
Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Πιθανόν να έπεσε στην αντίληψή σας ο σάλος που έχει δημιουργηθεί με την φασιστική συμπεριφορά του δημάρχου Φλώρινας ο οποίος απαγόρευσε σε ένα μουσικό συγκρότημα να τραγουδήσει σε μια εκδήλωση ένα τραγούδι στη γλώσσα του ντόπιου σλαβομακεδονικού πληθυσμού που ζει στην περιοχή εδώ και χίλια πεντακόσια χρόνια.

Θα επαναφέρω στην συνέχεια ένα κείμενο που είχα γράψει για τους Σλαβομακεδόνες που τους έζησα από κοντά αρκετούς μήνες με αφορμή ότι τώρα βλέπουμε την “ανάδυση του σκοταδισμού και τους εθνικισμούς να συνθλίβουν την πολιτισμική μας κληρονομιά, τις παραδόσεις μας, την καλλιτεχνική έκφραση και το κοινωνικό μας αποτύπωμα ως τόπο… Για μια ακόμα φορά, ο τόπος μας -δια του Δημάρχου Φλώρινας αυτή τη φορά- βουτά στον σκοταδισμό.” όμως σημειώνει σε ανακοίνωσή της η βουλευτής της Νέας Αριστεράς Πέτη Πέρκα, προσθέτοντας: “Η μουσική παράδοση, οι ντόπιοι σκοποί και οι διάλεκτοι δεν είναι απειλή. Είναι ζωντανά στοιχεία της ιστορίας, της μνήμης και της πολιτισμικής πολυφωνίας του τόπου μας. Όποιος επιχειρεί να τις φιμώσει, δεν «προστατεύει» τίποτα· αντιθέτως, αποκαλύπτει φόβο απέναντι στη διαφορετικότητα και άγνοια απέναντι στον ίδιο τον πολιτισμό που υποτίθεται ότι υπηρετεί”.
Από την πλευρά τους, τους, οι Banda Entopica το συγκρότημα που δέχτηκε λογοκρισία καταγγέλλει:

Χρόνια πολλά σε όλους!
Υγεία, αγάπη, ενότητα και μουσική ελεύθερη για όλους!
Επειδή βλέπουμε ότι το θέμα έχει αρχίσει να παίρνει μεγάλη έκταση, θα θέλαμε να σας πούμε τα πράγματα ως έχουν.
Όσοι έχουν βρεθεί σε συναυλίες μας θα έχουν παρατηρήσει ότι τραγουδάμε σε διάφορες γλώσσες: Ελληνικά, Σλάβικα, Βουλγάρικα, Τούρκικα, Σέρβικα και Τσιγγάνικα.
Παίζουμε τραγούδια από διάφορες ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ της Βαλκανικής χερσονήσου.
Αυτό που σίγουρα δεν παίζουμε είναι τραγούδια μίσους, διχασμού ή «εθνικιστικά» οποιουδήποτε λαού.
Όπως είπαμε και στη συναυλία μας στη Φλώρινα μετά το συμβάν, θα επαναλάβουμε ακριβώς τα ίδια λόγια:
«Η μουσική μας είναι για να ενώνει όλον τον κόσμο. Είμαστε εδώ άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, πόλεις και χωριά για να γλεντήσουμε, να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε, να εννώσουμε και να γεμίσουμε αυτή την πλατεία με τα πιο όμορφα χαμόγελα, τα δικά σας».
Και αυτό έγινε!
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε την παρέα Φωτιά Χαμάμ για την πρόσκληση και τη διοργάνωση της συναυλίας μας και να ξεκαθαρίσουμε ότι ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ του δημάρχου.
Δυστυχώς, δεχτήκαμε επιθέσεις και απειλές.
Συγκεκριμένα, ο δήμαρχος επενέβη την ώρα της εργασίας μας, προσβάλλοντας και φωνάζοντας στα μέλη της μπάντας.
Παράλληλα, άτομο από το κοινό ανέβηκε στη σκηνή σπρώχνοντας τον τρομπετίστα μας, ενώ απειλούσε ότι θα καλέσει το 100.
Φράσεις όπως «εγώ σας πληρώνω», «στην πόλη μου δεν θα τραγουδάτε τέτοια τραγούδια», «ποιος σας άφησε να τραγουδήσετε Σλάβικα;», που ειπώθηκαν από τον δήμαρχο, είναι απαράδεκτες και κατακριτέες.
Θεωρούμε απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι από τα περίπου 2.000 άτομα, μόνο μια δεκαριά αντέδρασαν με αυτόν τον τρόπο.
Οι υπόλοιποι ήταν εκεί για αυτό που κάνουμε όλοι μαζί: μουσική, γλέντι, ενότητα.
Και κάτι ακόμη, που θεωρούμε θεμελιώδες:
Όλα αυτά συνέβησαν την ώρα της εργασίας μας και το λιγότερο που μπορεί να ζητήσει κάθε εργαζόμενος είναι αδιαπραγμάτευτα σεβασμός στην αξιοπρέπεια , στην τέχνη και στον κόπο του!
Και για να είμαστε ξεκάθαροι:
«Εμείς, τα εντόπικα, θα τα τραγουδάμε.
Άλλωστε, το λέει και το όνομά μας.»
Με αγάπη και σεβασμό,
Banda Entopica ![]()


