Γράφει ο Συνεργάτης
Η εικόνα που βλέπουμε δεν είναι απλώς ακόμη ένα «μακρινό» πολεμικό στιγμιότυπο. Είναι η ωμή υπενθύμιση ότι ο κόσμος βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, όπου οι λαοί πληρώνουν το τίμημα και οι ισχυροί παίζουν τα γεωπολιτικά τους παιχνίδια.
Το Ισραήλ σφυροκοπά Τεχεράνη και Λίβανο, ενώ το Ιράν απαντά με μπαράζ επιθέσεων. Η Μέση Ανατολή φλέγεται ξανά, την ώρα που ξεκινά το εβραϊκό Πάσχα – μια περίοδος που ιστορικά συμβολίζει την απελευθέρωση, αλλά σήμερα σκιάζεται από τον πόλεμο και την καταστροφή.
Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Τραμπ επιλέγει να αντιμετωπίζει την κατάσταση με κυνισμό και επικίνδυνη ελαφρότητα. Δηλώνει ότι δεν χρειάζεται καμία συμφωνία για να τερματιστεί ο πόλεμος και ότι «σε δύο έως τρεις εβδομάδες η δουλειά θα έχει γίνει».Τελικά αυτός είναι εντελώς αφερέγγυος. Μόλις πριν δυο μέρες καθορίσει την.6 Απρίλη σαν η τελευταία προθεσμία, η τρίτη κατά σειρά μετά από δυο αναβολές του τελεσίγραφου, που έδωσε για να μην πλήξει ηλεκτροπαραγωγές εγκαταστάσεις του Ιράν, πετρελαιοπηγές «και ίσως όλες τις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης».
Για ποια δουλειά, με ποιο κόστος, πάνω σε πόσα ερείπια και πόσες ζωές μας μιλάει;
Η αλήθεια είναι σκληρή: οι πόλεμοι δεν τελειώνουν με δηλώσεις, ούτε με επιδείξεις ισχύος. Τελειώνουν όταν οι λαοί επιβάλλουν την ειρήνη απέναντι στα συμφέροντα που τους θέλουν αναλώσιμους.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να υψωθεί φωνή αντίστασης. Να καταγγελθεί η πολεμική κλιμάκωση, να αποκαλυφθεί η υποκρισία των «μεγάλων δυνάμεων» και να μπει στο επίκεντρο αυτό που συστηματικά αγνοείται: η αξία της ανθρώπινης ζωής.
Γιατί πίσω από τους τίτλους και τις «αναλύσεις», υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν τα σπίτια τους, τα παιδιά τους, το μέλλον τους.
Και αυτό δεν είναι «γεωπολιτική». Είναι έγκλημα.
0 Comments