Κάπου μεταξύ σαστίσματος και κομπίνας γύρω από τα θαλασσοδάνεια του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου κάποια πράγματα πέρασαν στα ψιλά. Μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων και την παρέλαση ονομάτων, ένα από τα ομολογιακά δάνεια του ΤΤ, το οποίο δόθηκε στο τέλος του 2011, όταν οι τραπεζικές στρόφιγγες δεν άνοιγαν για κανέναν, δόθηκε στην εταιρία Υιοί Δ. Μηακατσέλου ΑΕ. Πρόκειται για την εταιρία του κουνιάδου τού τότε υπουργού Οικονομικών και νυν αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου.

Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, δηλαδή, την ώρα που όλα τα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αναζητούσαν εναγωνίως κεφάλαια για να καλύψουν τις δανειακές επιοφάλειές τους και να θωρακιστούν ενόψει του επερχόμενου PSI κι ενώ βρισκόταν υπό κρατικό έλεγχο, παρείχε επί Κλέωνα Παπαδόπουλου το επίμαχο δάνειο του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Μέχρις εδώ όλα φαίνονται φυσιολογικά. Το δάνειο, το οποίο εγκρίθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2011, εκταμιεύτηκε την ίδια ακριβώς ημέρα στον λογαριασμό της εταιρίας τού κουνιάδου του Ευάγγελου Βενιζέλου, ΥΙΟΙ Δ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΥ ΔΕ
– ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ – ΣΙΔΕΡΑ – ΜΠΕΤΟΝ
– ΤΣΙΜΕΝΤΑ, με επιτόκιο 7,5%.

Πέραν ωστόσο από την εκταμίευση καθαυτή, η οποία έγινε αυθημερόν, πράγμα αρκετά ασυνήθιστο, ποικίλα ερωτήματα προκύπτουν από τα οικονομικά στοιχεία της εταιρίας, καθώς, όπως φαίνεται και από τους ισολογισμούς της, είχε παρουσιάσει σημαντικές μειώσεις στους κύκλους εργασιών της που άγγιζαν το 30%, ενώ την ίδια ώρα αυξάνονταν οι δανειακές της υποχρεώσεις.

Το δάνειο, όπως είχε αποκαλύψει το avantipopolo.gr, αφού εκταμιεύτηκε από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, έσπασε σε επιμέρους τραπεζικές επιταγές και εκταμιεύτηκε εκ νέου, αυτή τη φορά από την εταιρία ΥΙΟΙ Δ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΥ ΑΕ. Μόλις λίγους μήνες μετά την εξασφάλιση του δανείου, τον Ιούλιο του 2012, η εταιρία τού κουνιάδου του Ευαγ. Βενιζέλου, μη μπορώντας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, προχώρησε σε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99, η οποία απορρίφθηκε, ενώ δύο μήνες αργότερα και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο υπέβαλε και δεύτερο αίτημα, το οποίο απέσυρε στις 10/12/12, όπως τονίζει εκπρόσωπος της εταιρίας.

Το εν λόγω ομολογιακό δάνειο, σύμφωνα με την επίσημη απάντηση της εταιρίας, δεν ανήκει στα μη εξυπηρετούμενα, ούτε έχει περιέλθει στην «κακή» τράπεζα. Ωστόσο τα ερωτήματα παραμένουν και είναι πολλά και σημαντικά, καθώς δεν αφορούν τόσο την ίδια την εταιρία που αιτήθηκε ένα δάνειο, όσο τον τρόπο που αυτό δόθηκε.

Πώς γίνεται η διοίκηση του ΤΤ να εγκρίνει το επίμαχο δάνειο προς μια επιχείρηση, τα οικονομικά στοιχεία της οποίας έδειχναν ότι το καθιστά εξαιρετικά επισφαλές, πολλώ δε μάλλον σε μια περίοδο που το ΤΤ βρισκόταν υπό τη δαμόκλειο σπάθη της διάλυσης;

Είναι η συγγένεια των ιδιοκτητών με τον τότε υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο ικανή να αποτελέσει την ειδοποιό διαφορά, με αποτέλεσμα το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο να παρακάμψει ορισμένες «λεπτομέρειες», όπως το γεγονός ότι η εταιρία βρισκόταν σε εξαιρετικά δεινή οικονομική θέση τη δεδομένη χρονική στιγμή;

Πηγή: Του Νίκου Ανδριόπουλου – “Hot Doc”