Επειδή όλα τα κράτη της “δύσης” -πλην Γερμανίας- το ίδιο κάνουν λίγο πολύ, βάζω το πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό της Ιαπωνίας, που πρόσφατα (ξανα)τύπωσε μερικά δισεκατομμυριακια από το νόμισμα της:

Η απόφαση του Τόκιο για το γιεν είναι και έξυπνη και τολμηρή… Οχι. Δεν πρόκειται για μια απλή παρέμβαση υποτίμησης του γιεν ύστερα από έξι ολόκληρα χρόνια. Η Ιαπωνία κατέφυγε ξανά στην πολιτική υποτίμησης του γιεν με στόχο να πυροδοτήσει όχι απλώς την πτώση του εθνικού νομίσματος έναντι του δολαρίου, αλλά με μια έξυπνη και τολμηρή στρατηγική, στοχεύοντας να ρίξει νέες ποσότητες φθηνού χρήματος στην οικονομία. Δηλαδή οι ποσότητες γιεν αξίας 20 δισ. δολαρίων που έριξε στην αγορά η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας (BoJ) αγοράζοντας αντίστοιχα δολάρια, κάνοντας την παρέμβαση, τις άφησε μέσα στο σύστημα.

Μια “γεύση” για το λόγο για τον οποίο τυπώνονται όλα αυτά τα χρήματα από το πουθενά μας τη δίνει το παράκατω άρθρο:

Χαμηλότερο γιεν ζητούν οι Ιαπωνικές εταιρείες
Ζητούν από την κυβέρνηση να συνεχίσει τις προσπάθειες για μείωση της ισοτιμίας του ιαπωνικού νομίσματος.

Περισσότερη δράση από την ιαπωνική κυβέρνηση για τη συγκράτηση της ανόδου του γιεν ζητούν οι ιαπωνικές εταιρείες για την προστασία της εξαγωγικής οικονομίας της χώρας. Ήδη, αρκετοί κατασκευαστές μελετούν τη μετεγκατάσταση της παραγωγής τους σε άλλες χώρες.

Ο Μίκιο Καταγιάμα, πρόεδρος της Sharp, ανέφερε ότι η διατήρηση του συνόλου της παραγωγής στην Ιαπωνία είναι παρακινδυνευμένο, και για τον λόγο αυτό η εταιρεία του θα μετακινήσει μέρος της παραγωγής επίπεδων οθονών τηλεοράσεων στην Κίνα. Εκτίμησε δε ότι η μονάδα που ετοιμάζει η Sharp στην κινεζική πόλη Ναντζίνγκ θα είναι έτοιμη να ξεκινήσει τη λειτουργία της την επόμενη χρονιά.

Μιλώντας στον Τύπο στο Τόκιο, ο Καταγιάμα εξέφρασε μεγάλη απογοήτευση από την άνοδο της ισοτιμίας του ιαπωνικού νομίσματος, και μάλιστα σε μια περίοδο που η παραγωγή οθονών υγρών κρυστάλλων της Sharp βρίσκεται σε πορεία ανάκαμψης από τη βαθειά ύφεση.

Το ακριβό γιεν καθιστά λιγότερο ανταγωνιστικά τα ιαπωνικά προϊόντα στις παγκόσμιες αγορές, ενώ παράλληλα μειώνει και τα κέρδη των Ιαπώνων εξαγωγέων.

Η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας παρενέβει στην αγορά συναλλάγματος – για πρώτη φορά σε 6 χρόνια – με πώληση μεγάλων ποσών γιεν και αγορά δολαρίων την τρέχουσα εβδομάδα σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει την άνοδο του νομίσματος της χώρας, που άγγιξε υψηλά 15ετίας. Ωστόσο, η παρέμβαση είχε περιορισμένη επίδραση στην ισοτιμία του γιεν.

Ο Καταγιάμα ανέφερε ότι «δεν έχουν γίνει αρκετά…πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες».

Οι “τρύπες” στους ισολογισμούς των τραπεζών δεν έχουν τελειωμό, και εννοείται πως όλες οι κυβερνήσεις τυπώνουν χρήμα για να τις καλύψουν. Όλες εκτός από τη Γερμανία.

Εξάλλου, με την εκτύπωση-υποτίμηση του νομίσματος, μειώνεται εμμέσως και ο μισθός του εργάτη (που πληρώνεται σε αυτό το -υποτιμημένο πλέον- νόμισμα), και έτσι οι εξαγωγές γίνονται πιο φτηνές (και άρα πιο ανταγωνιστικές) λόγω μειωμένου εργατικού κόστους, οπότε η Ιαπωνία τυπώνει, η Αγγλία ετοιμάζεται να ξανατυπώσει, το ίδιο και οι ΗΠΑ, κτλ.

Όσο για τη Γερμανία, δεν τυπώνει ευρώ, και γι’ αυτό και το ευρώ έχει και αυτό “ανέβει” έναντι του δολαρίου (=το δολάριο έχει πέσει ΚΑΙ έναντι του ευρώ). Αν όμως το ευρώ είναι “ακριβό”, τότε εξαγωγές γιοκ. Καλά, για Ελλάδες, κτλ δεν το συζητάμε καν, αλλά αν το ευρώ συνεχίζει να “ανεβαίνει” (=το δολάριο συνεχίσει να πέφτει), τότε ούτε η Γερμανία θα μπορεί να εξάγει, θα είναι υπερβολικά ακριβή.

Οι χώρες της ευρωζώνης όπως η Ελλάδα, που έχουν κλειδωθεί σε ένα νόμισμα πολύ πιο βαρύ απ’ ότι αντέχουν, χωρίς να μπορούν να το υποτιμήσουν, εξαναγκάζονται σε “λιτότητα”, δηλαδή σε άμεση (και όχι έμμεση – μέσω της υποτίμησης του νομίσματος) μείωση των μισθών