Του Γ. Γ,

Επειδή είναι διαχρονική η ρήση του σπουδαίου ηθοποιού, ποιητή και αταλάντευτα κομμουνιστή Τζαβαλά Καρούσο «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις», βρήκε, λοιπόν ευκαιρία το διαδικτυακό χαφιεδότσουρμο, να επιτεθεί συλλογικά στον αναρχικό χώρο, με αφορμή τον ξυλοδαρμό του Γ. Βαρουφάκη από φερόμενους αναρχικούς.

Να επαναλάβουμε κάποια αυτονόητα πράγματα.

Αν ισχύει ότι αυτοί οι ανεγκέφαλοι που χτύπησαν τον επικεφαλής του ΜΕΡΑ25 αυτοχαρακτηρίζονται αναρχικοί τότε έχουν τόση σχέση με την αναρχία, όση έχει η ΟΑΚΚΕ του τρισμέγιστου ηγέτη της Ηλία Ζαφειρόπουλου με τον κομμουνισμό.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να τσουβαλιάζουμε όλες τις αναρχικές συλλογικότητες με τον γενικό τίτλο “αναρχικοί”. Και ιστορικά να το δει κανένας, όχι μόνο στην Ελλάδα, θα αντιληφθεί ότι είναι λάθος.
Στην χώρα μας, ας πούμε, υπάρχουν αναρχικές οργανώσεις, όπως είναι ο “Ρουβίκωνας” και η “Ταξική Αντεπίθεση” (πρώην Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), τα μέλη των οποίων θεωρώ συντρόφους .
Συμπίπτουμε στις απόψεις που έχουμε για τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας, στην αναγκαιότητα στοχευμένο δράσεων λαϊκής αντιβίας, στην αντίληψη που έχουμε για την πρόσφατη ιστορία του ελληνικού ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος και ειδικά για τον ηρωικό αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Φυσικά έχουμε τις προγραμματικές, ιδεολογικές, τακτικές κλπ διαφορές. Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να νιώθω συντρόφους.

Δεν θα καθίσω δηλαδή να κάνω πολεμική στις απόψεις τους για τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό ή για την απονέκρωση του κράτους; ή για το τί έγινε τους ναύτες της Κρονστάνδης. Ιστορικά, άλλωστε, η θεωρητική αντιπαράθεση μεταξύ κομμουνιστών και αναρχικών ξεκίνησε από την Πρώτη Διεθνή, όταν ο Γάλλος πολιτικός και φιλόσοφος Πιερ Ζοζέφ Προυντόν, ο  πρώτος  που  αυτοχαρακτηρίστηκε αναρχικός, δημιουργώντας ένα πολιτικό ρεύμα δίπλα του, δέχτηκε σφοδρή κριτική από τον Λένιν και τον Μάρξ για τον ισχυρισμό του ότι η σοσιαλιστική επανάσταση μπορούσε να επιτευχθεί με ειρηνικό τρόπο. για να δεχθεί σκληρή κριτική.

Τις όποιες διαφορές μας θα τις συζητήσουμε μέσα στο κίνημα, με τις συλλογικότητες που αυτοπροσδιορίζονται αναρχικές και τις οποίες θεωρώ μέρος του κινήματος.  

Να το γράψω και διαφορετικά. Ποιος/α διαφωνεί και σε τι απ’ όσα μου είπε ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, μέλος του “Ρουβίκωνα” στην συνέντευξη που του πήρα για την ιστοσελίδα μας;  

Από την άλλη έχουμε ασκήσει δριμύτατη κριτική σε ανεγκέφαλους αυτοαποκαλούμενους αναρχικούς, με χαρακτηριστική περίπτωση την εμπλοκή τους στα γεγονότα στις 20 Οκτώβρη του 2011 που στοίχισαν την ζωή του άνεργου οικοδόμου Δημήτρη Κοτζαρίδη, μέλους του ΠΑΜΕ. Γράφαμε τότε στον ιστότοπο μας:
«Το να πετάς μολότοφ, μάρμαρα και πέτρες σε μπλογκ εργαζομένων που απεργούν και διαδηλώνουν είναι παρακρατικές δολοφονικές πρακτικές που δεν έχουν καμία σχέση με μαζική λαϊκή αντιβία. Το λαϊκό και εργατικό κίνημα πρέπει να πάρει σαφή θέση καταδίκης τους».

Βαρίδια για το κίνημα είναι επίσης κάποιες αναρχικές συλλογικότητες, όπως η λεγόμενη “Συσπείρωση Αναρχικών” που φτάνουν στο σημείο να προβάλλουν εμετικές αντικομμουνιστικές απόψεις.

Από κει και πέρα όμως ας είμαστε επιφυλακτικοί κατά πόσο είναι βάσιμη η ανάρτηση του υπουργού μπάτσων και καταστολής περί “ταυτοποίησης” της “ομάδας αναρχικών” ως δραστών του ξυλοδαρμού του Βαρουφάκη.