Δεν ξέρουμε τι όνειρο έχει δει το τελευταίο διάστημα ο Πάσχος Μανδαβέλης. Πριν τρεις μέρες περνούσε πριονοκορδέλα την κυβέρνηση με αφορμή τους ψευτοτσαμπουκάδες του Μαρινάκη απέναντι στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη.

Σήμερα στο στόχαστρο του βάζει τον υπουργό μετανάστευσης Θάνο Πλεύρη και είναι απολαυστικός:

Σε όλο τον δυτικό κόσμο, στον οποίο ανήκουμε κι εμείς, υπάρχουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις –οι, κατά τον δεξιό λαϊκισμό, «καταραμένες ΜΚΟ»– που προσφέρουν δωρεάν νομικές συμβουλές και υπηρεσίες σε άτομα με χαμηλό εισόδημα και σε ευάλωτους, όπως πρόσφυγες, θύματα διακρίσεων κ.ά.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες οργανώσεις, οι οποίες μάλιστα διά της Legal Services Corporation (LSC) έχουν και ομοσπονδιακή χρηματοδότηση, κάτι που τα σαΐνια του Τραμπ είτε δεν πήραν χαμπάρι είτε δεν τολμούν να αγγίξουν. Ακόμη και ο (παν)Αμερικανικός Δικηγορικός Σύλλογος έχει φτιάξει ειδικό τμήμα νομικής βοήθειας προς τους αναξιοπαθούντες, ενώ μεγάλες δικηγορικές εταιρείες προσφέρουν (μπορεί για λόγους φήμης) δωρεάν νομικές υπηρεσίες σε ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν. Στη Βρετανία υπάρχει η ΜΚΟ LawWorks κ.ά., στη Γαλλία η Avocats Sans Frontières κ.λπ. Ακόμη και στην Ιταλία της Μελόνι δραστηριοποιούνται για τον ίδιο σκοπό η ιδιωτική ένωση δικηγόρων Lexchange, το Studio Legale κ.ά.

Όλοι αυτοί δεν εξετάζουν το ειδεχθές ή μη των εγκλημάτων που κατηγορούνται οι pro bono πελάτες τους. Κινούνται από την αρχή ότι όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται νομική υπεράσπιση συν την άρρητη δυτική αντίληψη ότι οι κοινωνίες προχωρούν μπροστά μόνο με την αλήθεια. Και η σωστή δίκη ξεκινά από την ανεύρεση των πραγματικών στοιχείων.

Στην Ελλάδα –όπου μετά τον αριστερό, ανθεί τώρα ο δεξιός λαϊκισμός– ο υπουργός Μετανάστευσης έκανε μια βαρύδουπη καταγγελία: «Υπάρχει μια ΜΚΟ στη Σάμο που δραστηριοποιείται στα δικαιώματα προσφύγων/μεταναστών και ο ένας δικηγόρος της έχει αναλάβει την υπεράσπιση του φερόμενου ως διακινητή από το Μαρόκο. (…) Η ΜΚΟ αυτή θα περίμενα να υπερασπιστεί τα θύματα, τους μετανάστες, και όχι τον διακινητή. Είναι σαν μια ΜΚΟ που είναι υπέρ των γυναικών να βγαίνει και να λέει πως μεταξύ φερόμενων βιασμένων και φερόμενου βιαστή, ο βιαστής είναι αθώος» (ΣΚΑΪ, 10.2.2026).

Ο ασυνάρτητος αυτός βιασμός της λογικής δεν βγάζει νόημα. Ο Μαροκινός είναι «φερόμενος ως διακινητής» ή είναι «διακινητής»; Ο κ. Αθανάσιος Πλεύρης χρησιμοποίησε και τους δύο χαρακτηρισμούς. Και αν είναι το δεύτερο, ποιος το αποφάσισε; Ο υπουργός αυτοπροσώπως; Εκτός από πορίσματα χωρίς στοιχεία, έχουμε δικαστικές αποφάσεις δίχως δίκη;

Το κακό χαρακτηριστικό κάθε λαϊκισμού είναι ότι φτιάχνει «δράκους» για λαϊκή κατανάλωση. Για τον αριστερό είναι οι επιχειρήσεις, το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και πάει λέγοντας. Για τον δεξιό, οι ΜΚΟ, ο Σόρος και μια πιτσαρία στην Ουάσινγκτον. Χειρότερο, όμως, είναι ότι αυτοί οι φανταστικοί δράκοι τρώνε πραγματικούς ανθρώπους.