Από όπου πέρασε το «Ταμείο», αντί να ανορθωθεί η οικονομία και να ανασάνει η περιοχή, βυθίστηκε ακόμα παραπέρα, ειδικά με τη μορφή του χρέους, υποθηκεύοντας την οικονομία ή ακόμα και καταστρέφοντας ολόκληρους τομείς της οικονομίας, όταν αυτό επιβαλλόταν για την εισβολή των πολυεθνικών των ιμπεριαλιστικών χωρών.

Τα περίφημα προγράμματα «διαρθρωτικής προσαρμογής», που ήταν ένα προαπαιτούμενο, προκειμένου να δοθεί «βοήθεια» από το ΔΝΤ, ανατίναζαν την οικονομία της χώρας που ζητούσε βοήθεια και, κυρίως, τον πρωτογενή τομέα και, στη συνέχεια, επιβαλλόταν ένα άγριο πρόγραμμα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων.
Όλα αυτά σήμαιναν μια οπισθοδρόμηση της κάθε χώρας, μια ένταση των μηχανισμών εξάρτησης και μια επιβολή του νεοφιλελευθερισμού σε ακραίες εκδοχές. Οι επεμβάσεις του ΔΝΤ σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, η συνεργασία του με καθαρά δικτατορικά καθεστώτα, για δεκαετίες, καθώς και οι επεμβάσεις του στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, μετά το ’89-’91, το κατέστησαν έναν οικονομικό χωροφύλακα του ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου και, ειδικά, των ΗΠΑ.

Τώρα, μας το παρουσιάζουν σαν περίπου σωτήρα, που με την τεχνογνωσία και τα δάνεια που θα μας δώσει θα σωθεί η χώρας μας. Πρόκειται για άλλο ένα ασύστολο ψέμα μιας αστικής τάξης, που δεν φαίνεται να έχει πατρίδα, αλλά λειτουργεί σαν υπάλληλος διεθνών κέντρων και ιδρυμάτων…

Η συνταγή
Πρώτο βήμα που απαιτείται από το ΔΝΤ είναι η ιδιωτικοποίηση όλων των κρατικών εταιριών. Δεύτερο βήμα η πλήρης απελευθέρωση των κεφαλαιαγορών. Τρίτο η κατακόρυφη αύξηση των τιμών σε μια σειρά βασικά προϊόντα για την επιβίωση των λαϊκών μαζών, με παράλληλη άρση κάθε μορφής επιδότησης. Αύξηση του ΦΠΑ. Περικοπές στις δαπάνες, σε υγεία, παιδεία, συντάξεις. Πάγωμα και περιορισμό των μισθών.

Τα πρόσφατα παραδείγματα
Η παρέμβαση του ΔΝΤ οδήγησε σε ασφυξία και χρεοκοπία οικονομιών, που θεωρούνταν οι καλύτεροι μαθητές του οργανισμού.
Τα παραδείγματα είναι εκείνα της Αργεντινής, της Ταϊλάνδης, της Ινδονησίας που οδηγήθηκαν σε κατάρρευση στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές του 2000. To 2003, η Αϊτή πλήρωσε στο ΔΝΤ, για τόκους, το ποσόν των 57 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η «βοήθεια» ήταν 39 εκατομμύρια.

Το 1995, το ΔΝΤ πρόσφερε την «τεχνογνωσία του», μας λέει το άρθρο, εξαναγκάζοντας την Αϊτή να μειώσει τους δασμούς στο ρύζι από 35% σε 3% και, ενώ η χώρα έκανε εξαγωγή ρυζιού, μέσα σε 10 χρόνια έφτασε να εισάγει 3 στα 4 κιλά ρύζι, κυρίως από τις ΗΠΑ!
Η μείωση στις δαπάνες στις ανατολικές χώρες, που επέβαλε το ΔΝΤ, οδήγησε σε εξάπλωση της φυματίωσης σε πρωτόγνωρα επίπεδα, με αποτέλεσμα να πεθάνουν χιλιάδες άνθρωποι.

Σε 20 χώρες, στις οποίες παρέμβηκε το ΔΝΤ, είχαμε θανάτους από φυματίωση κατά 17%.

Στη Λετονία, η παραγωγή έπεσε κατά 24%, ενώ από τα 1.000 περίπου εκπαιδευτικά ιδρύματα τα 100 έχουν κλείσει, από τη στιγμή που παραδόθηκε η χώρα στο ΔΝΤ.
Ολόκληρα χωριά έχουν, κυριολεκτικά, αφανιστεί οικονομικά.
Το ΔΝΤ επέβαλε παράλληλα τη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% και των δαπανών για τα νοσοκομεία κατά 40%.

Στην Ουγγαρία, η σοσιαλιστική κυβέρνηση προσέφυγε στο ΔΝΤ, στο τέλος του 2008. Ζήτησε και πήρε ως κράτος-μέλος της Ε. Ε. ένα «διπλό» δάνειο, 12,5 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ και 6,5 από την Κομισιόν. Επιτηρητής του δανείου ορίστηκε μόνο το ΔΝΤ, που παρακολουθεί την εκτέλεση του προϋπολογισμού και ελέγχει τις διοικήσεις των μεγάλων ουγγρικών τραπεζών.
Πρακτικά, επέβαλε πάγωμα μισθών για δύο χρόνια, κατάργηση του 13ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων και όλων των συνταξιούχων. Αύξηση ορίων συνταξιοδότησης κατά 3 χρόνια με παράλληλη μείωση της σύνταξης. Αύξηση του ΦΠΑ σε 25% και στα είδη πρώτης ανάγκης 18%. Μείωσε τις εργοδοτικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Αποτέλεσμα: Πτώση του ΑΕΠ κατά 17%.

Στη Ρουμανία, είναι υπό απόλυση, κατά επιταγή του ΔΝΤ, 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι – περίπου το 8% του ενεργού πληθυσμού. Στην Ελλάδα …

Εφημερίδα “Δρόμος”