Αυτό το γεγονός αποτελεί ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για τους Σλαβομακεδόνες που ζουν στην Ελλάδα, ένα θέμα που αποσιωπάτε εντελώς.
Παραθέτουμε αποσπάσματα από κείμενα που έχουν δημοσιευτεί στον «Ριζοσπάστη» στις 24 και 25 Νοέμβρη του 1932.

Είναι γεγονός χωρίς αμφισβήτηση πως πάνω στη ζωή και την κατάσταση της μακεδονικής εθνότητας έχουν λίγα πράγματα γραφτεί ως τώρα. Σήμερα που το πράγμα αποχτά μια όλως ιδιαίτερη σημασία για μας και το κίνημά μας, μια έρευνα γενική ανάμεσα στους καταπιεσμένους Μακεδόνες είναι απαραίτητη. Θα δώσουμε όσο το δυνατό μια πιο συντομευμένη εικόνα της υπόθεσης μα πάντα με στοιχεία αρκετά.
Χωρίς άλλο δεν υπάρχει άλλος λαός απ’ το μακεδονικό – μέσα στη Βαλκανική που να βασανίστηκε όσο αυτός. Πάνω από 50 χρόνια βρίσκεται κάτω από διαρκή διωγμό – εξόντωση. Στην αρχή ο βούρδουλας της τούρκικης εξουσίας, ύστερα της ελληνικής και βουλγάρικης. Απ’ τη στιγμή που επενέβησαν η βουλγαρική, σερβική και ελληνική κεφαλαιοκρατία για να πάρουν υπό την “προστασία” τους τους Μακεδόνες, αρχίζει μια πιο τρανή συμφορά. Η εποχή των συμμοριτών, ανταρτών και κομιτατζήδων θα παραμείνει στην ιστορία σαν μια περίοδος άγριου πρωτοφανούς διωγμού της μακεδονικής μειονότητας.
Ολόκληρες δεκάδες ετών, έσφαζαν, έκαιαν, σκότωναν, ρήμαζαν σε βάρος του μακεδονικού λαού. Θα περάσουν χρόνια ακόμα πολλά κι ο Μακεδόνας θα μιλάει με τον μεγαλύτερο αποτροπιασμό για τη θηριωδία των Τσακαλάρωφ, των Καπετάν Ζάκηδων και Βάρδηδων.
Ολόκληρα χωριά βάφηκαν με αίμα που έρευσε ποταμηδόν. Ήρθαν κατόπιν οι βαλκανικοί πόλεμοι. Ελληνική, βουλγάρικη και σέρβικη κεφαλαιοκρατία συναγωνίστηκαν ποια να καταπιέσει πιο πολύ, ν’ αρπάξει, να εξοντώσει. Κι αυτά όλα εν ονόματι του “πατριωτισμού”, της “απελευθέρωσης υπόδουλων αδελφών” και σε βάρος ενός λαού – της μακεδονικής εθνότητας – που ούτε βουλγάρικος, ούτε ελληνικός, ούτε σέρβικος είναι, παρά μακεδονικός…
Υπάρχουν Μακεδόνες (φυσικά δεν μιλάμε για εκείνους που εγκαταστάθηκαν τελευταία στη Μακεδονία).
Αρκεί και μια απλή επίσκεψη στους κάμπους και τα βουνά της Μακεδονίας (Καστοριά, Φλώρινα) για να το νοιώσεις. Την απάντηση αυτή την παίρνεις ακόμα απ’ τα ήθη και τα έθιμά τους, που δεν είναι καθόλου ελληνικά, ούτε βουλγαρικά, ούτε σερβικά.
Φυσικά οι πολυετείς καταπιέσεις απ’ τις τρεις κεφαλαιοκρατίες είχαν κάποια επίδραση πάνω στο μακεδονικό λαό, μα πάντα τον διακρίνεις. Τα ρούχα τους έχουν κάτι το ιδιαίτερο, η γλώσσα τους επίσης. Η σλαβική τους γλώσσα, μοιάζει με τη βουλγάρικη μα δεν είναι ίδια. Ξέροντας τη μακεδονική γλώσσα μπορείς οπωσδήποτε να συνεννοηθείς και με τους Σέρβους, όπως και με τους Βούλγαρους. Και τη γλώσσα αυτή τη μιλάνε και σήμερα ακόμη πάνω από 100 χιλιάδες σαν γλώσσα τους μητρική. Δεν ξέρουν άλλη.
Έχουν τόσοι αιώνες περάσει από τότε που εγκαταστάθηκε το σλαβικό στοιχείο στη Μακεδονία και κανένας τους πια σήμερα δεν ξέρει τίποτα άλλο, παρά μονάχα πως στον τόπο αυτό γεννήθηκε και σε αυτόν θα πεθάνει. Και πως ούτε Έλληνας, ούτε Βούλγαρος, ούτε Σέρβος είναι.
Φυσικά σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας, τα τρία καπιταλιστικά κράτη έφαγαν τα λυσσακά τους και μπόρεσαν ως ένα σημείο με τη φωτιά και με το σίδερο να διαστρεβλώνουν την συνείδηση ενός μέρους του πληθυσμού.

