Σε συνέχεια αυτών που λέγαμε χθες, ένα “φρέσκο” άρθρο των New York Times, σχετικά με την αδυναμία πόλεων στις ΗΠΑ να βρουν χρήμα, και τα “παρακάλια” τους να τους δωθούν χρήματα από την Πολιτεία στην οποία ανήκουν για να πληρώσουν τους υπαλλήλους τους (η ειρωνεία είναι πως και οι Πολιτείες έχουν πρόβλημα, και ζητούν με τη σειρά τους λεφτά από την κυβέρνηση, η οποία ούτε αυτή έχει και απλά τα τυπώνει από το πουθενά, οδηγώντας σε υπερπληθωρισμό του δολαρίου, αν δε θέλει να αφήσει τις πόλεις και πολιτείες να χρεωκοπήσουν).

Όπως λοιπόν μας λέει το άρθρο των NY Times, το Harrisburg ζήτησε λεφτά, και αν του δωθούν, μετά υπολογίζεται ότι περίπου 20 άλλες πόλεις στην Πενσιλβανία θα ζητήσουν και αυτές, άλλες 37 στο Μίσιγκαν, κτλ, κτλ, κτλ.

Μάλιστα, τα προβλήματα χειροτερεύουν από το ότι οι πόλεις αδυνατούν να μαζέψουν πολλούς φόρους, διότι απλούστατα ολοένα και περισσότεροι κάτοικοι αυτών των πόλεων έχουν φτωχύνει τόσο  πολύ που δεν έχουν να πληρώσουν.

Έτσι, ξεπουλούν ότι περιουσιακά στοιχεία έχουν, ή δανείζονται μεγαλώνοντας το πρόβλημα (μεταθέτοντας το βέβαια για λίγο αργότερα), και βέβαια απολύουν εργάτες, κλείνουν σχολεία, υπηρεσίες, κτλ.

Είχαμε δει πχ παλιότερα το πως ακόμα και η πυροσβεστική γίνεται σε ορισμένες περιοχές…επί πληρωμή.

Αξίζει λοιπόν είχαμε ένα περιστατικό που έκανε μεγάλη αίσθηση στις ΗΠΑ (δείτε εδώ ρεπορτάζ και σχετικά βίντεο από δελτία ειδήσεων): Στο Τενεσί, σημειώθηκε μια φωτιά σε ένα σπίτι, με τους ενοίκους του να μην έχουν πληρώσει ένα ποσό 75$ που απαιτείται στην περιοχή τους για να έχουν “πυροσβεστική κάλυψη” . Παρότι λοιπόν η φωτιά ήταν σχετικά μικρή, και όπως όλοι παραδέχονται θα μπορούσε να σβηστεί, η πυροσβεστική ΔΕΝ ΗΡΘΕ διότι δεν είχαν πληρώσει. Και μετά ναι μεν ήρθε, αλλά παρά ο ιδιοκτήτης προσφέρθηκε να τους πληρώσει “επί τόπου”, και πάλι ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΑ, διότι “δεν ήταν αρμοδιότητα τους”.

Όσο για την Ευρώπη, η κατάσταση είναι επίσης άσχημη, με πολλές πόλεις να χρωστούν μεγάλα ποσά. Για παράδειγμα, η guardian είχε πριν λίγους μήνες υπολογίσει ότι συνολικά στην Ευρώπη οι πόλεις χρωστούν 1,3 τρις ευρώ αυτή τη στιγμή, και ήδη πόλεις όπως το Σαιντ Ετιέν έχουν χρεωκοπήσει, ο Πειραιάς έχει κηρύξει μια μίνι στάση πληρωμών απέναντι στους εργάτες του, κτλ.

Άρθρο της Wall Street Journal αναφέρεται ειδικά στην Ισπανία, όπου οι συνολικά 8000 τοπικές κυβερνήσεις (“τοπική αυτοδιοίκηση”) της χώρας χρωστούν 13 δις ευρώ, σε εταιρείες, και συνολικά 36 δις ευρώ.

Και όσο οι πιστωτές, τράπεζες, κτλ συνεχίζουν να απορροφούν τόκους, τόσο θα απολύονται εργάτες, πυροσβέστες, δάσκαλοι, σκουπιδιάρηδες, κτλ, ή θα περικόπτονται δραστικά οι μισθοί τους.

Το επόμενο διάστημα, και με σχέδια τύπου “Καλλικράτης” να αποδεσμεύουν το κράτος από κάθε υποχρέωση να χρηματοδοτεί τους δήμους, οι δήμοι θα έχουν τρομερά μεγάλο πρόβλημα χρηματοδότησης και στην Ελλάδα. Ήδη έχουν βέβαια, αλλά η κατάσταση θα οξυνθεί, και πάμπολλοι εργάτες θα απολυθούν, θα έχουν μεγάλη μείωση αποδοχών, πολλές υπηρεσίες, ακόμα και οι πλέον βασικές (καθαριότητα, σχολεία, κτλ) θα υποβαθμιστούν άγρια και κατά πολύ, οι φόροι θα ανέβουν, το ξεπούλημα θα συνεχιστεί.

Αν ο λαός δεν είναι έτοιμος για σκληρές στιγμές, με αγώνες προκειμένου να κηρυχθεί στάση πληρωμών από εμάς προς τους τοκογλύφους πιστωτές, το “χαστούκι” που θα φάμε όλοι μαζί ομαδικά θα είναι τεράστιο.

Γιατί στην πραγματικότητα είναι μια στιγμή από αυτές που ισχύει το “ή αυτοί ή εμείς”. Κάποιος θα κηρύξει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στάση πληρωμών απέναντι στον άλλο. Κα, όπως και να έχει, η κατάσταση θα είναι “για γερά νεύρα”. Το θέμα είναι, έχει ο λαός το απαραίτητο “νεύρο”, ή όχι;