“Oλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν” τραγουδούσε ο αξέχαστος Παπάζογλου, στίχοι που χαρακτηρίζουν επακριβώς και τα πολιτικά μας δρώμενα.
Οπότε μην περιμένετε από εμάς να σχολιάσουμε ποιοι πολιτικάντηδες έραψαν υπουργικά κουστούμια, ποιοι βρέθηκαν στα αζήτητα, ή ποιοι άλλαξαν υπουργικές καρέκλες. Αλλωστε ποιον ενδιαφέρει ότι έχασαν τα κυβερνητικά τους πόστα Καιρίδης, Αυγενάκης, Σκρέκας και Δόμνα Μιχαηλίδου, για να ξαναδούμε στον κυβερνητικό θίασο Γκιουλέκα, Θεοδωρικάκο, Τσιάρα, Παναγιωτόπουλο και Καραγκούνη;
Στη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία δεν θυμόμαστε περίπτωση που ένας ανασχηματισμός να σηματοδότησε αλλαγή πολιτικής. Οι ανασχηματισμοί πάνω απ’ όλα αντανακλούν εσωκομματικές ισορροπίες, ισορροπίες ανάμεσα στα διάφορα «λόμπι» που επηρεάζουν τις κυβερνήσεις και ψηφοθηρικές ανάγκες με την ικανοποίηση τοπικών και άλλων κριτηρίων.
Ενας ανασχηματισμός δηλαδή προσφέρεται περισσότερο για παραπολιτικό και λιγότερο για πολιτικό σχολιασμό.
Μια επικοινωνιακή κυβερνητική παράσταση είναι, μετά την μεγάλη ήττα στις ευρωεκλογές. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς όφελος του λαού. Οσο το σύστημα εξουσίας της άρχουσας τάξης, έχει απέναντί του ένα “ασθενές” εργατικό κίνημα και μια “μαζική ανεκτικότητα” από την πλευρά της κοινωνίας, τότε οι … παραστάσεις θα συνεχίζονται.
0 Comments