Από αυτήν τη συγκυβέρνηση που με την επίκληση των μνημονίων «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει», μάλλον έπρεπε να το περιμένουμε και αυτό. Με ένα ψευδεπίγραφο νομοσχέδιο με τίτλο «Χωροταξική και πολεοδομική μεταρρύθμιση – Βιώσιμη ανάπτυξη» που συζητιέται αύριο και μάλιστα με τη διαδικασία του …κατεπείγοντος, καταργεί κάθε έννοια χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, προκειμένου οι επιχειρηματίες «επενδυτές» να χτίζουν πλέον όπου θέλουν, όταν θέλουν και όπως θέλουν.

Ένα νομοσχέδιο που επιτρέπει στο εξής να χτίζονται νομιμότατα χιλιάδες «Mall» και άλλα επιχειρηματικά κέντρα χωρίς κανέναν περιβαλλοντικό, χωροταξικό και πολεοδομικό περιορισμό. Παράλληλα με το νομοσχέδιο επιχειρείται, για άλλη μια φορά, να διευκολυνθεί το ξεπούλημα της δημόσιας ακίνητης περιουσίας στους ποικιλώνυμους ντόπιους και ξένους επιχειρηματικούς ομίλους.

Ειδικότερα με το νομοσχέδιο:

Καταργούν το χωροταξικό σχεδιασμό και τις χρήσεις γης, έτσι ώστε ο κάθε επιχειρηματίας να μπορεί να χτίσει όπου θέλει. Για παράδειγμα καταργείται η έννοια της «αμιγούς κατοικίας» που απαγόρευε σε αυτές τις περιοχές άλλες χρήσεις και πλέον καθιερώνεται η χρήση κατοικίας Κ1, όπου θα μπορούν να αναπτυχθούν εκεί ξενοδοχεία, μπαρ, εστιατόρια, καφέ, συνεδριακά κέντρα, αθλητικές εγκαταστάσεις πρατήρια καυσίμων, συνεργεία αυτοκινήτων, επαγγελματικά εργαστήρια κ.λπ.

Προβλέπεται μάλιστα ότι χρήση κατοικίας Κ1 δεν θα μπορούν να έχουν ιδιοκτησίες που βρίσκονται πάνω σε πρωτεύουσες και δευτερεύουσες αρτηρίες, σε λεωφόρους και στο βασικό οδικό δίκτυο. Εκεί θα μπορούν να αναπτυχθούν οποιεσδήποτε χρήσεις!

Υιοθετείται η κατηγορία «Εγκαταστάσεις Αστικών Υποδομών Κοινής Ωφέλειας», επιτρέποντας να εγκατασταθούν μέσα σε ελεύθερους χώρους, ακόμη και στο ιστό της πόλης μια σειρά από οχλούσες δραστηριότητες, όπως χώροι επεξεργασίας, αποθήκευσης και διάθεσης στερεών αποβλήτων, επεξεργασίας, αποθήκευσης, καύσης, στερεών τοξικών αποβλήτων και μονάδες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και καύσης απορριμμάτων ή και εγκαταστάσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Δηλαδή επιτρέπουν να γίνουν μέσα στις πόλεις ακόμη και εργοστάσια καύσης απορριμμάτων!

Καθιερώνεται η κατοικία επιπέδου γειτονιάς (Κ2): Στις οικιστικές αυτές περιοχές με χαρακτήρα γειτονιάς προβλέπεται κατοικία σε ποσοστό τουλάχιστον 50% ανά κτίριο. Δηλαδή το μισό κτίριο για κατοικία και το άλλο μισό για άλλες χρήσεις! Σε αυτές τις γειτονιές θα επιτρέπονται επίσης χρήσεις κοινωνικής πρόνοιας, βρεφονηπιακοί σταθμοί, οίκοι ευγηρίας, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, ιδρύματα ατόμων με ειδικές ανάγκες, ιδρύματα χρόνιων πασχόντων, κοινωφελείς ξενώνες, άσυλα, κτίρια εκπαίδευσης (σχολεία, φροντιστήρια κ.ά.), αθλητικές εγκαταστάσεις, θρησκευτικοί χώροι, ιατρεία, καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, εμπορικά καταστήματα κ.ά.

