Γράφει ο mitsos175

Μάλι: Σε έκταση είναι 2 φορές όσο η Ουκρανία, αλλά έχει το μισό της πληθυσμό. Η μεγάλη αυτή χώρα έχει την κατάρα να έχει ορυχεία χρυσού. Ακόμα χειρότερα ο πληθυσμός, αν και σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι, αποτελείται από εθνικές μειονότητες, που πολλές φορές εξεγέρθηκαν για να αποκτήσουν ανεξαρτησία. Ο στρατός αποτελείται κατά τα 2/3 από διάφορες μειονότητες. Αυτό σημαίνει πως οι στρατιώτες δεν έχουν καμία διάθεση να πολεμήσουν τους δικούς τους.

Η πολυπληθέστερη ομάδα (Μπαμπάρα), που είναι το 1/3 του πληθυσμού, κυριαρχεί κυρίως στο νότιο τμήμα, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Μπαμακό. Είναι ακριβώς η περιοχή που ελέγχει η κυβέρνηση και οι Ρώσοι σύμμαχοί της.

Η ισλαμική Αλ Κάϊντα συμμάχησε με τις υπόλοιπες ομάδες κι έχουν ξεκινήσει ένα ανηλεή ανταρτοπόλεμο. Τους βοηθάνε ΗΠΑ, Γάλλοι, ακόμα και Ουκρανοί, για να διώξουν τους Ρώσους. Δεν έχει σημασία τίποτε άλλο, πχ που θα πάρουν την εξουσία φανατικοί και τρομοκράτες, έχει γίνει στο Αφγανιστάν, τη Συρία, τη Λιβύη…

Οι Ρώσοι είναι μισθοφόροι. Πόσοι; Μερικές χιλιάδες. Σε όσους ήταν στο πραξικόπημα της Βάγκνερ τους πρότειναν «Αφρική ή φυλακή;» Αφρική φυσικά που έχει και χρυσό. Ως μισθοφόροι ξέρουν καλά να πολεμούν. Αν βέβαια βρουν τους αντάρτες, που χτυπάνε αιφνιδιαστικά και φεύγουν, όσο το δυνατό γρηγορότερα με τις μοτοσυκλέτες.

Το πρόβλημα με τους μισθοφόρους, που υπάρχει από τα αρχαία χρόνια, δεν είναι η ικανότητα, αλλά η αξιοπιστία τους. Μόλις δουν τα σκούρα, θα κάνουν συμφωνία με τον εχθρό. Με τον Μέγα Αλέξανδρο δεν πήγε καλά, με τους Ισλαμοφασίστες όμως; Οι Ρώσοι «επαγγελματίες» λοιπόν μόλις βρέθηκαν κυκλωμένοι, αφού την κοπάνησε ο κυβερνητικός στρατός, έκαναν συμφωνία «Σας αφήνουμε το βαρύ οπλισμό ακόμα και τα όπλα ηλεκτρονικού πολέμου, που δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να πέσουν σε χέρια άλλων, μας αφήνετε να φύγουμε». Η συμφωνία τηρήθηκε κατά γράμμα.

Η κατάσταση έχει ως εξής: Οι αντάρτες ελέγχουν όλο το Βορρά. Η επίθεση στην πρωτεύουσα αποκρούστηκε μεν, αλλά οι αντάρτες κάνουν ιδιότυπη πολιορκία. Βασικά χτυπούν τα φορτηγά, που μεταφέρουν διάφορα προϊόντα στην πρωτεύουσα. Το μέτωπο είναι τρομερά ρευστό και μόνο στις περιοχές που ο λαός στηρίζει την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος κυβερνητικός έλεγχος. Όμως ακόμα κι εκεί υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια από τις ήττες, γιατί, παρά την προπαγάνδα, οι άνθρωποι δεν είναι ηλίθιοι. Ξέρουν ποιοι «τον πίνουνε».

Οι Ρώσοι, αφού έχασαν μερικά ορυχεία στο Βορρά, επικεντρώνονται στο Νότο, που υπάρχουν τα περισσότερα. Κάποιοι συνοδεύουν και μερικές εφοδιοπομπές, είναι όμως πολύ λίγοι. Θα αντέξει η φιλορωσική κυβέρνηση, ή θα έχουμε μια νέα Συρία; Έχουμε de facto διχοτόμηση, κι αν πέσει η κυβέρνηση, πιθανότατα θα έχουμε νέες μάχες μεταξύ των πρώην «συμμάχων» και βέβαια ευκαιρία για Γάλλους να πλιατσικολογήσουν ξανά αυτοί το χρυσό.

Φτάσαμε εδώ γιατί οι Ρώσοι είναι κι αυτοί καπιταλιστές. Αυτοί και οι σύμμαχοι τους δεν ενδιαφέρονταν για τον κόσμο, πολύ περισσότερο για τις μειονότητες, δίνοντας ευκαιρία στους Ισλαμιστές να ενισχύσουν την επιρροή τους. Πάλι θα έχουμε πολέμους, επεμβάσεις και στο τέλος Μεσαίωνα. Άλλωστε προσπαθούν όλοι τόσο πολύ για να επιστρέψουν στα σκοτεινά χρόνια…