Του Γιώργη Γιαννακελλη

Θεωρούμε απαράδεκτη την στάση αφωνίας που κρατάει ο Αλέξης Τσίπρας μετά τις σημερινές εξελίξεις που υπήρξαν μετά την δημοσίευση του γνωστού άρθρου του Documento το οποίο του απέδιδε προσπάθεια συνδιαλλαγής με τον πάλε πότε ισχυρό άντρα του Μαξίμου Γρηγόρη Δημητριάδη, προσπάθειες που όμως αποδείχτηκαν άκαρπες.

Οταν μια εφημερίδα -στην προκειμένη περίπτωση η “ΕφΣυν”- αποσύρει έτσι ανερυθρίαστα κείμενο της χωρίς να δώσει καμιά εξήγηση που αφορά το δημοσίευμα που φιλοξενήθηκε στο έντυπο που εκδίδει ο Κώστας Βαξεβάνης υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Οχι απλώς μόνο για την αξιοπιστία της “ΕφΣυν” αλλά και προκαλεί σοβαρά ερωτηματικά ποιος είχε την δυνατότητα να κάνει μια τέτοια αποτελεσματική παρέμβαση.

Ταυτόχρονα έχουμε και μια άλλη πολύ σοβαρή εξέλιξη. Tο Documento πανηγυρίζει σήμερα και θεωρεί δικαίωση του, ότι ο αρθρογράφος των ΝΕΩΝ, Γιώργος Παπαχρήστου εμφανίζεται να επιβεβαιώνει το δημοσίευμα του γράφοντας: “Εγκύρως, πιο έγκυρα δεν γίνεται, πληροφορήθηκα ότι όντως η προσέγγιση πραγματοποιήθηκε”, εννοώντας την προσπάθεια να ρθει σε επαφή η πλευρά Τσίπρα με τον Δημητριάδη.

Εδώ πια και σύμφωνα με τους κανόνες της αστικής πολιτική μπαίνει ένα σοβαρό ζήτημα. Δεν είναι ένας απλώς χρήστης του διαδικτύου που ισχυρίζεται ότι διαθέτει “έγκυρες πληροφορίες” ότι ισχύουν τα όσα αναφέρει το Documento, αλλά δημοσίευμα της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία ημερήσιας εφημερίδας. Και αυτό δεν μπορεί να προσπεραστεί έτσι.

Παράλληλα όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε και το άλλο. Ο γραφιάς του Μαρινάκη είναι ένας μυθομανής τύπος που είναι παρουσιάζει τις φαντασιώσεις του σαν είδηση όπως έγραφα στο παρελθόν στο μπλοκ μας.

Ο «αισχρός λασπολόγος», «λιβανιστήρι της σαπίλας» και «πληρωμένη γραφίδα της διαπλοκής», όπως είχε χαρακτηρίσει ο Πολάκης, τον Γ. Παπαχρήστου και με την βούλα της αστικής δικαιοσύνης χαρακτηρίζεται “ψεύτης και συκοφάντης”. Εν γνώσει του ισχυρίστηκε ψευδή γεγονότα, με πρόθεση παρουσίασε τον Αλέξη Τσίπρα ψευδώς «ως διαπλεκόμενο και υποκριτή πολιτικό, που. καίτοι αριστερός. αρέσκεται σε μια πολυτελή διαβίωση, οφειλόμενη στις σχέσεις του με τη διαπλοκή και με γνωστούς επιχειρηματίες». Ενήργησε με δόλο και επέδειξε «εμμονή στην προσβολή της προσωπικότητας του Α. Τσίπρα διά του ισχυρισμού ψευδών και συκοφαντικών σε βάρος του γεγονότων»“, αναφέρει το καταδικαστικό σκεπτικό που υποχρέωνε τον Παπαχρήστο να πληρώσει 20.000 ευρώ χρηματική ποινή.

Επίσης δεν μας διαφεύγει ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη διόρισε την σύζυγο του -νηπιαγωγό στο επάγγελμα- του “έγκριτου” δημοσιογράφου Όλγα Μπαλαούρα, διοικητή στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», ενώ έχουμε υπ’ όψιν μας, ότι το όνομα του κ. Παπαχρήστου περιλαμβάνεται στη «λίστα» Νικολούδη και ελέγχεται για έμβασμα που έχει βγάλει στο εξωτερικό πάνω από 2 εκατ. ευρώ. Αλήθεια, πώς τα απόκτησε τόσα λεφτά ο Παπαχρήστου; Και γιατί αυτή η ιστορία δεν είχε καμιά κατάληξη;

Μετά απ’ αυτά ας δούμε και το σημερινό δημοσίευμα του Παπαχρήστου

Προσέγγιση χωρίς αντίκρισμα

Παλιούς λογαριασμούς επιχειρεί να κλείσει ο εξ εφέδρων πρόεδρος Αλέξης και εξ όσων διασταύρωσα, δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτε, προκειμένου να το επιτύχει. Προφανώς τον έχουν πείσει, ότι πριν ανακοινώσει το νέο εγχείρημα, προκειμένου να μας… «σώσει» για δεύτερη φορά, πρέπει να κλείσει «μέτωπα» που είχε ανοίξει, είτε την περίοδο της πρωθυπουργίας του, είτε μετέπειτα ως αρχηγός της αντιπολίτευσης.

Δεν ξέρω, τι αποτέλεσμα είχε η προσπάθεια και με ποια μέτωπα, με τα οποία το επιχείρησε, σε ένα όμως, δεν φαίνεται να τα κατάφερε. Αναφέρομαι σε προχθεσινή αποκάλυψη στο documento.gr του Κ. Βαξεβάνη, σύμφωνα με την οποία ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας επιχείρησε να κλείσει το μέτωπο με τον Γρηγόρη Δημητριάδη.

Το «μέτωπο» είχε ανοίξει, με αφορμή το σκάνδαλο των υποκλοπών, και η αναφορά στην υπόθεση αυτή, με βαρύτατους χαρακτηρισμούς κατά του Δημητριάδη, είχε αποτελέσει μια αγαπημένη συνήθεια του προέδρου Τσίπρα όλα αυτά τα χρόνια – ακόμη και στην εκδήλωση της Θεσσαλονίκης, αναφέρθηκε ευρέως.

Εντούτοις, κατά το δημοσίευμα, ο εξ εφέδρων πρόεδρος δεν δίστασε να αποστείλει «πρεσβεία» στον Δημητριάδη, προκειμένου να επιτύχει ένα μορατόριουμ μαζί του – καθότι ο άλλος, τον κάνει επίμονα, και όσο πιο συχνά γίνεται, «ρόμπα» με την «Ομάδα Αλήθειας», και όχι μόνο.

Εγκύρως, πιο έγκυρα δεν γίνεται, πληροφορήθηκα ότι όντως η προσέγγιση πραγματοποιήθηκε, αλλά ο «πρέσβης» (κατασκευαστής, πολύ στενός φίλος του αρχηγού) αποπέμφθηκε σκαιότατα. Με την επισήμανση ότι ο λόγος του προέδρου Τσίπρα δεν έχει καμία φερεγγυότητα, αντιθέτως έχει δώσει «διαπιστευτήρια» ότι δεν πρέπει να του έχει κανείς εμπιστοσύνη.

Συγγνώμη, αλλά θα συμφωνήσω…

Σε κάθε περίπτωση εδώ ισχύει η ρήση: “Γάμα τον συγγραφέα και κοίτα το σύγγραμμα”. Δηλαδή ο Τσίπρας, σαν πολιτικός άντρας, έχει υποχρέωση να απαντήσει σε όσα του αποδίδονται.