψει τις αντιστάσεις των θυμάτων του, ο εν λόγω εργατοπατέρας της ΕΛ.ΑΣ. «διαφήμιζε» με θράσος τις στενές του σχέσεις και τις πολιτικές του πλάτες με την κυβερνητική elite, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, την Ντόρα και τοπικούς βουλευτές της ΝΔ (υπηρετούσε ως φρουρός του βουλευτή της Ν.Δ Στ. Νικηφοράκη) και δημάρχους. Μια διαχρονική σχέση συνδιαλλαγής και ασυλίας που κατέρρευσε μόνο όταν η μπόχα της δράσης του έγινε αδύνατο να κρυφτεί κάτω από το χαλί.

Φυσικά, ο κατηγορούμενος ακολούθησε την πάγια τακτική των ομοίων του, κάνοντας λόγο για «σκευωρία» και «έντιμη θητεία», προσπαθώντας να εμφανιστεί ως θύμα. Η καταδίκη του αποτελεί μια προσωρινή δικαίωση για τους ανθρώπους του μόχθου που βρέθηκαν στο στόχαστρό του, αλλά δεν μας αφήνει καμία αυταπάτη.

Το φαινόμενο δεν είναι «μεμονωμένο». Οι εκβιασμοί, τα κυκλώματα προστασίας και η διαπλοκή με την πολιτική εξουσία βρίσκονται στο DNA της αστυνομίας του αστικού κράτους. Για κάθε έναν που κάθεται στο εδώλιο, δεκάδες άλλοι συνεχίζουν να απολαμβάνουν την ασυλία των στολών τους.