Του Γ. Γ.

Αν γινόταν να φτιαχτεί ομελέτα χωρίς να σπάσουν αυγά, θα ήταν κατορθωτό να πραγματοποιηθούν και οι στόχοι της «Αριστερής Πλατφόρμας». Και όσο αντιληπτό είναι ότι δεν θέλουν να χρεωθούν την πτώση της κυβέρνησης, άλλο τόσο αυτονόητο είναι ότι όλοι πρέπει να αναλαμβάνουν τις συνέπειες των πράξεων τους. Δεν μπορείς να έχεις και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Με νεφελώδεις ανακοινώσεις όχι δεν φέρνεις κάτι καινούργιο, αλλά δίνεις μαθήματα της ποιο φθαρμένης παλαιοκομματικής νοοτροπίας.

Για να γίνουμε ποιο συγκεκριμένοι. Μετά το χθεσινό αποτέλεσμα της ψήφισης του «αριστερού» μνημονίου, το Μέγαρο Μαξίμου έκανε «γαργάρα» τα όσα έλεγε περί άμεσης προσφυγής σε βουλευτικές εκλογές όταν διαπίστωνε ότι οι κυβερνητικοί βουλευτές ήταν κάτω απ’ το «ψυχολογικό όριο των 120». Ρίχνει τον «μουτζούρη» στην «Αριστερή Πλατφόρμα» για να χρεωθεί την διάσπαση, πιστεύοντας ότι έτσι θα ασκήσει ένα ψυχολογικό εκβιασμό σε μέρος ψηφοφόρων που έχουν αναφορά στην αριστερά.

Εκεί αποσκοπεί η πρόθεση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές, μετά τις 20 Αυγούστου. Σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος γι’ αυτή, θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι «η αριστερή κυβέρνηση έπεσε από αριστερούς βουλευτές». Αυτό θα αποτελούσε ένα όπλο στην προεκλογική φαρέτρα της, περιορίζοντας τις απώλειες της σε περίπτωση πρόωρων εκλογών.

Και μπροστά στο πλαστό, κατασκευασμένο αυτό δίλημμα η «Α.Π» τι κάνει; Αντί να βγει να καταγγείλει το μαύρο μέτωπο που έχει σχηματιστεί από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ την Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι που στο όνομα της «παραμονής στο ευρώ» εξαπολύουν μια βάρβαρη μνημονική – ταξική επίθεση στα λαϊκά στρώματα, προσπαθεί να … τετραγωνίσει τον κύκλο.

«Οι βουλευτές που έχουν αναφορά στην “Αριστερή Πλατφόρμα” δεν θέλουν να “ρίξουν” την κυβέρνηση αλλά να ανακόψουν και να σταματήσουν άμεσα τη μνημονιακή πορεία του τόπου», μας γράφει η ιστοσελίδα iskra και προχωράει σε κραυγαλέες αντιφάσεις. «Με την ψήφο τους και τη δράση τους θέλουν -σ.σ οι βουλευτές που πρόσκεινται στην «Α.Π»- να συμβάλουν ώστε να εγκαταλείφθούν και να ακυρώθούν τα μνημόνια, ειδικότερα το τρίτο μνημόνιο», αναφέρει η ιστοσελίδα που πρόσκειται στην «Α.Π» και καταλήγει: «Τέλος, τα στελέχη της “Αριστερής Πλατφόρμας” έλεγαν ότι δεν έχουν αυταπάτες πως είναι πλέον εύκολο η κυβέρνηση να επιστρέψει στις αντιμνημονιακές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε άλλο, υπογράμμιζαν, όμως, ότι από την πλευρά της η “Αριστερή Πλατφόρμα” θα κάνει ότι μπορεί μέχρι την ύστατη δυνατή στιγμή για θετικές εξελίξεις και αυτό διότι αν η κυβέρνηση, όπως φαίνεται, “κλειδώσει” ανεπίστρεπτα το μνημονιακό προσανατολισμό της, οι συνέπειες θα είναι βαρύτατες για το λαό και τον τόπο, ενώ την ίδια θα την αναμένει η γενική κατακραυγή και σύντομα η κατάρρευση».

Δεν νομίζουμε ότι τα στελέχη της «Α.Π» έχουν την αφέλεια ακόμα και σήμερα να μην αντιλαμβάνονται ότι η ηγετική ομάδα του κόμματος της Κουμουνδούρου έχει αποφασίσει εδώ και καιρό «με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει». Αλλωστε και ο Π. Λαφαζάνης στην συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» το λέει καθαρά: «Η κυβέρνηση, από εδώ και εμπρός, θα προωθεί και θα υλοποιεί εφαρμοστικούς μνημονιακούς νόμους και μνημονιακές πολιτικές και επομένως θα έχει σε αυτήν την κατεύθυνση την απλόχερη στήριξη από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι».

«Αποδεικνύεται ότι και για κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι Μάγισσα Κίρκη η Εξουσία, αφού μεταμορφώνει τους ιδεολόγους της Αριστεράς, σε “θεραπαινίδες” του νεοφιλελευθερισμού!», έγραφε άλλο στέλεχος της «Α.Π», ενώ μπροστά στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί πάλι κεντρικός αρθρογράφος της iksra ξεκαθάριζε: «Δεν χρειαζόμαστε ένα νέο ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο ως καρικατούρα. Χρειαζόμαστε ένα σύγχρονο μετωπικό υποκείμενο, με καινούριο πολιτικό και ιδεολογικό γεννητικό υλικό».

Για να μην χρεωθεί όμως το πολιτικό κόστος της πτώσης της «πρώτης αριστερής κυβέρνησης» η «Α.Π» εξακολουθεί μα στρουθοκαμηλίζει, σχοινοβατώντας ανάμεσα στον «κομματικό πατριωτισμό» και σε λεκτικές αντιμνημονικές κορώνες.

Και τι θα γίνει σε περίπτωση νέων βουλευτικών εκλογών; Προσωπικά δεν έχω καμιά εκτίμηση –και συνειδητά δεν συμμετέχω- στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Η συμμετοχή των κομμουνιστών –όπως θέλω να θεωρώ τον εαυτό μου- σ’ αυτές έχουν νόημα μόνο αν συμβάλει στην ένταση και όξυνση της ταξικής πάλης. Στις σημερινές πολιτικοκοινωνικές συνθήκες οι εκλογές δεν αποσκοπούν παρά μόνο στην αιματοδότηση του αστικού πολιτικού συστήματος. (Αυτό όμως είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση).

Το ποιο τίμιο κατά την άποψη μου, είναι οι βουλευτές που ασπάζονται τις απόψεις της «Α.Π», να ρίξουν την κυβέρνηση στην λογική «μπροστά δεν ξέρω τι θα βρω, μα πίσω δεν γυρίζω». Όλα τα άλλα είναι αισχρός πολιτικαντισμός.