«Η σύγχρονη νεολαία είναι τα ώριμα τέκνα της οργής»
Συνέντευξη στο Λουκά Καβακλή
– Πώς πραγματοποιήθηκε η σύλληψή σου από την αστυνομία;
– Την Τρίτη αργά το μεσημέρι, είχε φτάσει στο Σύνταγμα η πορεία του Συντονισμού των Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Εντελώς απρόκλητα μια διμοιρία των ΜΑΤ καταφτάνει στη γωνία Όθωνος και Αμαλίας πλάι στο στέκι του Συντονισμού Σωματείων – Επιτροπών, εξαπολύοντας έναν άνευ προηγουμένου χημικό πόλεμο απέναντι στους συγκεντρωμένους. Με αγανάκτηση πλησίασα τη διμοιρία, διαμαρτυρόμενος, με σκοπό να απασχοληθούν μαζί μου ώστε να υπάρξει έστω και λίγος χρόνος για να ανακουφιστεί ο κόσμος που πνιγόταν από τα χημικά και να ανασυνταχτεί. Τότε έγινε η σύλληψή μου και με οδήγησαν με χειροπέδες στο προαύλιο της Βουλής.
– Ποιοι ήταν αυτοί με τα πολιτικά που ήταν μαζί με τη διμοιρία των ΜΑΤ;
– Αφού συνήλθα από το σοκ της σύλληψης, αντιλαμβάνομαι λίγα μέτρα πιο μπροστά και αριστερά από εμένα μια ομάδα να χαριεντίζεται με άντρες των ΜΑΤ. Όταν κατάλαβα το είδος της επαφής τους (ασφαλίτες με πολιτικά με κράνος και κουκούλα) προσπάθησα να απαθανατίσω την αγαστή συνεργασία τους με το κινητό μου, αλλά μη έχοντας τα γυαλιά μου δεν τα κατάφερα. Ο λόγος της προσπάθειάς μου αυτής ήταν η διαπίστωση ότι επρόκειτο για συνεργαζόμενα άτομα με την αστυνομία και για αυτό στην τηλεφωνική μου επαφή με τον υπουργό, το βράδυ της Τετάρτης, ανέφερα ότι επρόκειτο για «δικά τους» παιδιά.
– Το σχέδιο της αστυνομίας ήταν η προστασία της Βουλής, των θεσμών και των ειρηνικών διαδηλωτών, όπως είπε ο Χρ. Παπουτσής ή κάποιο άλλο;
– Είναι ολοφάνερο ότι το σχέδιο της αστυνομίας, με άνωθεν κυβερνητική εντολή, ήταν να διαλύσει με κάθε τρόπο το πρωτοφανέρωτο πλήθος εργαζομένων και νεολαίας που αμφισβητούν τον πυρήνα της αντιδραστικής πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, αλλά και την ουσία του ίδιου του πολιτικού τους συστήματος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη ρωγμή του χρόνου οι «κάτω» γέμισαν το προσκήνιο, διεκδικώντας τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους. Για αυτό οι «πάνω» επιτέθηκαν με τέτοιο λυσσαλέο τρόπο. Δεν μιλάμε για μια «αντιδημοκρατική εκτροπή» αλλά για το νέο τύπο «νομιμότητάς» τους, δηλαδή την αντιδραστική θωράκιση του καθεστώτος τους και της πολιτικής τους με τον πιο ακραίο κατασταλτικό και αυταρχικό τρόπο, με το πέρασμα στη σφαίρα του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Το παρανοϊκό πογκρόμ της Τετάρτης δυστυχώς θέλουν να είναι ο κανόνας της αντιμετώπισης του κινήματος. Γι’ αυτό το λόγο στενοχωρήθηκα που δεν ήμουν μαζί με τους άλλους συναγωνιστές μου που με νύχια και με δόντια έδιναν τη μάχη να κρατήσουν την κατάληψη της πλατείας.
– Έχει ξεσηκωθεί μεγάλος σάλος από τη δράση ασφαλιτών με κουκούλες στις μεγάλες διαδηλώσεις. Φαντασίωση του κόσμου και της Αριστεράς, όπως λέει η κυβέρνηση ή πραγματικότητα;
– Μια τέτοια πολιτική επιλογή του συστήματος απαιτεί και πολυδαίδαλους μηχανισμούς στήριξης. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι λειτουργεί το «συνδικαλιστικό» της Ασφάλειας, όπως λειτουργούσε τα χρόνια της δικτατορίας, αλλά και άλλοι παρόμοιοι μηχανισμοί. Σε αυτούς ανήκουν και τα μέλη της ομάδας που εμφανίζονται στο σχετικό βίντεο. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και η παρακολούθηση χιλιάδων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων αγωνιστών. Κι όλα αυτά πίσω από το μανδύα της δύναμης του κρατικού μηχανισμού. Όμως είναι φανερό πλέον ότι το σιδερόφραχτο κράτος τους το σκεπάζει ο φόβος…
– Έχεις εμπειρία από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά και από τους αγώνες του λαού κοντά τέσσερις δεκαετίες τώρα. Τι σου κάνει εντύπωση στον πρόσφατο ξεσηκωμό και ειδικά στη στάση των νέων παιδιών και των μεγαλύτερων;
– Ένα ζήτημα που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η πολιτική συζήτηση έγινε μέρος μιας ενεργητικής καθημερινότητάς μας. Νέες μορφές αγώνων, νέες προτάσεις οργάνωσης, μαζικότατη συμμετοχή και τόλμη στις πράξεις, συνιστούν πλέον τη βάση και τις προϋποθέσεις για να βρούμε τις λέξεις – κλειδιά που θα δώσουν ζωή σε ένα νέο συλλογικό όνειρο. Ιδιαίτερη συμβολή σε αυτό έχει η νέα γενιά. Θα ήθελα εδώ να αναφερθώ στα μέλη της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση, βλέποντας κι ακούγοντάς τους νιώθω περήφανος που η «σκυτάλη» περνάει πια στα «τέκνα της ανάγκης, στα ώριμα τέκνα της οργής».
– Πώς νιώθεις όταν ακούς το σύνθημα «Ψωμί – παιδεία – ελευθερία – Η χούντα δεν τελείωσε το ’73»;
– Τα συναισθήματα μου είναι αντιφατικά, καθώς άνθρωποι της γενιάς μου που φώναξε το πρώτο μέρος του συνθήματος το ’73 δεν το τίμησαν στη συνέχεια, αλλά αντίθετα τους αφορά το δεύτερο μέρος του. Αυτό όμως δεν είναι πρωτοφανές στην Ιστορία. Από την άλλη πλευρά το ότι άνθρωποι και της γενιάς μου φωνάζουν αυτό το σύνθημα αποδεικνύει ότι η συνείδησή μας παραμένει άγρυπνη, ανυπότακτη και τροφοδοτεί τις πράξεις μας. Αυτές είναι εξάλλου που αποκαλύπτουν το ήθος του καθενός μας. Και αυτό το ήθος, όπως έλεγε ο Ηράκλειτος είναι ο «δαίμων του ανθρώπου».
Πηγή: ΠΡΙΝ
0 Comments