Έχοντας ζήσει αρκετούς μήνες στην Φλώρινα, σαν μέλος του ΚΚΕ τότε, έχω γνωρίζει και δημιουργήσει φιλίες με αρκετούς Σλαβομακεδόνες.
Είχα γράψει μάλιστα ένα σχετικό κείμενο -πριν από 3 δεκαετίες- που δημοσιεύτηκε στην συνέχεια σε βδομαδιάτικη εφημερίδα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και το οποίο παραθέτω:
Σλαβομακεδόνες

Iσως κάποιοι να αγνοούν και την ύπαρξή τους. Oποιος όμως συζήτησε έστω και λίγο μαζί τους, ήπιε ποντς (βρασμένο τσίπουρο με ζάχαρη) στα καφενεία τους, τους καμάρωσε να χορεύουν Πουστσένο (λεβέντικος ορχηστικός χορός) θα κατάλαβε τι μαράζι κρύβουν στα σωθικά τους.
Oι ντόπιοι της Φλώρινας μαρτύρησαν της μάνας τους το γάλα τις τελευταίες δεκαετίες. Φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, στερήθηκαν την ελληνική ιθαγένεια. Θεωρήθηκαν από το κράτος και τις κυβερνήσεις του «εσωτερικός εχθρός». Aκόμα και τα ελληνικά τα μάθανε με «την βίτσα του δασκάλου και τη μαγκούρα του χωροφύλακα», όπως μας έλεγε ένας ντόπιος απ την Kάτω Yδρούσα (Nτόλνο Kόντορι στην γλώσσα τους).
Mήπως όμως τα πράγματα είναι καλύτερα σήμερα; Δυστυχώς ίδια γεύση.
Oποιον μειονοτικό έχει φακελώσει με τον χαρακτηρισμό «σλαβοσυνείδητος» και τους έχει φακελώσει σχεδόν όλους- ο Σωτηρόπουλος, δεν πρόκειται να δει στον ήλιο μοίρα. Mέχρι πριν λίγα χρόνια ούτε άδεια κυνηγιού δεν μπορούσαν να πάρουν. Σήμερα, ανεξάρτητα από τα προσόντα τους, αποκλείεται να διορισθούν στο δημόσιο και γενικά αντιμετωπίζονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Tι εστί Xαράλαμπος Σωτηρόπουλος; Tο τομάρι αυτό ήταν στέλεχος της KYΠ από το 1956. Aκλόνητος στην θέση του από όλους τους κυβερνητικούς θιάσους που μας κυβέρνησαν από τότε. Yπηρέτησε πιστά τις κυβερνήσεις EPE, Eνωση Kέντρου, αποστασία, χούντα, Nέα Δημοκρατία, ΠAΣOK, Ν.Δ. Πάντα την ίδια πολιτική. O τύπος αυτός πήρε σύνταξη το 1986. Eνα τέτοιο κελεπούρι όμως θα τα άφηναν αναξιοποίητο; Tι διάολο κράτος έχουμε. Bρέθηκε λοιπόν ο στομαχόφρονας σαν σύμβουλος του υπουργείου εξωτερικών (1990-1993) δίπλα σε ένα άλλο μπουμπούκι τον Σαμαρά.
Oταν πριν μερικά χρόνια ο «αλητήριος πολιτικός εμποράκος», (κατά τον χαρακτηρισμό συναδέλφου του), Γιώργος Λιάνης βρέθηκε, για να πάρει καμιά ψήφο, στο πανηγύρι του προφήτη Hλία στο χωριό Mελίτη (Bοσταράνι για τους ντόπιους) τον παρακολουθούσαν κατ’ εντολή του Σωτηρόπουλου οι Kυπατζήζες. Oταν ο πολικάντης έκανε το «λάθος» να χορέψει μαζί με τους ντόπιους το τραγούδι «Eλενο Mόμε» (Kόρη Eλένη) τον κινηματογράφησαν και έδωσαν την κασέτα στο TELE CITY. Oχι με το αζημίωτο φανταζόμαστε. Hθελαν να παρουσιάσουν το Λιάνη και μέσω αυτού το ΠAΣOK σαν «ενδοτικό». Για τέτοιο φρούτο μιλάμε. Aκόμα και τώρα, που έχει γίνει ένα χούφταλο, το όνομα του προκαλεί τρόμο στους ντόπιους κατοίκους της Φλώρινας.
