Η ιστορία γράφεται από τους παρόντες, αλλά στην περίπτωση των γενεθλίων της Νέας Δημοκρατίας, γράφτηκε κυρίως από τους… μεταγραφέντες. Στο ιστορικό πεζοδρόμιο της Ρηγίλλης, εκεί που κάποτε χτυπούσε η καρδιά της παραδοσιακής Δεξιάς, στήθηκε μια φιέστα που θύμιζε περισσότερο πάρτι υποδοχής ξένων παικτών παρά εσωκομματική επέτειο.

Οι «βαρόνοι» της παράταξης, Καραμανλής και Σαμαράς, προτίμησαν την ηρεμία του καναπέ τους, αφήνοντας το Μαξίμου να γιορτάζει παρέα με τη νέα του κομματική «εθνική». Μια στρατιά από πολιτικούς γυρολόγους, που ένα στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά δεν δίστασε να χαρακτηρίσει υποτιμητικά ως «μεταγραφές της τρύπιας δεκάρας»

Το ρόστερ της «νέας» Νέας Δημοκρατίας, που έδωσε τον τόνο στη φιέστα, θα ζήλευε και ο πιο ευφάνταστος μάνατζερ ποδοσφαίρου:

• Γιώργος Φλωρίδης: Ο άνθρωπος που κάποτε στα Γρεβενά έβγαζε πύρινους λόγους για τη «Δεξιά που οδηγεί τη χώρα στο περιθώριο», σήμερα κρατούσε το «γαλάζιο» φανάρι της δικαιοσύνης. Η πολιτική κυβίστηση σε όλο της το μεγαλείο: από σημαιοφόρος του αντιδεξιού αγώνα, αρχισυντάκτης της κυβερνητικής ορθοδοξίας.

• Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: Ο πολιτικός που έχει αλλάξει τόσες υπουργικές καρέκλες, ώστε αν τοποθετούσε ένσημα σε διαφορετικά κόμματα, θα δικαιούνταν διπλή σύνταξη. Έχοντας περάσει το μισό του βίο καταγγέλλοντας τη Δεξιά, -και χαρακτήριζε όσους εγκατέλειπαν το ΠΑΣΟΚ για να βρουν άλλη πολιτική στέγη “τυχωδιώκτες”- σήμερα περιφερόταν στη Ρηγίλλης με το ύφος του ιδιοκτήτη του οικοπέδου.

• Ανδρέας Λοβέρδος: Μέχρι πρότινος έσκιζε τα ρούχα του στα παράθυρα, καταγγέλλοντας ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπηρετεί τα καρτέλ». Σήμερα, προφανώς, ανακάλυψε ότι τα καρτέλ έχουν καλύτερο catering στις γιορτές της ΝΔ και προσήλθε γεμάτος χαμόγελα, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική μνήμη διαρκεί λιγότερο από ένα διαφημιστικό διάλειμμα.

• Άδωνις Γεωργιάδης: Ο παλιός, καλός «κράχτης» της μεταγραφικής περιόδου. Από την εποχή που αποκαλούσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «λαϊκιστή και βαθύπλουτο γόνο», πλέον εκτελεί χρέη πρώτου βιολιού στην ορχήστρα των «επίσημων προσκυνημένων».

Το τελικό συμπέρασμα της βραδιάς; Η Νέα Δημοκρατία γιόρτασε τα γενέθλιά της με τους ανθρώπους που τη γέννησαν να μην θέλουν ούτε να την ξέρουν, και με αυτούς που ήθελαν να την «πεθάνουν» να σβήνουν τα κεράκια. Μια παράταξη που, στην προσπάθειά της να γίνει «πολυσυλλεκτική», κατέληξε να θυμίζει τοπικό υποκατάστημα του ΠΑΣΟΚ των ’00s, ενισχυμένο με δόσεις τηλεπωλήσεων. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν απέβαλε το DNA της παραδοσιακής δεξιάς. 

Όσο για τις «τρύπιες δεκάρες»; Στην πολιτική του 2026, φαίνεται πως αν μαζέψεις πολλές μαζί, αγοράζεις ολόκληρο κυβερνητικό θίασο.