Η Κυβέρνηση του «μαύρου μετώπου», ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, της ΕΕ, του ΔΝΤ και των τραπεζών καταργεί και τα τελευταία ψήγματα κοινωνικής πρόνοιας και δημόσιων παροχών, κόβει μισθούς, συντάξεις, βιβλία από τα παιδιά μας, καταστρατηγεί κάθε έννοια συνταγματικού δικαίου και επιβάλλει την πληρωμή μιας σειράς χαρατσιών με τελευταίο αυτό της ΔΕΗ, απειλώντας με διακοπή του ρεύματος – αναγκαίου κοινωνικού αγαθού για στοιχειώδη και αξιοπρεπή διαβίωση για τα λαϊκά στρώματα.

Μέσα λοιπόν σε μία κοινωνία που η ανεργία καλπάζει, που η φορολογία των εργαζομένων και των μικρομεσαίων στρωμάτων αυξάνεται δραματικά με την μείωση του αφορολόγητου και τις «έκτακτες εισφορές» και που οποιαδήποτε κοινωνική παροχή μοιάζει μακρινή ανάμνηση, η λαομίσητη κυβέρνηση του «μαύρου μετώπου» – ΕΕ – ΔΝΤ απαιτεί και απειλεί. Απαιτεί την πληρωμή νέων χαρατσιών ακίνητης περιουσίας ακόμα και από ανθρώπους, που εξαιτίας της δικής τους πολιτικής, έχουν βρεθεί στην ανεργία, και απειλεί ότι όποιος δεν πληρώσει θα του κόψει το ρεύμα. Στην πράξη, απλά και εκβιαστικά, απαιτεί να πληρώσει την κρίση αυτός που δεν την δημιούργησε, αυτός που κάθε μέρα ζει ακόμα πιο κοντά στο όριο της φτώχειας. Ταυτόχρονα, απειλεί το λαό, με την αρωγή των «παπαγάλων» των ΜΜΕ με ψευτοδιλλήματα – ψευτομονόδρομους και με τον εκφοβισμό της χρεοκοπίας, μίας χρεοκοπίας όμως που στην πραγματικότητα έχει έρθει στην ζωή όλων μας.

Σήμερα, πλειοψηφικά κομμάτια των εργαζομένων είτε βρίσκονται, είτε σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωπα με την αδυναμία κάλυψης του κόστους μιας στοιχειώδους ανθρώπινης διαβίωσης. Αυτή είναι η πραγματικότητα της πολιτικής της «ενωμένης» Ευρώπης, του «ενιαίου νομίσματος», της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας»: η λεηλασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, η στέρηση των κοινωνικών αγαθών, ο δρόμος προς την εξαθλίωση.

Απέναντι σ’ αυτήν την ολοκληρωτική επίθεση αστικών κυβερνήσεων, κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ, αντιτάσσουμε τις λαϊκές αντιστάσεις. Αυτές οι λαϊκές αντιστάσεις είναι που συνάντησαν τον αγώνα των εργαζομένων της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ, πιάνοντας από κοινού το νήμα των κινητοποιήσεων από το «όχι» του λαού στις μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις σε όλη την χώρα, από τη διήμερη πολιτική απεργία της 19-20 Οκτώβρη, αλλά και από την παλλαϊκή κινητοποίηση της πλ. Συντάγματος και των αλλεπάλληλων εργατικών απεργιών της προηγούμενης χρονιάς. Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα από αυτή τη λαϊκή κινητοποίηση περνά και η ταξική αλληλεγγύη προς το μεγαλειώδη αγώνα των απεργών εργατών της χαλυβουργίας.

Η νόμιμη και δίκαιη άμυνα του λαού, με την οργανωμένη και μαζική αντίσταση με τη μη πληρωμή των χαρατσιών στους λογαριασμούς της ΔΕΗ – αλλά και κάθε άλλου-, μέσα από τις συνελεύσεις και τις επιτροπές κατοίκων – σε αναρίθμητες γειτονιές – αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικού λαϊκού κινήματος, που συμπληρώνει τις κρίσιμες μάχες που δίνει αυτή την περίοδο το εργατικό και φοιτητικό κίνημα και είναι απαραίτητο να συνεχιστούν και να ενταθούν αυτές οι νέες μορφές κοινωνικής αντίστασης αλλά και οι μορφές άμεσης λαϊκής αυτοοργάνωσης που οικοδομούνται.

