ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ 

κύκλος πολιτικών εκδηλώσεων 

Ανιχνεύοντας την επικαιρότητα του κόκκινου Οκτώβρη 

ΑΘΗΝΑ

Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου, 7:30 μ.μ.

Art Garage (Σολωμού 13) 

Κώστας Γούσης

Γιώργος Καλαμπόκας

Χρήστος Κατσούλας

Ελένη Πορτάλιου 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Σάββατο 16 Δεκεμβρίου, 7:00 μ.μ.

Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής

(Εγνατίας 112) 

Άλεξ Κάντζιας-Ρόντε

Χρήστος Μάης

Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος

ΠΑΤΡΑ

Σάββατο 16 Δεκεμβρίου, 7:00 μ.μ.

Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής

(Τριών Ναυάρχων 9)

Νίκος Βασιλόπουλος

Ντίνα Σωτηριάδη

Πάνος Τσερόλας

 Ο κόκκινος Οκτώβρης δεν υπήρξε μόνο η έμπρακτη απόδειξη ότι οι εκτιμήσεις των κλασικών του μαρξισμού και τα όνειρα των κομμουνάρων του Παρισιού για μια νέα εποχή επαναστάσεων που επρόκειτο να ανατείλει ήταν κάθε άλλο από θεωρητικές ή υπεραριστερές φαντασιοκοπίες.

Υπήρξε ταυτόχρονα και η συμπύκνωση πλήθους στοιχείων πολιτικού μοντερνισμού που παρουσιάστηκαν στη Ρωσία στις αρχές του προηγούμενου αιώνα: της ανάδυσης της νέας πολιτικής μορφής οργάνωσης, του κόμματος νέου τύπου, κατάλληλης να εκπροσωπήσει τα διαρκώς αυξανόμενα προλεταριακά στρώματα στα μεγάλα εργοστάσια· και παράλληλα της εμφάνισης των σοβιέτ ως μορφής αυτοτελούς οργάνωσης των εργατών, των αγροτών και των στρατιωτών, κυττάρου μιας εμβρυακής αντιεξουσίας και τόπου συνάντησης των διαφορετικών υποτελών κοινωνικών τάξεων.

Υπήρξε όμως και το αποτέλεσμα της κλιμάκωσης μιας εντελώς πρωτότυπης επαναστατικής τακτικής, που όχι μόνο θα συλλάμβανε εγκαίρως την κεντρικότητα του στόχου της κατάληψης της εξουσίας, αλλά θα το έκανε σε τομή με την κυρίαρχη τακτική της Β΄ Διεθνούς, που επέμενε ότι μια επαναστατική απόπειρα σε μια μη αναπτυγμένη χώρα, όπως η Ρωσία, θα ήταν πρώιμη αν δεν είχε προηγηθεί μια αστική, «δημοκρατική» επανάσταση.

Με την έννοια αυτή, ο Οκτώβρης του 1917 δεν ήταν για το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα μια αναμενόμενη επαναστατική ρήξη· αντιθέτως, υπήρξε μια απρόβλεπτη εξέλιξη, μια έμπρακτη διάψευση των κυρίαρχων εκτιμήσεων και κατευθύνσεών του, ένας πολιτικός νεωτερισμός έξω από τα μέτρα οποιασδήποτε πολιτικής εκτίμησης ή θεωρητικής πρόβλεψης των «ορθόδοξων» εκδοχών του.

Σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε συνθήκες εξαιρετικά διαφορετικές σε σχέση με τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Αυτό δεν αφορά απλώς την εξέλιξη των όρων οργάνωσης της παραγωγής, την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, τους μετασχηματισμούς στα αντικείμενα εργασίας και το βάθεμα της εκμεταλλευτικής συνθήκης, ακόμα περισσότερο στο πλαίσιο της αστικής απάντησης στην καπιταλιστική κρίση. Οι διαφορετικές αυτές συνθήκες αφορούν ταυτόχρονα τις μεταλλαγές στην πολιτική και ιδεολογική σφαίρα και ιδιαίτερα τη διαμόρφωση ενός υπερδιογκωμένου κράτους, τόσο σε ό,τι αφορά τους ιδεολογικούς όσο και τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς, που με τρόπο βαθύτερο από ποτέ εισέρχεται σε και οργανώνει τους όρους της καθημερινής ζωής και της εργασιακής (ή μη) πειθάρχησης των εργαζομένων, κατά κανόνα επιτυγχάνοντας την αποδιάρθρωση των αντίπαλων ταξικών οραμάτων και τη σε τελική ανάλυση επιτυχή αναπαραγωγή των προτεραιοτήτων της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Την ίδια στιγμή, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, έχουμε να αντιμετωπίσουμε την αδυναμία του υποκειμενικού παράγοντα, την υποχώρηση της στρατηγικής συζήτησης, την αποτυχία, μέχρι στιγμής, να υπάρχουν ξανά αποτελεσματικές μορφές πολιτικής συγκρότησης που να αμφισβητούν την εξουσία της αστικής τάξης.

Ποια η σημασία να επιστρέφουμε λοιπόν σήμερα στον Οκτώβρη; Πρόκειται για μια ιδεολογικού τύπου επιστροφή που λίγη σχέση μπορεί να έχει με τη διαμόρφωση των όρων μιας σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής; Τι μπορεί να μας μάθει ο Οκτώβρης για τη σημερινή εποχή; Ποια στοιχεία εκείνης της επαναστατικής στρατηγικής διατηρούν σήμερα την κεντρικότητά τους για τη σύγχρονη απόπειρα διαμόρφωσης μιας επαναστατικής στρατηγικής; Εκατό χρόνια μετά τον Οκτώβρη και στο πλαίσιο ενός καπιταλιστικού κόσμου τόσο διαφορετικού από αυτόν στον οποίον έγινε πράξη η πρώτη νικηφόρα προλεταριακή επανάσταση, τι μένει αναλλοίωτο από το πολιτικό του διάβημα; Πώς μπορούμε να επιστρέψουμε σήμερα στο μεγαλύτερο συμβάν του σύντομου 20ού αιώνα, αυτό που όρισε και εν μέρει στοίχειωσε με την επιτυχία του κάθε επαναστατική απόπειρα έκτοτε, αποφεύγοντας την αναπαραγωγή των στερεοτύπων που συνιστούν τη μυθολογία του;  

Εκτός Γραμμής

Αθήνα: Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου

 Θεσσαλονίκη: Εγνατίας 112

Πάτρα: Τριών Ναυάρχων 9 

e: lesxi.ektosgrammis@gmail.com

f: /EktosGrammis

t: @ektos_grammis

www.ektosgrammis.gr