Όσο περνάει ο καιρός και βγαίνουν στη δημοσιότητα περισσότερα στοιχεία γύρω από την υπόθεση του QatarGate και τη διαβόητη ΜΚΟ Fight Impunity του Αντόνιο Παντσέρι, τόσο ένα ερώτημα παραμένει αναπάντητο:
Για ποια ακριβώς εργασία πληρωνόταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος;
Μετά από εκτεταμένη αναζήτηση σε δημόσια διαθέσιμες πηγές, δεν προκύπτει καμία συγκεκριμένη, τεκμηριωμένη περιγραφή υπηρεσιών που να δικαιολογεί την τακτική αμοιβή που λάμβανε από την οργάνωση. Υπάρχουν μόνο οι γενικές αναφορές της πλευράς του πρώην επιτρόπου περί συμμετοχής σε ένα συμβουλευτικό όργανο και περί δημόσιων παρεμβάσεων για την καταπολέμηση της ατιμωρησίας.
Το μόνο απτό στοιχείο που εντοπίζεται είναι η συμμετοχή του σε διαδικτυακή εκδήλωση της οργάνωσης τον Ιούλη του 2021, με θέμα την καταπολέμηση της ατιμωρησίας στον 21ο αιώνα. Δεν υπάρχουν δημοσιευμένες μελέτες που να φέρουν την υπογραφή του, δεν υπάρχουν εκθέσεις έργου, δεν υπάρχουν στοιχεία για οργάνωση δράσεων, διαχείριση προγραμμάτων ή κάποια άλλη συγκεκριμένη δραστηριότητα που να δικαιολογεί την αμοιβή που εισέπραττε.
Κι όμως, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο Αβραμόπουλος λάμβανε περίπου 5.000 ευρώ τον μήνα, συγκεντρώνοντας συνολικά δεκάδες χιλιάδες ευρώ από την Fight Impunity.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι στο ίδιο συμβουλευτικό όργανο συμμετείχαν γνωστές προσωπικότητες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής, όπως πρώην πρωθυπουργοί, υπουργοί και επίτροποι, χωρίς να αμείβονται. Ο Αβραμόπουλος φέρεται να ήταν ο μοναδικός που λάμβανε σταθερή μηνιαία αποζημίωση.
Το ερώτημα λοιπόν γίνεται ακόμη πιο πιεστικό:
Τι ακριβώς πρόσφερε ώστε να αμείβεται, όταν άλλοι συμμετείχαν αφιλοκερδώς;
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη ότι οι βελγικές αρχές θεωρούν πως η Fight Impunity αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου δικτύου επιρροής που χρηματοδοτούνταν από ξένα συμφέροντα. Γι’ αυτό και η δικαστική έρευνα δεν εστιάζει μόνο στις διαδρομές του χρήματος αλλά και στον πραγματικό ρόλο όσων εμφανίζονταν να στελεχώνουν ή να εκπροσωπούν την οργάνωση.
Δεν ξέρουμε αν ο πρώην επίτροπος έχει διαπράξει οποιοδήποτε κολάσιμο, σύμφωνα με τους νόμους τους, αδίκημα.
Γνωρίζουμε όμως κάτι πολύ απλό:
Όταν ένας πολιτικός πρώτης γραμμής αμείβεται γενναιόδωρα από μια ΜΚΟ αμφιλεγόμενης χρηματοδότησης και δεν μπορεί να παρουσιαστεί με σαφήνεια το έργο που παρείχε, τότε γεννιούνται εύλογα ερωτήματα.
Και τα ερωτήματα αυτά δεν απαντώνται με γενικόλογες αναφορές σε «τιμητικές θέσεις» και «δημόσιες παρεμβάσεις».
Διότι στις μέρες μας, ιδιαίτερα μετά το QatarGate, κανείς δεν πείθεται εύκολα ότι δεκάδες χιλιάδες ευρώ δίνονται απλώς για την αίγλη ενός ονόματος.
Εκτός αν αυτό ακριβώς ήταν το ζητούμενο.
0 Comments