Για αυτούς τους λόγους, αυτός ο αγώνας για να μη μείνει κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα αλλά και χωρίς θέρμανση και χωρίς φαγητό είναι πρώτα από όλα ζήτημα διεκδίκησης, οργάνωσης και πάλης των εργαζομένων και των κατοίκων στη βάση των δικών τους ταξικών συμφερόντων. Γιατί οι εργαζόμενοι δεν ευθύνονται για κανένα χρέος, δεν χρωστάνε τίποτα από αυτά που τους χρεώνουν. Αυτός ο αγώνας δε μπορεί να στηριχθεί σε αποφάσεις των δήμων και πολύ περισσότερο η απόκρουση των μέτρων δεν μπορεί σε θεσμικούς φορείς που εφαρμόζουν καθημερινά τη συνολική αντιλαϊκή πολιτική με την υλοποίηση του «Καλλικράτη», των απολύσεων μέσω της εργασιακής εφεδρείας, του χαρατσώματος με τα δημοτικά τέλη. Αντίθετα, ο αγώνας πρέπει να μαζικοποιηθεί και να πολιτικοποιηθεί συμβάλλοντας στην ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

Επίσης, ο αγώνας για την υπεράσπιση συνολικότερα των λαϊκών αναγκών δεν είναι ζήτημα ούτε «φιλανθρωπίας», ούτε «κοινωνικής ευαισθησίας», ούτε και μιας «αλληλεγγύης» που επιδιώκει να καλύψει την κατάργηση των κοινωνικών παροχών, είτε χειρότερα επιδιώκει να αποκρύψει τις αιτίες τις αντιλαϊκής πολιτικής. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση του αγωνιζόμενου λαού και του κινήματος, κομμάτι του συνολικού πολιτικού αγώνα. Δεν μπορεί να ανατεθεί ούτε στην εκκλησία, ούτε στις ΜΚΟ, αλλά και ούτε να υποκατασταθεί από τα «κοινωνικά» παντοπωλεία, ιατρεία, φαρμακεία που στήνουν θεσμικοί φορείς. Η ενεργητική λαϊκή αλληλεγγύη οικοδομείται μέσα σε ανοικτές και πλατιές διαδικασίες οργάνωσης και πάλης. Αποτελεί οργανικό στοιχείο της αντίστασης του εργαζόμενου λαού στη συνολική επίθεση που δέχεται και χρωματίζει την προοπτική του αγώνα του.

Η ανυπακοή απέναντι στα χαράτσια δεν αποτελεί ζήτημα ατομικής στάσης αλλά μαζικής απάντησης. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πλατύ κύμα αγωνιστικής απάντησης με λαϊκές συνελεύσεις, ανοιχτές επιτροπές κατοίκων, δίκτυο ενημέρωσης κι αλληλεγγύης σε πολλούς δήμους και γειτονιές της Αθήνας. Οι κάτοικοι και εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις στα υποκαταστήματα ΔΕΗ και ΔΟΥ, με καταλήψεις στα κέντρα εντολών διακοπής ρεύματος, με διαμαρτυρίες στα δημοτικά συμβούλια. Ο αγώνας τους μπορεί να αποτρέψει την πληρωμή των χαρατσιών, να οικοδομήσει τις αναγκαίες μορφές κοινωνικής αγωνιστικής αλληλεγγύης αλλά και να ανατρέψει τις αντιλαϊκές πολιτικές όποια «μορφή» και αν πάρουν στο μέλλον.

Στην κυβέρνηση του «μαύρου μετώπου» και της «κοινωνικής συναίνεσης» οφείλουμε να αντιτάξουμε τους ασυμβίβαστους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες. Απέναντι σε κάθε απόπειρα εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης και οργής, είτε πρόκειται για τους εκβιασμούς, την τρομοκρατία και τα ψεύτικα διλήμματά τους, είτε για την επικείμενη «προσφυγή στις κάλπες» οφείλουμε να αντιτάξουμε την δική μας αγωνιστική και πολιτική απάντηση, τις διαδηλώσεις, τις απεργίες και τις καταλήψεις που θα αμφισβητούν όχι μόνο μόνο τα χαράτσια τους αλλά το σύνολο της πολιτικής τους.

Κάθε γειτονιά να γίνει ένας πυρήνας δράσης που θα ακυρώνει κάθε προσπάθεια εκβιασμού. Να αποδείξουμε στην πράξη ότι η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα μπορεί να νικήσει οποιαδήποτε αντιλαική πολιτική. Σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ, να υψώσουμε τη μαζική και οργανωμένη απάντηση της ανυπακοής, της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της ανατροπής! Με ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, με την ταξική ενότητα και την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων. Για να ανατραπεί η επίθεση, να επιβληθούν κατακτήσεις σε όφελος του λαού, να ανοίξει ο δρόμος για να πάρει ο κόσμος της δουλειάς στα χέρια του τον πλούτο που παράγει, προς όφελος όλης της κοινωνίας.
κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα, κανείς εργαζόμενος, συνταξιούχος ή άνεργος μόνος του στην κρίση
να καταργηθούν όλα τα χαράτσια – να ανατραπεί η πολιτική των χαρατσιών και της λεηλασίας των δικαιωμάτων μας
να πληρώσουν το κεφάλαιο και οι πλουτοκράτες για την κρίση
κάτω η κυβέρνηση του «μαύρου μετώπου»
διαγραφή του χρέους – παύση πληρωμών στους τοκογλύφους, τράπεζες και κράτη
εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων
έξοδος και ρήξη με την ευρωζώνη και την Ε.Ε.
με την πρωτοβουλία και με τη σφραγίδα του λαϊκού κινήματος