Και φυσικά το σοβαρότερο: Το νομοσχέδιο θεσπίζει τα Ειδικά Χωρικά Σχέδια. Με το νέο αυτό «εργαλείο» επιχειρείται να καταστεί οποιαδήποτε περιοχή της χώρας επιλέξουν οι επιχειρηματίες κατάλληλη για τη δημιουργία οργανωμένων υποδοχέων δραστηριοτήτων είτε για την πραγματοποίηση προγραμμάτων και παρεμβάσεων μεγάλης κλίμακας ή στρατηγικής σημασίας, όπως Τουριστικά Χωριά, Επιχειρηματικά Πάρκα, Εμπορευματικά Κέντρα κ.ά. Και όλα αυτά τα σχέδια μπορούν να ακυρώνουν κάθε προηγούμενο Τοπικό Χωρικό Σχέδιο, προκειμένου όχι να έλθει η …ανάπτυξη, όπως ισχυρίζονται οι νομοθέτες, αλλά για να διευκολυνθεί το ξεπούλημα της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα των κάθε λογής επενδυτών, που θα πέσουν ως επιδρομείς να τη διεκδικήσουν…

Αξίζει να σημειωθεί ότι τελικά από το νομοσχέδιο αφαιρέθηκαν οι διατάξεις για τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς και για την ιδιωτική πολεοδόμηση, που θα κατατεθούν ως αυτόνομα νομοσχέδια (ή νομοσχέδιο) το επόμενο διάστημα. Πρόκειται για διατάξεις ευνοούν την εμπορευματοποίηση της γης ακόμη και μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις και διευκολύνουν τη μεγάλης έκτασης τσιμεντοποίησής τους.

* Γη και ύδωρ: Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Πέρσες ζητούσαν γῆν καί ὕδωρ απ” τις πόλεις και τους λαούς που τους παραδίδονταν. Στο τέταρτο βιβλίο, ο Ηρόδοτος αναφέρει για πρώτη φορά τον όρο γη και ύδωρ στην απάντηση του βασιλιά Ιδαθύρσου τωνΣκυθών προς τον βασιλιά Δαρείο.

Στο πέμπτο βιβλίο, ο Δαρείος στέλνει αγγελιοφόρους που ζητούν γην και ύδωρ από τον βασιλιά Αμύντα των Μακεδόνων. Και στο έκτο βιβλίο, στέλνει αγγελιοφόρους σε όλη την Ελλάδα που ζητούν γην και ύδωρ για τον βασιλιά.

Η απαίτηση για γην και ύδωρ συμβόλιζε ότι αυτοί που παραδίδονταν στους Πέρσες παραιτούνταν από κάθε δικαίωμα πάνω στη γη τους και στα αγαθά της. Δίνοντας γην και ύδωρ αναγνώριζαν την περσική εξουσία πάνω σε όλα, ακόμα και οι ζωές τους άνηκαν στον βασιλιά των Περσών. Μετά από αυτή την αναγνώριση, ακολουθούσαν διαπραγματεύσεις για τις υποχρεώσεις και τα προνόμια των υποτελών.

“Οταν οι Πέρσες αγγελιαφόροι απαίτησαν από τον Βασιλέα Λεωνίδα στην Σπάρτη γη και ύδωρ, οι Σπαρτιάτες τους πέταξαν σε ένα βαθύ πηγάδι, λέγοντάς τους πως θα τα βρούν εκεί.

Η φράση γη και ύδωρ, ακόμα και στα νέα ελληνικά, συμβολίζει την υποταγή άνευ όρων σε ένα κατακτητή.

Πηγή: Νικος Περπερας • “Ημεροδρόμος”