Γράφει o mitsos175

Ήταν μια εντελώς λαθεμένη απόφαση του Νικίτα Χρουστσόφ. Ο Ιωσήφ Στάλιν παρέδωσε μια υπερδύναμη που νίκησε τις ναζιστικές ορδές και έσωσε τον κόσμο.

Η επιτυχία του Στάλιν δημιούργησε φθόνο, κι αφού ο επόμενος δεν ήταν τόσο άξιος, προσπάθησε να μειώσει έναν από τους σπουδαιότερους ανθρώπους όλων των εποχών.

Ο Σταλινισμός είναι απόδειξη πως ο Κομμουνισμός μπορεί να πετύχει. Ο Χρουστσόφ αντίθετα ήταν μια αποτυχία. Παρά το ότι ηγούνταν υπερδύναμης, τα λάθη του αποδυνάμωσαν την ΕΣΣΔ και οδήγησαν τελικά στην αντικατάστασή του.

Δυστυχώς όμως η ζημιά είχε γίνει.

Εδώ λοιπόν να τονίσουμε πάλι την ανοησία των δήθεν αριστερών που επιμένουν να θεωρούν το Σωτήρα της Ανθρωπότητας «κακό» υιοθετώντας την ιμπεριαλιστική, φασιστική προπαγάνδα.

Πρέπει να φυλάξουμε και να υπερασπιστούμε τον Κομουνισμό, αφού ο Στάλιν πέτυχε γιατί τον εφάρμοσε στην πράξη με την Εκβιομηχάνιση της Σοβιετικής Ένωσης.
Η κληρονομιά που άφησε ο Στάλιν φαίνεται και από τα λόγια του Τσόρτσιλ, συντηρητικού Βρετανού πολιτικού, που δυστυχώς δεν έγινε αποδεκτή από τους κομπλεξικούς «διαδόχους» του.

«Το μεγάλο ευτύχημα για τη Ρωσία ήταν ότι στα χρόνια των δυσκολότατων δοκιμασιών επικεφαλής της χώρας ήταν ο μεγαλοφυής και ακλόνητος στρατηλάτης Ι.Β. Στάλιν. Ήταν ο πιο επιφανής, επιβεβλημένη, αξιοσέβαστη προσωπικότητα στη ρευστή και σκληρή εποχή της περιόδου εκείνης, στην οποία κύλησε η ζωή του. Ο Στάλιν ήταν άνθρωπος ασυνήθιστης ενέργειας, πολύ μορφωμένος και ακατάβλητης ισχυρής θέλησης. Δριμύς, σκληρός και αμείλικτος συζητητής, σε σημείο που, παρά τη μαθητεία μου στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, μου ήταν αδύνατο να τον αντιμετωπίσω.

Ο Στάλιν πριν απ’ όλα κατείχε σε μεγάλο βαθμό το αίσθημα του χιούμορ και του σαρκασμού, την ικανότητα να αντιλαμβάνεται ακριβώς τον συνομιλητή του και να εκφράζει τη σκέψη του. Τους λόγους του ο Στάλιν τους έγραφε μόνος του. Στα έργα του αντηχούσε πάντα η εκτελεστική δύναμη. Η δύναμη αυτή ήταν τόσο μεγάλη, ώστε αναδείχτηκε σε ανεπανάληπτο ηγέτη των καθοδηγητών των κρατών όλων των εποχών και όλων των λαών.

Ο Στάλιν προξενούσε μεγαλειώδη εντύπωση. Η επιρροή του στους ανθρώπους ήταν ακαταμάχητη. Όταν έμπαινε στην αίθουσα συνεδριάσεων της Διάσκεψης της Γιάλτας όλοι εμείς σηκωνόμασταν όρθιοι σάμπως να μας πρόσταζε κανείς και είναι αξιοπερίεργο και ανεξήγητο γιατί στεκόμασταν σε στάση προσοχής. Διακατέχονταν από βαθιά, απαλλαγμένη από κάθε πανικό, λογική και συνετή σοφίας. Ήταν ανυπέρβλητος τεχνίτης να βρίσκει στις δύσκολες στιγμές διέξοδο και από τις πιο αδιέξοδες καταστάσεις. Επιπλέον ο Στάλιν στις πιο κρίσιμες στιγμές όπως και σε στιγμές θριάμβου ήταν το ίδιο συγκρατημένος και ποτέ δεν υπέκυψε σε φαντασιώσεις. Ήταν μια ασυνήθιστα πολυσύνθετη προσωπικότητα.

Ο Στάλιν δημιούργησε και καθυπόταξε μια τεράστια αυτοκρατορία. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος εκμηδένισε τον εχθρό του με τη βοήθεια του ίδιου του εχθρού του. Μάλιστα ανάγκασε κι εμάς, που μας ονόμαζε ιμπεριαλιστές να πολεμήσουμε ενάντια στους ιμπεριαλιστές.

Ο Στάλιν υπήρξε ο μέγιστος, απαράμιλλος δικτάτορας, ο οποίος παρέλαβε τη Ρωσία με ξύλινο αλέτρι και την άφησε μια πυρηνική υπερδύναμη. Όχι, ότι και να λένε γι’ αυτόν, η ιστορία και οι λαοί τέτοιους ανθρώπους δεν τους ξεχνούν.

Εγώ σηκώνομαι το πρωί και προσεύχομαι να είναι ο Στάλιν ζωντανός, υγιής. Μόνο ο Στάλιν θα σώσει τον κόσμο».