Σαν σήμερα στις 10/02/1755, αφήνει την τελευταία του πνοή  ο Γάλλος πολιτικός και φιλόσοφος Σαρλ ντε Μοντεσκιέ, ένα πρόσωπο που θεωρείτε από τους σημαντικότερους  εκπροσώπους  του  Διαφωτισμού.

Το κύριο έργο του είναι το «Πνεύμα των Νόμων» (De l’ esprit des lois), που εξέδωσε το 1748.
Αρκετές απ’ τις απόψεις που περιέχονται σ’ αυτό το βιβλίο χρησιμοποιήθηκαν στη σύνταξη του  γαλλικού συντάγματος κατά την Γαλλική Επανάσταση όπως επίσης και στο αμερικανικό σύνταγμα.  ‘
Σ’ αυτό το βιβλίο γίνεται για πρώτη φορά η αρχή της  διάκρισης των  εξουσιών (νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική) κάτι που  επικαλούνται μέχρι σήμερα τα αστικά πολιτικά συστήματα.

Η πραγματικότητα όμως που ισχύει είναι εντελώς διαφορετική και την ακούμε από τον Κώστα Παπαδάκη. 
Παρακάτω ένα απόσπασμα μιας γενικότερης τοποθέτησης που έκανε ο αγωνιστής δικηγόρος στην ραδιοφωνική εκπομπή «Με χωρίς πατρίδα» που μεταδιδόταν από την ertopen. (Το ηχητικό ολόκληρης της συγκεκριμένης εκπομπής μπορείτε να ακούσετε εδώ).

***

• Στα σύγχρονα καθεστώτα του κοινοβουλευτικού αστισμού δεν υφίσταται, παρά μόνο de jure, η διάκριση των τριών εξουσιών του κράτους, όπως την ανέλυσε ο Μοντεσκιέ.
Συνεπώς δεν τίθεται θέμα καν μιας αυτοτελούς και πλήρως ανεξάρτητης και αποστασιοποιημένης από το πολιτικό προσωπικό δικαστικής λειτουργίας. Και μόνο το γεγονός ότι οι ηγεσίες των ανωτάτων δικαστηρίων διορίζονται από την Κυβέρνηση και οι «επάνω» δικαστές ελέγχουν τους από «κάτω», καθορίζει και το «ανεξαρτησιόμετρο» τους

• Παράλληλα , και για όσους/ες αναφέρονται στην «Δικαιοσύνη», να γίνει ξεκάθαρο ότι πρόκειται περί ενός ιδεαλιστικού όρου. Περί δικαστικής εξουσίας πρόκειται και μάλιστα σκληρά ταξικά και πολιτικά προσανατολισμένης. Που λειτουργούσε, λειτουργεί και θα λειτουργεί πάντα εκφράζοντας και υλοποιώντας την βούληση ή την εικαζόμενη βούληση των κυρίαρχων πολιτικών επιλογών.