Γράφει ο mitsos175

Ηταν σαν σήμερα  15 Φλεβάρη του 1951, όταν για άλλη μια φορά η αστική δικαιοσύνη “θριαμβεύει” όπως συμβαίνει πάντα όταν έχει απέναντι της “δικά τους παιδιά”.

Ο τότε υπουργός Μεταφορών Πάνος Χατζηπάνος καταδικάζεται από το Ειδικό Δικαστήριο σε 2 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για απιστία κατά του Δημοσίου.

 Με δυο λόγια ο δεξιός κηφήνας, «στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος (της «Νέας Δημοκρατίας» της εποχής»), σε προκήρυξη μειοδοτικού διαγωνισμού για τη μεταφορά καυσίμων ανά την επικράτεια, έδωσε τη δουλειά σε φίλο του αρχηγού. Πιο συγκεκριμένα μια συνέταιρος της εταιρίας ήταν φίλη της γυναίκας του Τσαλδάρη, ενώ ο άντρας της κομματόσκυλο. Δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα τις απευθείας αναθέσεις.

«Ψιλοπράγματα» σε σύγκριση με το πλιάτσικο που κάνει η ΝΔ σήμερα. Εξελίχτηκαν: Σκοιλ ελικικού, μεγάλοι περίπατοι (ακόμα μεγαλύτερες μάσες), πετσωμένες λίστες κλπ. Τι να μας πει ο «ψιλικατζής» ο Χατζηπάνος;

Εκείνο που κάνει εντύπωση στο σκάνδαλο των καυσίμων δεν είναι το ρουσφέτι του υπουργού σε βάρος του Ελληνικού δημοσίου. Αυτά είναι παράδοση στη δεξιά. Καταχρήσεις, μίζες, ρεμούλες, απάτες, εξυπηρετήσεις καθαρμάτων του κόμματος κλπ. Τα έχουν περάσει αυτά τα εγκλήματα, τώρα εκτός των άλλων ασχολούνται με βιασμούς, παιδεραστία… Εκεί που λέγαμε πιασαν πάτο κατέβηκαν κι άλλο!

Ούτε κάνει η εντύπωση η ποινή χάδι της αστικής δικαιοσύνης. Μιλάμε για εποχή που οι Κομμουνιστές διώκονταν ανηλεώς και εκτελούνταν για τα πιστεύω τους. Είχαν άλλες «προτεραιότητες». Να σκοτώνουν πολιτικούς αντιπάλους. Κάνει εντύπωση η καταδίκη του υπουργού έστω κι αν έπεσε στα μαλακά, στα πούπουλα!

Η εξήγηση δίνεται. «Πολιτικοί παρατηρητές υποστήριζαν ότι στόχος των αποκαλύψεων για τον Χατζηπάνο ήταν η πολιτική φθορά του Τσαλδάρη και του Λαϊκού Κόμματος. Ο Κορίνθιος πολιτικός δεν ήταν αρεστός ούτε στους Αμερικανούς, που προωθούσαν τη λύση Παπάγου ως ηγέτη της Δεξιάς»!