Άλλη μια ανείπωτη τραγωδία έρχεται να συγκλονίσει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, αυτή τη φορά στη Λάρισα. Ένα παιδί μόλις 14 χρονών, ένας μαθητής, βρέθηκε απαγχονισμένος μέσα στο δωμάτιό του από τους οικείους του. Μια είδηση που κόβει την ανάσα, που παγώνει τη σκέψη, αλλά που την ίδια στιγμή πρέπει να γεμίζει με οργή κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.

Όταν ένα παιδί στην αυγή της ζωής του οδηγείται στην έσχατη πράξη της απόγνωσης, η ευθύνη δεν είναι ατομική. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να κρυφτεί πίσω από τις βολικές «ψυχολογικές ερμηνείες» και τα δακρύβρεχτα ρεπορτάζ των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης, που αντιμετωπίζουν τέτοια γεγονότα σαν απλά «ατυχήματα» ή προσωπικά αδιέξοδα. Αυτή η τραγωδία είναι το βαθύ αποτύπωμα μιας κοινωνίας σε σήψη, ενός κανιβαλιστικού συστήματος που γεννά την αποξένωση, τη μοναξιά, τον ακραίο ανταγωνισμό και το αδιέξοδο.

Η σημερινή νεολαία μεγαλώνει εγκλωβισμένη σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον. Από τη μια, ένα σχολείο-εξεταστικό κέντρο που εξοντώνει προσωπικότητες και μετατρέπει την εφηβεία σε έναν στίβο μάχης για την επιβίωση. Από την άλλη, η οικονομική εξαθλίωση και η ανασφάλεια που βιώνουν οι λαϊκές οικογένειες, οι οποίες μεταφέρονται αυτούσιες στους ώμους των παιδιών. Σε μια πραγματικότητα όπου οι συλλογικοί δεσμοί διαλύονται και η ψηφιακή απομόνωση πλασάρεται ως «επικοινωνία», οι πιο ευαίσθητες ψυχές συνθλίβονται.

Η αυτοκτονία ενός 14χρονου δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι μια βίαιη κραυγή αγωνίας μέσα στο σκοτάδι του σύγχρονου καπιταλιστικού τρόπου ζωής. Όταν το μέλλον φαντάζει εχθρικό, γκρίζο και στερημένο από κάθε όραμα, η απελπισία φωλιάζει εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει δημιουργία, συλλογικότητα, χαρά και αμφισβήτηση.

Απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα, ο βουβός θρήνος δεν αρκεί. Είναι καθήκον να σπάσουμε τη σιωπή και την απομόνωση. Να ξαναχτίσουμε τους δεσμούς της αλληλεγγύης στις γειτονιές, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς. Να σταθούμε δίπλα σε κάθε νέο και νέα που λυγίζει κάτω από το βάρος της καθημερινής καταπίεσης. Η θλίψη μας πρέπει να γίνει οργανωμένη οργή και συλλογικός αγώνας για μια κοινωνία που θα βάζει σε πρώτο πλάνο την ίδια τη ζωή και τις ανάγκες των ανθρώπων, και όχι τα κέρδη και τους δείκτες των αγορών.

Εκφράζουμε τα πιο θερμά και βαθιά συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους φίλους και στους συμμαθητές του αδικοχαμένου παιδιού.