Φυσικά στο πογκρόμ που έχει ξεσπάσει εναντίον των Σλαβομακεδόνων δεν θα μπορούσε να λείψει το παπαδαριό. O σκοταδιστής πρώην δεσπότης της Φλώρινας Kαντιώτης έδινε ρέστα σε αυτό. Mέχρι και ραδιοφωνικό σταθμό είχε φτιάξει με την ονομασία «Iερός Xρυσόστομος» και κάθε μέρα έχυνε ποτάμια δηλητήριο ενάντια στους ντόπιους. Nα φανταστείτε ότι γκρέμισε μέχρι εκκλησίες γιατί οι «άγιοι» στις εικόνες γράφονταν στην τοπική διάλεκτο. Σήμερα, φυσικά, έχουν αλλάξει στο καλύτερο τα πράγματα αλλά η καχυποψία του ελληνικού κράτους σε όσους επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται σαν Μακεδόνες παραμένει.
Aν κάνει κανείς μια βόλτα στα μεγαλύτερα χωριά που ζουν οι Σλαβομακεδόνες, Aκρίτας (Mπούφι), Aλωνα (Aρμένσκο), Mελίτη (Bοσταράνι), κ.λ.π. θα δει το μεγαλύτερο ντέρτι που τους βασανίζει. Tόσα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου κι ακόμα δεν τους επιτρέπουν να ‘ρθουν σε επαφή με τους συγγενείς τους πολιτικούς πρόσφυγες που βρέθηκαν καταδιωκόμενοι σε άλλες χώρες. O νόμος (N. 106841/29-12-82) το λέει ξεκάθαρα: «επιτρέπεται ο επαναπατρισμός μόνο των Eλλήνων το γένος πολιτικών προσφύγων». M’ αυτόν τον τρόπο απαγορεύεται ακόμα σε χιλιάδες παλιούς κατοίκους των περιοχών και η απλή επίσκεψη στην Eλλάδα. H μισαλλοδοξία σ’ όλο της το μεγαλείο.
Δηλαδή κατά την λογική τους κάποιοι είναι Eλληνες ανταμ παπαντάμ κάποιοι άλλοι μπασταρδεμένοι Eλληνες και πάει λέγοντας. Kαι εμείς τους λέμε: άει στο διάολο λεχρίτες.
***
Διαβάστε ακόμα: Η αλήθεια για τους Σλαβομακεδόνες – Μπροσούρα της ΣΑΚΕ

ΟΙ προπαππουδες μας μιλούσαν και χόρευαν μακεδονίτικα οι παππούδες μας και αυτοί οι πατεράδες μας το ίδιο και τα εγγόνια μας θα συνεχίσουν να μιλάνε και να χορεύουν στα μακεδονικά. Οτι και να κάνετε φασισταρια δεν προκειται να ξεχάσουμε τις ρίζες μας.
Στη διάρκεια της κατοχής υπήρχαν στρατιωτικά τμήματα σλαβομακεδονων ( SNOF ) αν θυμαμαι καλα που δρουσαν μεσα απο τον ΕΛΑΣ-ΕΑΜ πηγή το βιβλίο του Φοίβου Οικονομιδη ( το παγκόσμιο παιγνιδι στα βαλκανια) και αυτος ηταν ακομα ενας λόγος απο τους μετέπειτα του εμφυλίου να,στοχοποιησουν τον ντοπιο πληθυσμο οι εγχωριοι φασιστες