του Χρήστου Κασίμη

Το δεύτερο τελεσίγραφο ΕΕ και ΔΝΤ προς την Κύπρο προσφέρεται για απόλυτα διδάγματα που δεν χωράνε αφέλειες, εκτός αν δεν είναι αφέλειες.

Τρόικα και κυπριακή κυβέρνηση συνομολόγησαν την απαράδεκτη άρση κάθε προστασίας, ακόμα και της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης, από πλειστηριασμούς για ληξιπρόθεσμα χρέη προς τις τράπεζες.

Η Κυπριακή Βουλή ,όμως, είχε διαφορετική γνώμη. Με πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης το Κυπριακό Κοινοβούλιο ψήφισε σειρά τροποποιήσεων που, παρά τα συμφωνηθέντα, έθεταν κάποιους περιορισμούς στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης , με άρθρα που προστάτευαν στοιχειωδώς τις τελευταίες.

Η «απροσεξία» της Κυπριακής Βουλής αντιμετωπίσθηκε από την Κομισιόν και το ΔΝΤ ως μέγιστη απείθεια και απειθαρχία.

Η Κυπριακή Βουλή αμφισβήτησε , πράγμα αχαρακτήριστο, τα μνημονιακά θέσφατα και κυρίως τα άπληστα τραπεζικά συμφέροντα, την απεριόριστη προστασία του δανειστή, την ιερότητα της πίστης και την αμείλικτη τιμωρία του δανειζόμενου που όταν δεν έχει να πληρώσει , πρέπει να πληρωθεί με ξεσπίτωμα.

Το ανοσιούργημα , λοιπόν, της Βουλής μιας μπανανίας δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό.

Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ έστειλαν ένα κομψό τελεσίγραφο όπου ζητούσαν από την Κυπριακή κυβέρνηση «συμμόρφωση», απειλώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση η επικείμενη δόση θα κάνει «φτερά».

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του εκβιασμού και ο εθελόδουλος Πρόεδρος της Κύπρου Ν. Αναστασιάδης , ως έτοιμος από καιρό, έσπευσε ατάκτως να υποκύψει.

Ως καλός υπαλληλίσκος έπραξε τα αυτονόητα. Έστειλε τα τέσσερα νομοθετήματα που αμφισβητούσαν τη βούληση ΕΕ και ΔΝΤ στο Ανώτατο Δικαστήριο με το ερώτημα της αντισυνταγματικότητας, ενώ άλλα δύο τα ανέπεμψε στη Βουλή των αντιπροσώπων, πράγμα που σημαίνει ότι τα έθεσε «στο ψυγείο».

Ο ίδιος άνθρωπος, ο Ν. Αναστασιάδης, για δεύτερη φορά εξευτέλισε την Κύπρο , πλήττοντας βάναυσα τα πιο στοιχειώδη δημοκρατικά, οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα του λαού της.

Η πρώτη φορά ήταν όταν υπέκυψε στο τελεσίγραφο για τη διακοπή ρευστότητας στις τράπεζες και έβαλε την Κύπρο κάτω από τη μπότα της τρόικας και των μνημονίων.

Η δεύτερη φορά είναι τώρα που καταρρακώνει την Κυπριακή Βουλή και ανοίγει ορθάνοικτα το δρόμο για το ξεσπίτωμα και την εκδίωξη των Κυπρίων από την επαγγελματική τους στέγη.

Το κατάντημα αφορά διπλά και την Ελλάδα.

Μας αφορά γιατί η άρση κάθε προστασίας της πρώτης κατοικίας και ο πλειστηριασμός των ακινήτων στο 1/3 της σημερινής αντικειμενικής τους αξίας έρχεται με εντολές της τρόικα και στη χώρα μας με τη λήξη της σχετικής προθεσμίας στις 31/12/14.

Μας αφορά, επίσης, γιατί ο δεύτερος διασυρμός της Κυπριακής κυβέρνησης έρχεται να υπογραμμίσει ότι δεν είναι δυνατόν να αντισταθεί μια χώρα και μια κυβέρνηση στη βούληση της τρόικας και πολύ περισσότερο να αμφισβητήσει τα μνημονιακά θέσφατα, αν δεν διαθέτει εναλλακτικό σχέδιο που θα αψηφά την διακοπή της χρηματοδότησης. Με δυο λόγια αξιόπιστο εναλλακτικό σχέδιο για έξοδο από την ευρωζώνη καθώς και την αποφασιστικότητα να το υλοποιήσει αναδεικνύοντας τη βιωσιμότητα και την προοπτική του.

Και τα δύο αυτά συμπεράσματα έχουν πολύ επίκαιρη και ιδιαίτερα κρίσιμη σημασία για την Αριστερά στην πατρίδα μας.

Και έχουν πολύ κρίσιμη σημασία αν θέλουμε πραγματικά να προλάβουμε το γενικό ξεσπίτωμα των νοικοκυριών στη χώρα μας και την υφαρπαγή των μικρομεσαίων ακίνητων περιουσιών και αν εννοούμε επίσης τον αγώνα για να τελειώνουμε με τις μνημονιακές κηδεμονίες και τις κάθε λογής «νεοαποικιακές» επιτηρήσεις στη χώρα μας, που εκτείνονται με τα δεσμά χρηματοδοτικών ροών πέραν από το 2020.

Δημοσιεύτηκε στο Iskra.gr