Ο ιστός της Αράχνης σε εσωτερικό και εξωτερικό

Το παζλ της σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή αρχίζει να μορφοποιήται μέρα με την μέρα και όλα δείχνουν ότι μια μορφή σχεδίου επέμβασης έχει “κλειδώσει”.Οι όποιες ενστάσεις Ομπάμα κάμφθηκαν κάτω από την πίεση των στρατοκαπιταλιστικών-πολιτικών συμμαχιών τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό ,αλλά και από την “φερεγγυότητα “ των εγγυήσεων των Υπηρεσιών Ασφάλειας και Πληροφοριών.

Στο εσωτερικό η όλη υπόθεση εξελίσσεται ως ένα “crash test” για τον ίδιο τον Ομπάμα,κατά πόσο δηλ. θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις ορέξεις των παραπάνω συμμαχιών και να φανεί αντάξιος του αυτοκρατορικού του ρόλου.Ιστορικά τέτοιες εσωτερικές συμμαχίες και ειδικά σε καιρούς χαλεπούς, όπως στις μέρες μας ,δεν δίστασαν να εκτρέψουν το σύνταγμα και να στήσουν αριστοτεχνικά ένα “σιωπηρό πραξικόπημα” μέσα στις ΗΠΑ,όπως παραδέχονται πια πολλοί Αμερικάνοι ερευνητές, προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους.Mόνο έτσι εξηγούνται οι “κραυγές πολέμου” του Ισραήλ οτι είναι έτοιμο για ένα χτύπημα στο Ιραν είτε με την συνδρομή είτε χωρίς την συνδρομή των ΗΠΑ.Όμως ο Ομπάμα και οι σύμβουλοι του γνωρίζουν( 😉 Ιστορία.

Οι παίκτες-κλειδιά,Τουρκία και Ισραήλ, μετά την “πρόσκαιρη παρεξήγηση” τους για το περιστατικό του “Μαβι Μαρμαρά” τα βρήκανε και ρίχτηκαν στην δουλειά για το επικείμενο εγχείρημα.Μάλιστα η Τουρκία συμπράτει ανοιχτά με τους αντικαθεστωτικούς στην Συρία μέσω δυο ταξιαρχιών.Σε επίπεδο Ε.Ε ήδη αναπτύχθηκε ένα σχέδιο με την ονομασία “η επόμενη μέρα” που αποσκοπεί “στην μετάβαση στη δημοκρατία”στη Συρία.Μια κίνηση στην οποία συμμετέχουν διανοούμενοι και στρατωτικοί και τελεί κάτω από το αυστηρό βλέμμα Γερμανίας και Γαλλίας,οι οποίες πιέζουν και αυτές για επίσπευση των διαδικασιών.

Ο ρόλος της Ελλάδας , η επιμονή του Ομπάμα και “ο αδύναμος κρίκος”.

Ο ρόλος της Ελλάδας και σ’ αυτή την περίπτωση θα είναι ο κλασσικός του παροχέα εδαφών(βάσεις) για την επιτυχία του εγχειρήματος.Γιατί άλλωστε ζητά επιτακτικά ο Ομπάμα να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευροζώνη τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές στις ΗΠΑ; Για το καλό των οικονομιών;Είναι σαφές ότι δόθηκαν ισχυρά ανταλλάγματα σε Γερμανία,Γαλλία αλλά και σε άλλες χώρες της Ε.Ε,γεγονός που εξηγεί και την ολική μεταστροφή στο ελληνικό ζήτημα.Παρόλα αυτά αινιγματικός παραμένει ο ρόλος της Ρωσίας η οποία αν και δείχνει τα δόντια της σ’ αυτή τη πρώτη φάση φαίνεται να “παραχωρεί έδαφος”, πιθανόν μέσα στα ευρύτερα πλαίσια των συμφωνιών ή ανασύνταξης των δικών της δυνάμεων.Όσο για την Κίνα φαίνεται να “απασχολήται” με τα δικά της χωρικά θέματα.

Η επίσπευση του εγχειρήματος και με την πυροδότηση ,εσκεμμένη ή όχι,του Μουσουλμανικού παράγοντα στη Λιβύη αναδυκνείει τα κενά του όλου σχεδίου και την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται.Ο “απρόβλεπτος χαρακτήρας” της Τουρκίας σε συνδυασμό με τις προσπάθειες των τελευταίων χρόνων για την ανάδειξή της σε “αδιαμφισβήτητο περιφεριάρχη” ,αλλά και τα αξεπέραστα προβλήματα της στο Νοτιοανατολικό κομμάτι της την καθιστούν μη αξιόπιστο σύμμαχο σε βαθμό που να έρθει σε ρήξη και με την ίδια την Συμμαχία(ΗΠΑ-Ε.Ε) προκειμένου να “δικαιωθούν οι κόποι” του εγχώριου κεφαλαίου που παρόλη την πρόοδο του δεν θεωρήθηκε ικανό να γίνει δεκτό ,τουλάχιστον επίσημα ,στους κόλπους της “εταίρας συμμάχου” Ε.Ε.

Τα γεγονότα και οι συνθήκες δείχνουν ότι πρόκειται να διεξαχθεί μια από τις πιο κρίσιμες μάχες του εξαιρετικά μονοπωλιακού κεφαλαίου η οποία θα είναι καθοριστική για το μέλλον των Λαών και του Πλανήτη.Η επιτυχία του όποιου πολεμικού εγχειρήματος θα περάσει την καταδυνάστευση των Λαών σε ανώτερο επίπεδο και θα είναι λυσσαλέα.Γι’ αυτό ο μόνος δρόμος αντίστασης είναι ένα παγκόσμια ενωτικό Λαικο Κινημα που αντιιμπεριαλιστικά,αντικαπιταλιστικά και αντιπολεμικά θα βάλει φρένο στα όποια σχέδια των δυναστών.

(….. μπορεί από τους υπερσύγχρονους δορυφόρους τους να φαντάζουμε “σκόνη στον άνεμο” αλλά αν ενωθούμε θα γίνουμε ανυπέρβλητο βουνό στα σχέδιά τους…..).
Αναρτήθηκε από κοινωνικα απροσαρμοστος