Στις 18 Μάη 1973 στις φυλακές του Ντιγιαρμπακίρ, οι δυνάμεις του τουρκικού κράτους δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον İbrahim Kaypakkaya, τον 24χρονο ιδρυτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας / Μαρξιστικού-Λενινιστικού (TKP/ML) και του Απελευθερωτικού Στρατού Εργατών και Αγροτών Τουρκίας (TİKKO).
Μετά από τέσσερις μήνες φρικτών βασανιστηρίων, ο Kaypakkaya εκτελέστηκε γιατί αρνήθηκε να προδώσει τους συντρόφους του, την οργάνωσή του και τις ιδέες του.
Γεννημένος το 1949 σε αγροτική οικογένεια στο Çorum, ο Kaypakkaya μπήκε από πολύ νωρίς στον αγώνα. Σπούδασε Φυσική στην Κωνσταντινούπολη, όπου βυθίστηκε στην επαναστατική θεωρία.
Πέρασε από το Εργατικό Κόμμα Τουρκίας και το TİİKP, αλλά γρήγορα διαπίστωσε τα όριά τους. Στις 24 Απρίλη 1972, ίδρυσε το TKP/ML υιοθετώντας τη γραμμή του Μαρξισμού-Λενινισμού-Μαοϊσμού.
Μια ξεκάθαρη, αδιαπραγμάτευτη γραμμή
Ο Kaypakkaya δεν συμβιβάστηκε ποτέ. Στα κείμενά του καταδίκασε τον Κεμαλισμό ως αστικο-φεουδαρχική ιδεολογία που συνέχισε την καταπίεση των λαών της Ανατολίας.
Υποστήριξε χωρίς όρους το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Κούρδων, αναγνωρίζοντας το Κουρδικό ως εθνικό ζήτημα και όχι απλά «πρόβλημα τάξης».
Επέμεινε στην ανάγκη οικοδόμησης ενός πραγματικού προλεταριακού κόμματος, ικανού να οργανώσει την ένοπλη πάλη στις πόλεις και τα βουνά.
Η ίδρυση της TİKKO δεν ήταν τυχαία. Ήταν η πρακτική εφαρμογή της πεποίθησής του ότι μόνο η ένοπλη λαϊκή πάλη μπορεί να συντρίψει το φασιστικό κράτος της Τουρκίας και τους ιμπεριαλιστικούς προστάτες του.
Βασανιστήρια και μαρτυρικός θάνατος
Στις αρχές του 1973, τραυματισμένος σε μάχη στην περιοχή Tunceli (Dersim), ο Kaypakkaya συνελήφθη. Μεταφέρθηκε στο Ντιγιαρμπακίρ, όπου το ΜΙΤ και οι βασανιστές του τουρκικού κράτους έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να τον σπάσουν. Τέσσερις μήνες αργότερα, στις 18 Μαΐου 1973, τον εκτέλεσαν. Το καθεστώς μίλησε για «αυτοκτονία». Όπως πάντα.
Ο Kaypakkaya δεν μίλησε. Δεν υπέγραψε. Δεν ζήτησε έλεος. Έγινε ένας από τους πιο λαμπρούς μάρτυρες του τουρκικού και κουρδικού επαναστατικού κινήματος.
Η κληρονομιά του ζει
Σήμερα, 53 χρόνια μετά, το όνομά του συνεχίζει να τρομοκρατεί τους εχθρούς του λαού. Το TKP/ML και η TİKKO παραμένουν ενεργές, ενώ τα κείμενά του (ιδιαίτερα το δοκίμιο για το Εθνικό Ζήτημα) αποτελούν πολύτιμο θεωρητικό όπλο για όσους παλεύουν ενάντια στον φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό.
Ο Kaypakkaya μας δίδαξε ότι ο επαναστάτης δεν μετριέται μόνο από τις νίκες, αλλά και από την ακλόνητη στάση του μπροστά στα βασανιστήρια και τον θάνατο. Δεν ζήτησε να γίνει «ήρωας». Έγινε, γιατί έμεινε πιστός μέχρι το τέλος.
Αιωνία μνήμη στον σύντροφο İbrahim Kaypakkaya!
0 Comments